Kinoster
NL ▾

Recensie vooraf

Rolling Loud: The Movie vooruitblik en recensie: Owen Wilson met een tiener midden in de hiphophel

Amerikaanse filmsRomantische komediesGebaseerd op een waargebeurd verhaal

Er bestaan opvoedkeuzes waar je later liever niet over begint aan de kerstdiner tafel. Rolling Loud: The Movie bouwt er een complete komedie omheen: Owen Wilson speelt een overbezorgde vader die zijn zoon van 13 meeneemt naar het grootste hiphopfestival ter wereld. Wij keken alvast vooruit: wat pleit voor deze film, en wat ertegen?

6,7/10
Verwachte score
Belooft een sympathieke, chaotische vader-zoonkomedie te worden die leunt op de charme van Owen Wilson en de festivalsfeer, maar de voorspelbaarheid van het genre ligt op de loer.
Verhaal
6
Acteerwerk
7
Regie
6
Beeld
7
Muziek en geluid
8
Emotie
6

De totaalscore is het gemiddelde van zes criteria.

Filmgegevens

RegieJeremy Garelick
CastOwen Wilson, Jolene Blalock, Christian Convery, Matt Rife, Travis Scott, Olivia Luccardi
GenreRomantische komedies
Speelduur95 min
LandAmerikaanse films

Waar gaat het over? Een vader, een joch en heel Miami vol bas

Het uitgangspunt is simpel, en juist daarom kan het werken: een overbezorgde vader neemt de slechtste opvoedbeslissing van zijn leven en smokkelt zijn zoon van 13 binnen op Rolling Loud in Miami, het grootste hiphopfestival ter wereld. Wie ooit op een groot festival heeft rondgelopen, snapt meteen waarom dat klinkt als een recept voor rampspoed: mensenmassa's, oorverdovend volume en een omgeving die niet bepaald is ontworpen voor een brugklasser.

Volgens de synopsis ontspoort het avontuur al snel tussen de menigte, strenge beveiligers en excentrieke festivalvrijwilligers. Welke capriolen daaruit voortkomen, ga ik niet verzinnen, maar de formule is bekend: een krappe tijdslimiet, een afgesloten terrein dat toch eindeloos lijkt, en twee mensen die elkaar tegen het einde van de dag op de een of andere manier moeten terugvinden. Bovendien is de film geïnspireerd op een waargebeurd verhaal, en dat geeft zo'n absurde premisse altijd iets extra's. Al was het maar omdat je je gaat afvragen welk deel echt zo krankzinnig is gegaan.

Owen Wilson, de perfecte verwarde vader

Een betere keuze voor de rol van goedbedoelende vader die steeds de verkeerde kant op drijft, is moeilijk te bedenken dan Owen Wilson. Sinds Wedding Crashers en zijn werk met Wes Anderson weten we dat hij met een half verbaasd "wow" meer uit een scène haalt dan een ander met een complete monoloog. Juist die relaxte, ietwat verstrooide charme heb je nodig om een in wezen onverantwoordelijke beslissing sympathiek te maken.

Naast hem staat Christian Convery, bij velen bekend uit de serie Sweet Tooth, die al eerder liet zien dat hij als jonge acteur meer kan dan alleen schattig zijn. Dit soort films staat of valt met de jonge hoofdrolspeler: is het tienerpersonage slechts een rekwisiet, dan wordt het geheel hol. Heeft hij een eigen persoonlijkheid, dan kan de vader-zoondynamiek je echt raken.

Verder op de rolverdeling: Jolene Blalock, die fans van Star Trek: Enterprise kennen als T'Pol, stand-upcomedian Matt Rife, Olivia Luccardi en, voor de doelgroep misschien de grootste trekpleister, Travis Scott. Wie wie speelt en hoe groot hun rollen zijn, is nog niet bekend, dus daar ga ik ook niet naar gissen.

Jeremy Garelick en het komische avontuur

Regisseur is Jeremy Garelick, die zich thuis voelt in luchtige komedies voor een volwassen publiek. Bij zo'n film draait het niet om een grote auteursvisie, maar om ritme: hoe snel volgen de grappen elkaar op, hoe goed weet de regisseur de chaos van de locatie te benutten, en wanneer gaat hij genoeg op de rem om ook de emotionele momenten ruimte te geven?

Een speelduur van 95 minuten is daarvoor ronduit prettig. Een festivalkomedie hoeft echt geen tweeënhalf uur te duren, integendeel. Als het strak blijft en het tweede bedrijf niet inzakt, is dit precies het soort film waar je op vrijdagavond met een groep vrienden met plezier voor gaat zitten.

Wat kan het echt goed maken?

Waar kan het misgaan?

Eerlijk is eerlijk: het genre van het chaotische nachtje uit zit vol middelmatige titels. Het grootste risico is dat de film genoegen neemt met het beproefde sjabloon: een gênante situatie, nog een, dan wat ontroering aan het eind en je kunt weer naar huis. Als de excentrieke vrijwilligers en strenge beveiligers niet meer zijn dan eendimensionale grappenleveranciers, raakt de humor snel uitgeput.

Ook opvallend: de hoofdpersoon is een jongen van 13, maar de humor lijkt nadrukkelijk op volwassenen gericht. Dat kan goed nieuws zijn, omdat de makers zich dan niet inhouden, maar het is ook een risico: gedurfde grappen glijden makkelijk af naar platvloerse herrie. En dan blijft de vraag of de hiphopwereld geloofwaardig in beeld komt, of slechts decor is voor een vaderlijke crisis.

Voor wie raden we hem aan?

Vind je dit leuk, bekijk dan ook: Wedding Crashers (2005), The Hangover (2009), Good Boys (2019), Superbad (2007)

Veelgestelde vragen

Waar gaat Rolling Loud: The Movie over?

Een overbezorgde vader smokkelt zijn zoon van 13 binnen op het Rolling Loud hiphopfestival in Miami, waar een chaotisch avontuur begint. Het verhaal is geïnspireerd op ware gebeurtenissen.

Hoe lang duurt de film?

De speelduur is 95 minuten.

Wie spelen er mee in de film?

Owen Wilson, Jolene Blalock, Christian Convery, Matt Rife, Travis Scott en Olivia Luccardi. De regie is in handen van Jeremy Garelick.

Is dit festivalticket het waard?

Mijn voorlopige oordeel: ja, maar zonder al te hoge verwachtingen. Rolling Loud: The Movie lijkt op papier een vriendelijke, luidruchtige en vermakelijke vader-zoonkomedie, met Owen Wilson als grootste troef en de festivalwereld als kleurrijkste decor. Als de grappen raak zijn, de muziek knalt en er tussen twee kinderachtige streken door ook een paar oprechte momenten zitten, wordt dit een prima avondje bioscoop. Zo niet, dan duurt het in elk geval maar 95 minuten. Mijn verwachte score: een stevige zes, op een goede dag een zeven.

Verwachte score: 6,7/10 · Verhaal 6 · Acteerwerk 7 · Regie 6 · Beeld 7 · Muziek en geluid 8 · Emotie 6