Les Parfait(s) : Arnaques en Famille recensie vooraf: een oplichtersclan in Schotland, in kilt en onder valse naam
Er zijn families waarin oma's recepten worden doorgegeven, en families waarin je leert hoe je een wildvreemde in tien minuten zijn spaargeld afhandig maakt. Les Parfait(s) : Arnaques en Famille gaat over zo'n familie, en als het papier niet liegt, kan dit een van de leukste bioscoopgrappen van dit najaar worden. Ik heb de film nog niet gezien, maar met dit uitgangspunt en deze cast kijk ik er echt naar uit.
Een veelbelovende, sympathieke Franse oplichterskomedie die bij een goede uitvoering 94 minuten heerlijke ontspanning biedt, al zal hij het genre waarschijnlijk niet opnieuw uitvinden.
Filmgegevens
| Regie | Ludovic Bernard |
|---|---|
| Cast | Audrey Fleurot, Ramzy Bedia, Alan Cumming, Bernard Farcy, Luka Peroš, Emilie Caen |
| Genre | Komedies |
| Speelduur | 94 min |
| Land | Franse films, Belgische films |
Waar gaat het over? Een familie waarin liegen het familiezilver is
Voor de familie Toussaint is oplichting geen ontspoorde carrière, maar een traditie die van generatie op generatie wordt doorgegeven. Ze leven er nog altijd van dat ze anderen bedotten, en dat doen ze niet met schaamte, maar met een zekere vakmanstrots. De ellende begint wanneer iemand hun op de hielen zit en ze op de vlucht moeten.
Hun oplossing is minstens zo brutaal als hun levensstijl: ze nemen de identiteit aan van een doodgewoon, respectabel gezin, de familie Parfait, en zoeken hun toevlucht in Schotland. De grap zit al in de naam, want parfait betekent in het Frans perfect. Het minst perfecte gezin ter wereld moet dus een modelfamilie spelen, en dat ook nog in een vreemd land.
Meer is er over het verhaal nog niet bekend, en eerlijk gezegd is dat geen probleem. Zo'n uitgangssituatie is op zichzelf al zo'n sterke komische motor dat je als kijker genoeg weet: er wordt gelogen, ze balanceren voortdurend op de rand van ontmaskering en waarschijnlijk leren ze onderweg ook nog iets over zichzelf.
De cast waardoor ik echt rechtop ging zitten
Het is vooral de rolverdeling die deze film doet opvallen tussen het gebruikelijke aanbod Franse komedies in het najaar. Audrey Fleurot is de laatste jaren uitgegroeid tot een van de meest markante gezichten van het Franse entertainment, en veel kijkers kennen haar ook uit Intouchables. Ze heeft een pittige, ondeugende elegantie die perfect past bij een lid van een oplichtersfamilie.
Ramzy Bedia is een veteraan van de Franse absurde humor, bekend geworden als de helft van het duo Eric et Ramzy. Van hem verwacht ik losse, licht getikte komedie die draait om timing, en als hij goed wordt ingezet, kan hij het geheime wapen van de film worden.
Dan is er Alan Cumming, voor mij de interessantste naam. Uit de internationale loopbaan van de Schotse acteur hoef je maar te denken aan Nightcrawler in X2 of zijn gestoorde personage in Spy Kids. In een Franse komedie die zich in Schotland afspeelt, belooft zijn aanwezigheid bijna vanzelf spanning, want hij weet precies hoe je een scène steelt met één opgetrokken wenkbrauw.
De naam Bernard Farcy doet bij fans van de Taxi-films meteen een belletje rinkelen: hij was de onvergetelijk klungelige politiecommissaris uit die reeks. Daarnaast maken Luka Peroš en Emilie Caen het gezelschap compleet. Wie welke rol krijgt, is nog onduidelijk, maar zo'n mix van karakteracteurs is zelden saai.
Ludovic Bernard en de school van het Franse volksvermaak
De film is geregisseerd door Ludovic Bernard, als Frans-Belgische coproductie. De Franse komedie is een genre dat op zijn best ontzettend vermakelijk kan zijn, maar op zijn slechtst een routineus in elkaar gezet product met de smaak van een tv-film. Bij deze film wordt de hamvraag of de regie het tempo durft op te schroeven, of genoegen neemt met acteurs die het geheel maar op hun schouders moeten dragen.
De speelduur van 94 minuten is in elk geval een goed teken. Een oplichterskomedie heeft geen tweeënhalf uur nodig; lange versies verliezen juist vaak hun vaart. De korte, strakke vorm doet vermoeden dat we snelle grappen, vlotte situaties en goed opgebouwde bijna-ontmaskeringen mogen verwachten.
Wat kan dit echt goed maken?
Als er iets gaat werken in deze film, dan is het de cultuurclash. Een Franse familie van oplichters die in Schotland een fatsoenlijk burgergezin probeert na te spelen: dat is dubbel vreemd. Ze moeten niet alleen een eerlijk leven imiteren dat ze nooit hebben geleid, maar zich ook aanpassen aan een omgeving met een heel andere mentaliteit.
- Situatiekomedie: rollenspel is altijd dankbaar, zeker als de personages zichtbaar geen verstand hebben van wat ze veinzen.
- Familiedynamiek: in een clan van oplichters heeft vast iedereen een eigen methode en stijl, en dat levert mooie wrijving op.
- Locatie: het Schotse landschap en de sfeer kunnen ook visueel een frisse wind brengen na de vertrouwde Parijse of Franse provinciedecors.
- Cast: Fleurot, Bedia en Cumming brengen op papier heel verschillende soorten humor mee, en juist dat kan het verschil maken.
Mijn gok is dat de film vooral blijft hangen als er achter de oplichterij ook een beetje hart zit. De beste oplichtersfilms gaan altijd ook over wat het eigenlijk betekent om eerlijk te zijn.
Waar kan de bluf misgaan?
Laten we eerlijk zijn: het uitgangspunt is niet revolutionair. Oplichters die een nepgezin spelen, hebben we al vaker op het doek gezien, en ook het Hollywoodse We're the Millers draaide daarom. De film kan de mist ingaan als hij genoegen neemt met voorspelbare rondjes: bijna betrapt, eruit gekletst, weer bijna betrapt.
Het tweede risico is de valkuil van de stereotypen. Over Schotten en Fransen zijn goedkope grappen snel gemaakt, en als de film die kant op schuift, raakt hij snel uitgeput. En dan is er nog de grote cast: met zes bekende namen bestaat altijd het gevaar dat iemand alleen als decoratie wordt neergezet. Ik hoop dat Alan Cumming meer krijgt dan een cameo van twee scènes.
Toch is mijn verwachte score voorzichtig optimistisch. Een meesterwerk wordt het waarschijnlijk niet, maar een gezellige, grappige najaarsfilm zit er ruimschoots in.
Voor wie raden we hem aan?
- Iets voor jou als: Voor wie houdt van vlotte Franse komedies, situatiehumor met oplichting en vermommingen, en benieuwd is wat Audrey Fleurot en Alan Cumming samen in één film doen.
- Sla hem liever over als: Wie op zoek is naar diepe dramatische lagen of een werkelijk vernieuwend verhaal, zal de film waarschijnlijk voorspelbaar vinden.
Vind je dit leuk, bekijk dan ook: We're the Millers (2013), Taxi (1998), Intouchables (2011), Ocean's Eleven (2001)
Veelgestelde vragen
Waar gaat Les Parfait(s) : Arnaques en Famille over?
De familie Toussaint leeft al generaties van oplichting. Wanneer ze worden achtervolgd, nemen ze de identiteit aan van een fatsoenlijk gezin, de familie Parfait, en zoeken ze hun toevlucht in Schotland.
Hoe lang duurt Les Parfait(s) : Arnaques en Famille?
De film heeft een speelduur van 94 minuten.
Wie spelen er mee in Les Parfait(s) : Arnaques en Famille?
De belangrijkste rollen zijn voor Audrey Fleurot, Ramzy Bedia, Alan Cumming, Bernard Farcy, Luka Peroš en Emilie Caen.
Wie regisseerde de film en waar is hij gemaakt?
De film is geregisseerd door Ludovic Bernard en is een Frans-Belgische coproductie.
Moet je je laten inpakken door de trucs van de familie Toussaint?
Wat mij betreft wel. Les Parfait(s) : Arnaques en Famille bouwt voort op een klassiek, beproefd komisch recept, maar door de cast en de Schotse setting zit er meer potentie in dan in een gemiddelde Franse familiekomedie. Als de regie het tempo vasthoudt en het script niet blijft hangen bij de voor de hand liggende grappen, wacht ons een echt gezellige bioscoopavond. Een grote verrassing verwacht ik niet, wel een flinke dosis ondeugend plezier, en soms is dat precies genoeg. Verwachte score: een stevige zeven, en dankzij Cumming zit een acht er zeker in.