3 zile în septembrie recensie vooraf: een ontsnapte bruid aan de Roemeense kust
Er is een moment waarop een trouwjurk ineens een kostuum wordt, en precies daar begint de nieuwe film van Tudor Giurgiu. 3 zile în septembrie vertrekt vanuit een ontplofte bruiloft en vlucht, als we de beschrijvingen mogen geloven, niet richting tranen maar richting een absurde vrijheid aan zee. Wij kijken er nu al naar uit.
Op papier ontmoet de droge humor van de Roemeense nieuwe golf hier de vaart van een romcom. Als Giurgiu de juiste toon raakt, kan dit een van de prettigste verrassingen van het filmjaar worden.
Filmgegevens
| Regie | Tudor Giurgiu |
|---|---|
| Cast | Andreea Vasile, Emilian Oprea, Conrad Mericoffer, Emilian Marnea, Mirela Zeţa, Emilia Popescu |
| Genre | Filmdrama's, Komedies |
| Speelduur | 77 min |
| Land | Roemeense films |
Waar gaat het over? Een bruiloft die geen bruiloft wordt
Bianca heeft alles gepland. De bloemen, de tafelschikking, waarschijnlijk zelfs wie wanneer in tranen uitbarst. Dan verschijnt op de grote dag de zwangere minnares van de bruidegom, en het zorgvuldig opgebouwde decor stort in één klap in. Een pijnlijkere entree is nauwelijks denkbaar, en dat is juist het mooie: de film bouwt het conflict niet langzaam op, maar gooit het in de eerste minuten in zijn geheel over ons heen.
De vernederde bruid blijft niet om de brokstukken op te ruimen. Ze laat alles en iedereen achter en belandt in een badplaats aan zee, waar vreemde ontmoetingen en onverwachte ervaringen op haar wachten. Volgens de officiële beschrijving zetten die haar ertoe aan om in haar absurde situatie nieuwe mogelijkheden te zien. Wie ze precies tegenkomt en hoe het afloopt, weten we nog niet, en eerlijk gezegd vind ik dat niet erg: de kracht van zulke verhalen zit er juist in dat je niet weet welke kant de hoofdpersoon op gaat.
Het sleutelwoord is real time. Giurgiu belooft volgens de beschrijving een ongeremde dolle rit in real time, en in combinatie met een speelduur van 77 minuten doet dat een strakke film vermoeden, bijna in één ademteug verteld. Geen tijd voor langdurig zelfmedelijden, geen montage van eenzame wandelingen bij zonsondergang. Dit is een aanloop en een sprong.
Tudor Giurgiu laat de teugels vieren
Wie de Roemeense film volgt, kent de naam van deze regisseur. De maker van Libertate en De ce eu? stond tot nu toe vooral bekend om zwaardere historische en maatschappelijke thema's; de revolutie en de schaduwen van het systeem hielden hem bezig. Een film die begint bij een bruiloftsramp en balanceert op de grens tussen romcom en drama, lijkt daarnaast in eerste instantie een koerswijziging.
Ik vind dat juist spannend. Een regisseur die serieus kan vertellen over macht en vernedering, zal het verhaal van een bedrogen bruid vermoedelijk niet als luchtige slagroomtaart opdienen. Vernedering staat ook hier centraal, alleen in een ander kostuum. Als Giurgiu de strengheid van zijn eerdere werk weet over te brengen naar een lossere, ironischere vorm, kan het resultaat iets heel bijzonders worden: een komedie met ruggengraat.
Het risico is natuurlijk hetzelfde. Bij een regisseur die gewend is aan drama ligt altijd het gevaar op de loer dat de humor wat stijf uitvalt, of dat de film zichzelf nooit echt durft los te laten. De tekst van de distributeur spreekt wel over een ongeremde dolle rit, dus de intentie is er in elk geval.
De cast: vertrouwde Roemeense gezichten in een ontspoord gezelschapsspel
De hoofdrol is voor Andreea Vasile, met naast haar Emilian Oprea, Conrad Mericoffer, Emilian Marnea, Mirela Zeţa, Emilia Popescu en Adela Popescu op de aftiteling. Hoe de rollen precies verdeeld zijn, vermelden de beschikbare gegevens niet, dus ik ga ook niet gokken wie wie speelt.
Wat wel vaststaat: in zo'n film hangt bijna alles af van de acteurs. Een vertelling in real time laat geen ruimte om scènes in de montage te redden; ze moeten het hebben van het spel. En daar heeft de Roemeense film juist een traditie in: lange, ongemakkelijke en toch meeslepende shots waarin acteurs gedwongen zijn echt aanwezig te zijn. Als deze ploeg het tempo aankan, balanceren we straks op die smalle strook tussen lachen en plaatsvervangende schaamte, volgens mij het beste terrein van het genre.
De bruid op de vlucht is overigens een dankbare maar gevaarlijke rol. Je maakt er makkelijk een karikatuur van, en je kunt er makkelijk te veel medelijden voor opwekken. De vraag is of het lukt om Bianca tegelijk lachwekkend en waardig te maken. Het antwoord krijgen we op het doek.
Nieuwe golf, maar dan in de zon
Volgens de beschrijving roept 3 zile în septembrie de beste werken van de Roemeense nieuwe golf in herinnering, terwijl de film met een frisse stem spreekt. Dat is een gedurfde belofte, want de lat van de nieuwe golf ligt heel hoog. Denk aan het beklemmende realisme van 4 luni, 3 săptămâni și 2 zile of de droge, absurde humor van Corneliu Porumboiu. Die films leerden de kijker dat alledaagse situaties de wreedste zijn, en dat het grootste drama vaak schuilt in een slecht getimed gesprek.
Wat hier nieuw lijkt, is de omgeving. In plaats van grauwe flats en volle ziekenhuisgangen: de kust, een badplaats, het naseizoen in september. Zo'n plek heeft een eigen melancholie. De zomer is voorbij, de herfst nog niet begonnen, de stranden zijn half leeg en alles is een beetje verbleekt. Een perfect decor voor een vrouw wiens leven net uit zijn voegen is gelopen. Als de cameravoering die sfeer weet te benutten, kan de film ook visueel veel bieden.
Wat kan er goed aan zijn, en waar kan het misgaan?
De sterke punten liggen op papier redelijk voor de hand:
- Strakke speelduur. 77 minuten is tegenwoordig opvallend kort, wat doet vermoeden dat er geen opvulling in zit.
- Sterk vertrekpunt. De zwangere minnares die op de bruiloft opduikt, is een opening waar iedereen voor gaat zitten.
- Ervaren regisseur. Giurgiu is geen beginneling; hij weet hoe je acteurs regisseert en sfeer schept.
- Genremix. De grens tussen romcom en drama is het interessantste terrein, als iemand er moedig mee omgaat.
De zwakke plekken laten zich ook raden. De real time vorm kan snel vermoeiend worden als de scènes niet compact genoeg zijn. De belofte van vreemde ontmoetingen brengt bovendien altijd het risico mee dat de bijfiguren slechts haltes worden op de zelfontdekkingsreis van de hoofdpersoon, en geen echte mensen. En dan is er de grootste valkuil van het genre: een verhaal over luchtige bevrijding kan vals klinken als de wond te snel en te mooi heelt. Dat de film volgens de beschrijving geen kinderverhaal wil zijn, maar een ongeremde rit, vind ik in elk geval sympathiek.
Voor wie raden we hem aan?
- Iets voor jou als: Voor wie houdt van droge Europese komedies, van Roemeense cinema en van verhalen waarin de lach ontstaat uit pijnlijke situaties. Een prima keuze als je even genoeg hebt van suikerzoete feelgoodfilms.
- Sla hem liever over als: Wie een klassieke romantische komedie volgens Hollywoodrecept verwacht, met gegarandeerd happy end, komt waarschijnlijk bedrogen uit. Word je onrustig van traag, alledaags realisme, dan is dit niet jouw film.
Vind je dit leuk, bekijk dan ook: 4 luni, 3 săptămâni și 2 zile (2007), Az elveszett tekintet (2007), Aranyból vannak a hegyek (2006), A hazugság nyara (2019)
Veelgestelde vragen
Waar gaat 3 zile în septembrie over?
De bruiloft van Bianca loopt uit op een ramp wanneer de zwangere minnares van de bruidegom opduikt. Ze laat alles achter en gaat in een badplaats aan zee door vreemde ontmoetingen haar situatie met andere ogen bekijken.
Hoe lang duurt de film?
3 zile în septembrie heeft een speelduur van 77 minuten.
Wie regisseerde 3 zile în septembrie?
De Roemeense film is geregisseerd door Tudor Giurgiu, die eerder onder meer Libertate en De ce eu? maakte.
Wie spelen er in de film?
Tot de cast behoren Andreea Vasile, Emilian Oprea, Conrad Mericoffer, Emilian Marnea, Mirela Zeţa, Emilia Popescu en Adela Popescu.
Is het de moeite waard om met een bruid op de vlucht naar de Roemeense kust te ontsnappen?
Ik denk van wel, alle signalen wijzen in die richting. 3 zile în septembrie is precies het soort film dat een verfrissende uitzondering kan zijn tussen al het kauwgomaanbod: kort, scherp en niet koste wat kost geruststellend. De koerswijziging van Tudor Giurgiu is riskant, maar juist daarom ben ik nieuwsgierig. Als de real time vorm en de cast goed op elkaar aansluiten, krijgen we misschien een klein Europees pareltje waar we nog lang over napraten. Mijn verwachting is voorzichtig optimistisch, en zodra de film te zien is, zitten wij in de zaal om te ontdekken of we gelijk hadden.