Ο Οίκος Gucci, κριτική: η Lady Gaga κλέβει την παράσταση, η ταινία όμως σκοντάφτει δύο φορές στην πασαρέλα
Υπάρχουν ταινίες που μοιάζουν με ακριβή τσάντα: από μακριά σε μαγεύουν, από κοντά όμως βλέπεις τις ραφές. Ο Οίκος Gucci είναι ακριβώς τέτοια περίπτωση. Μια γυαλιστερή, φωνακλάδικη, κάποιες φορές κωμικά υπερβολική οικογενειακή τραγωδία, την οποία ο Ridley Scott γέμισε με τόσα μεγάλα ονόματα που η αφίσα πουλάει από μόνη της. Αν το αποτέλεσμα είναι αριστούργημα ή λαμπερό κιτς, νομίζω πως είναι θέμα οπτικής. Εγώ κάθισα κάπου ανάμεσα.
Η Lady Gaga είναι συγκλονιστική, το καστ γιορτινό, η ταινία όμως κρατάει πολύ και δεν αποφασίζει ποτέ αν θέλει να είναι σαπουνόπερα ή τραγωδία.
Στοιχεία ταινίας
| Original | House of Gucci |
|---|---|
| Πρεμιέρα στην Ελλάδα | 25.11.2021 |
| Σκηνοθεσία | Ridley Scott |
| Πρωταγωνιστούν | Lady Gaga, Adam Driver, Al Pacino, Jeremy Irons, Jared Leto, Jack Huston |
| Είδος | Δράματα, Αστυνομικές ταινίες, Ιστορικές ταινίες |
| Διάρκεια | 158 λεπτά |
| Καταλληλότητα | Κ-12 |
| Χώρα | Καναδικές ταινίες, Αμερικανικές ταινίες |
Ένας γάμος που τινάζει τα πάντα στον αέρα
Η ταινία βασίζεται σε αληθινή ιστορία: την εσωτερική ζωή της οικογενειακής αυτοκρατορίας πίσω από τον ιταλικό οίκο μόδας Gucci. Στο κέντρο βρίσκεται η Patrizia Reggiani, μια γυναίκα που μεγάλωσε με ταπεινά μέσα, φτάνει ως ξένη και παντρεύεται μέλος της οικογένειας Gucci. Από εκεί ξεκινά μια κατηφόρα που η ταινία κυλά όλο και πιο γρήγορα.
Η αχαλίνωτη φιλοδοξία της Patrizia αρχίζει να διαβρώνει την ενότητα της οικογένειας και η ιστορία μπαίνει σε μια δίνη από προδοσία, παρακμή, εκδίκηση και τελικά φόνο. Αυτό μπορώ να το πω άφοβα, αφού ούτε η ίδια η ταινία κρύβει πού πηγαίνει. Το ερώτημα δεν είναι τι θα συμβεί, αλλά πώς θα φτάσουν εκεί οι ήρωες.
Και εδώ βρίσκεται η μεγαλύτερη δύναμη και ταυτόχρονα η αδυναμία της: το πώς άλλοτε σε καθηλώνει και άλλοτε τραβάει τόσο σε μάκρος που κοιτάς το ρολόι σου. Μια κλασική ιστορία ανόδου και πτώσης, απλώς τυλιγμένη σε βελούδο και δέρμα.
Lady Gaga, η μηχανή και η ψυχή της ταινίας
Δεν θα το κάνω κύκλους: η Lady Gaga ως Patrizia Reggiani είναι το καλύτερο πράγμα της ταινίας. Υποδύεται ταυτόχρονα την ερωτευμένη, φιλόδοξη νεαρή γυναίκα και τη φιγούρα που σιγά σιγά καταβροχθίζεται από την απληστία. Έχει χιούμορ, έχει απειλή, και έχει και κάτι αξιολύπητο που δεν σε αφήνει ποτέ να τη μισήσεις εντελώς.
Αυτό που μου άρεσε πραγματικά: η Gaga δεν φοβάται την υπερβολή, αλλά ξέρει πότε να τραβήξει χειρόφρενο. Η δική της Patrizia θέλει σε κάθε σκηνή να την προσέξουν, και αυτή είναι η ουσία του χαρακτήρα. Όταν είναι στην οθόνη, η ταινία ζωντανεύει. Όταν λείπει, συχνά νιώθω ότι απλώς περιμένουμε να ξαναεμφανιστεί.
Ο Adam Driver ως Maurizio Gucci είναι πιο συγκρατημένο, πιο σιωπηλό αντίβαρο. Μοιάζει συνειδητή επιλογή και λειτουργεί: ο Maurizio είναι ο άντρας που τον παρασύρουν τα γεγονότα, και ο Driver αποδίδει υπέροχα αυτή την παράδοση στο ρεύμα. Μόνο που δίπλα του η Gaga παίζει τόσο μεγαλόπρεπα, που εκείνος καμιά φορά σχεδόν εξαφανίζεται.
Παρέλαση αστέρων: Pacino, Irons και το αίνιγμα Leto
Η λίστα των δεύτερων ρόλων μοιάζει με κινηματογραφική ομάδα των ονείρων. Ο Al Pacino ως Aldo Gucci φανερά απολαμβάνει τον ρόλο του, και αυτό είναι μεταδοτικό: κάθε σκηνή του ξεχειλίζει ενέργεια. Ο Jeremy Irons ως Rodolfo Gucci δίνει τον παλιάς κοπής, αξιοπρεπή αρχηγό της οικογένειας, με κομψότητα και μια κουρασμένη πίκρα.
Και μετά έρχεται ο Jared Leto ως Paolo Gucci. Είναι το πιο διχαστικό στοιχείο της ταινίας και, ειλικρινά, ούτε εγώ κατάφερα να αποφασίσω αν είναι ιδιοφυής ή αμήχανος. Ο Leto χάνεται ολοκληρωτικά πίσω από τη φιγούρα, το παίξιμό του είναι θορυβώδες, σχεδόν καρικατούρα. Σε κάποιες σκηνές αυτό είναι πραγματικά διασκεδαστικό, σε άλλες όμως μοιάζει σαν να μπήκε από άλλη ταινία, πολύ πιο κωμική.
Ο Jack Huston ως Domenico De Sole έχει λιγότερο χώρο, αλλά η παρουσία του είναι σταθερό σημείο αναφοράς. Η Salma Hayek Pinault ως Pina Auriemma είναι πολύχρωμη και ενδιαφέρουσα παρουσία, κρίμα που δεν της δίνεται περισσότερος χρόνος. Η Alexia Murray ως Silvana Reggiani συμπληρώνει την οικογενειακή εικόνα.
Ridley Scott, ο αφηγητής των μεγάλων καμβάδων
Το όνομα του Ridley Scott είναι εγγύηση για θέαμα, άλλωστε πρόκειται για τον σκηνοθέτη των Alien, Blade Runner και Gladiator. Και στον Οίκο Gucci φαίνεται ότι ξέρει ακριβώς πώς να δείξει μεγαλείο. Τα σκηνικά, τα κοστούμια, οι τοποθεσίες, όλα σου λένε ότι μπήκες σε έναν κόσμο που στάζει χρήμα και γούστο.
Μόνο που ο τόνος είναι εδώ το αδύναμο σημείο. Η ταινία ταλαντεύεται συνεχώς ανάμεσα στη θανάσιμα σοβαρή οικογενειακή τραγωδία και στη σαπουνόπερα που αγγίζει την παρωδία. Άλλοτε αυτό μοιάζει σκόπιμο, άλλοτε περισσότερο σαν αβεβαιότητα. Σε μια σκηνή γελάς με τις υπερβολές του Leto και στην επόμενη περιμένουν να συγκλονιστείς. Σε μένα αυτή η διακύμανση δεν πέρασε πάντα.
Και η διάρκεια των 158 λεπτών δεν κάνει καλό στον ρυθμό. Το μεσαίο κομμάτι είναι σαφώς βαρετό, και παρότι το καστ κάνει ό,τι μπορεί για να κρατήσει τη φόρα, η ταινία θα χτυπούσε πιο δυνατά με τουλάχιστον είκοσι λεπτά λιγότερα.
Τι λάμπει και τι είναι απλώς γκλίτερ
Ας δούμε καθαρά τι δουλεύει και τι όχι:
- Δουλεύει: η ερμηνεία της Lady Gaga, που κουβαλάει άνετα την ταινία στους ώμους της.
- Δουλεύει: το θέαμα, η ατμόσφαιρα της εποχής και τα κοστούμια, εκθαμβωτικά όπως αρμόζει σε μια ιστορία οίκου μόδας.
- Δουλεύει: το δίδυμο Pacino και Irons, δύο θρύλοι που κάνουν απόλαυση κάθε ατάκα.
- Δουλεύει λιγότερο: η παρατραβηγμένη διάρκεια και η χαλαρή δομή.
- Δουλεύει λιγότερο: ο αβέβαιος τόνος, που δεν ξέρει πόσο σοβαρά να πάρει τον εαυτό του.
- Συζητήσιμο: η ερμηνεία του Jared Leto, που ή θα τη λατρέψεις ή θα σε εκνευρίσει.
Οι ιταλικές προφορές θα άξιζαν δικό τους κεφάλαιο: σε κάποιους είναι αυθεντικό μπαχαρικό, σε άλλους μοιάζουν περισσότερο με κομμάτι της στολής. Κι αυτό είναι μέρος της υπερβολής που κάνει την ταινία ταυτόχρονα διασκεδαστική και λίγο γελοία.
Σε ποιους το προτείνουμε;
- Είναι για σένα αν: Για όσους αγαπούν τα μεγάλα, λαμπερά οικογενειακά δράματα, τις εγκληματικές ιστορίες βασισμένες σε αληθινά γεγονότα, και για όσους είναι περίεργοι να δουν μία από τις πιο δυνατές κινηματογραφικές ερμηνείες της Lady Gaga.
- Καλύτερα να το προσπεράσεις αν: Όσους ενοχλεί η μεγάλη διάρκεια και ο κυμαινόμενος τόνος, ή περιμένουν ένα σφιχτό, γρήγορο αστυνομικό, καλύτερα να ψάξουν κάτι άλλο.
Αν σου αρέσει, δες επίσης: Ένα αστέρι γεννιέται (2018), Ο λύκος της Wall Street (2013), Phantom Thread (2017), The Last Duel (2021), American Gangster (2007)
Συχνές ερωτήσεις
Τι πραγματεύεται ο Οίκος Gucci;
Είναι αληθινή ιστορία για την οικογενειακή αυτοκρατορία πίσω από τον ιταλικό οίκο μόδας Gucci. Η Patrizia Reggiani παντρεύεται μέλος της οικογένειας Gucci και η φιλοδοξία της σπρώχνει τα γεγονότα προς την προδοσία, την εκδίκηση και τελικά τον φόνο.
Πόση διάρκεια έχει ο Οίκος Gucci;
Η ταινία διαρκεί 158 λεπτά.
Πότε βγήκε ο Οίκος Gucci στις ελληνικές αίθουσες;
Η ταινία κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους της Ελλάδας στις 25 Νοεμβρίου 2021.
Ποιος σκηνοθέτησε τον Οίκο Gucci;
Την ταινία σκηνοθέτησε ο Ridley Scott.
Ποιοι παίζουν στον Οίκο Gucci;
Lady Gaga (Patrizia Reggiani), Adam Driver (Maurizio Gucci), Al Pacino (Aldo Gucci), Jeremy Irons (Rodolfo Gucci), Jared Leto (Paolo Gucci), Jack Huston, Salma Hayek Pinault και Alexia Murray.
Αξίζει να πάρεις πρόσκληση για τη βραδιά των Gucci;
Ναι, αρκεί να ξέρεις τι θα δεις. Ο Οίκος Gucci δεν είναι το ακριβές, ψυχρό αστυνομικό φιλμ που ίσως περιμένεις από το όνομα του Ridley Scott, αλλά μια θορυβώδης, πολυτελής οικογενειακή τραγωδία που κάποιες φορές δεν παίρνει ούτε η ίδια τον εαυτό της στα σοβαρά. Για τη Lady Gaga όμως είναι οπωσδήποτε υποχρεωτική: κυριαρχεί στην οθόνη με τέτοια αυτοπεποίθηση που, παρά τις αδυναμίες της ταινίας, αξίζει να την παρακολουθείς ως το τέλος. Ένα ποτήρι κρασί, ένας άνετος καναπές και λίγη υπομονή για τη μεσαία ώρα, και θα περάσεις καλά. Αριστούργημα όχι, αλλά σίγουρα μια ταινία που θα θυμάσαι.