The Rip inceleme: Damon ve Affleck yeniden bir arada, Miami'de ise kimseye güven yok
Öyle bir para miktarı vardır ki en yakın dost bile birden şüpheli bakmaya başlar. The Rip tam olarak bu ana yaslanıyor: bir grup Miami polisi, dökülen bir saklanma yeri, yığınla nakit para ve tek bir soru. Kimse bakmazken kim temiz kalabilir? Joe Carnahan'ın filmi polisiye türünde devrim yapmıyor ama gerilimi nasıl gereceğini çok iyi biliyor.
Sıkı ve sert bir polis gerilimi. Tür kurallarının dışına pek çıkmasa da Damon ile Affleck arasındaki eski kimya filmi sırtında taşıyor.
Film bilgileri
| Yönetmen | Joe Carnahan |
|---|---|
| Oyuncular | Matt Damon, Ben Affleck, Teyana Taylor, Steven Yeun, Catalina Sandino Moreno, Sasha Calle |
| Tür | Aksiyon filmleri, Gerilim filmleri, Polisiye filmler |
| Süre | 113 dk |
| Ülke | Amerikan filmleri |
The Rip nerede izlenir?
| Abonelikle |  Netflix |
|---|
The Rip ne anlatıyor? (Spoiler yok)
Başlangıç noktası basit ve işe yaramasının sebebi de tam olarak bu. Miami polislerinden oluşan bir ekip, harabeye dönmüş, gözden uzak bir saklanma yerinde milyonlarca dolarlık nakit buluyor. Hepsi bu. Galaksiyi tehdit eden bir kötü yok, kıyamet yok. Sadece parayla dolu bir oda ve maaşları orada yatan paranın yanında devede kulak kalan birkaç insan var.
Bu andan itibaren film, güvenin yavaş ve sancılı biçimde çözülmesini anlatıyor. Desteleri kim saydı? Beş dakikalığına kim ortadan kayboldu? Kim kimi aradı? The Rip, eski ve sağlam bir polisiye gerçeğinden besleniyor: en tehlikeli silah kılıftaki tabanca değil, kafadaki şüphedir. Her şey ve herkes giderek daha şüpheli hale geliyor, film de bu paranoyayı sonuna kadar pompalıyor.
Olay örgüsünün ayrıntılarına, sürprizlere ve finale bilerek girmiyorum. Bu, önceden hiçbir şey bilmeden izlenmesi gereken filmlerden. Çünkü gerilimin yarısı, sizin de şüphelenmeye başlamanızdan doğuyor. Hem de herkesten.
Damon ve Affleck: perdeye de yansıyan bir dostluk
Önce bariz olanla başlayalım: Matt Damon ve Ben Affleck'in aynı filmde olması başlı başına bir olay. Good Will Hunting'den beri biliyoruz ki bu ikili, öğrenilemeyen, ancak yaşanarak kazanılan bir doğallıkla yan yana duruyor. Son yıllardaki ortak işleri The Last Duel ve Nike hikâyesini anlatan Air da bunu bir kez daha kanıtlamıştı.
Burada Damon Teğmen Dane Dumars'ı, Affleck ise Komiser Muavini J.D. Byrne'ı canlandırıyor. Bence filmin en büyük kozu da burada yatıyor: bu kadar tanıdık ve sevimli iki yüz, kimseye güvenilmeyen bir hikâyeye düşünce izleyici kendi önyargılarıyla boğuşmak zorunda kalıyor. Damon'a içgüdüsel olarak inanıyoruz. Affleck'in yorgun, biraz kırılmış karizmasında ise onu hep göz ucuyla izlememize yol açan bir şey var. Film bu oyunu akıllıca kullanıyor.
İkisinin de işten keyif aldığı belli. Parlak kahramanları değil, omuzlarında yılların yükünü taşıyan, yıpranmış polisleri oynuyorlar. Filmin omurgasını da bu ayakları yere basan oyunculuk oluşturuyor.
Dekor olmaktan öte yan karakterler
Böyle bir güven gerilimi, ekip ne kadar inandırıcıysa o kadar değerlidir ve The Rip'in oyuncu kadrosu şaşırtıcı derecede güçlü. Polis ekibini Dedektif Numa Baptistie rolünde Teyana Taylor, Dedektif Mike Ro rolünde Steven Yeun ve Dedektif Lolo Salazar rolünde Catalina Sandino Moreno tamamlıyor. Yeun özellikle isabetli bir seçim: Minari ve Beef'ten beri biliyoruz ki sempatik olanla kestirilemez olan arasında bu kadar ince ayar yapabilen oyuncu az.
Baskı emniyetin dışından da geliyor. Kyle Chandler DEA ajanı Mateo "Matty" Nix'i, Scott Adkins ise FBI ajanı Del Byrne'ü oynuyor. Chandler otoritenin neredeyse kendiliğinden yayıldığı türden bir oyuncu. Adkins ise aksiyon türünün en güvenilir fiziksel varlıklarından biri, dolayısıyla perdede görünmesi bile burada sadece konuşulmayacağının işareti. Sasha Calle da Desiree "Desi" Lopez Molina rolüyle gruba taze bir renk katıyor.
Hoşuma giden şu oldu: yan karakterler yalnızca iki yıldızın tepki verebilmesi için orada değil. Her birinin şüphe ağında kendi ağırlığı var ve film asıl bu sayede gerçekten öngörülemez hale geliyor.
Joe Carnahan: ham polisiyelerin adamı
Joe Carnahan adı tür meraklılarına yabancı gelmez. Narc'ın sert ve karanlık polis draması, Smokin' Aces'in zıvanadan çıkmış kaosu ve The Grey'in insanı donduran hayatta kalma hikâyesinden sonra yeniden sert, erkeksi ve ahlaki açıdan bulanık bir alana dönmesi şaşırtıcı değil. Carnahan karakterlerini köşeye sıkıştırdığında en iyisini çıkarıyor, bu film de ona tam olarak böyle bir durum sunuyor.
Yönetim dinamik, gerilim iyi dozlanmış ve neyse ki aksiyonu karakterlerin önüne koyma hatasına düşmüyor. 113 dakikalık süre ideal sayılır: uzatılmamış, gereksiz sapmalar yok, tempo izleyiciyi sonuna kadar tutuyor. Carnahan'ın üslubu burada en çılgın işlerine göre daha disiplinli ve bu, hikâyeye açıkça iyi geliyor.
Miami de kartpostallardaki neon ışıklı yüzünü göstermiyor. Dökülen saklanma yeri, nemli ve ter kokan atmosfer, paranın kirli olduğu ve ellerin de temiz olmadığı bir hikâyeye çok daha iyi oturuyor.
Neler işliyor, terazi nerede sallanıyor?
Filmin en güçlü yanları:
- Kimya: Damon ve Affleck'in ortak sahneleri filmin en iyi anları. Bunu taklit etmek mümkün değil.
- Paranoyak atmosfer: şüphe yavaş yavaş yayılıyor ve izleyici de tuzağa düşüyor.
- Oyuncu kadrosu: Yeun, Chandler ve Adkins figürasyonun çok ötesinde bir katkı sunuyor.
- Tempo: 113 dakika su gibi akıp gidiyor.
Bence daha fazlasının mümkün olduğu yerler ise şunlar:
- Türün öngörülebilirliği: birkaç yozlaşmış polis filmi izlemiş olan biri pek çok şeyi önceden sezebilir. Film kuralları gerçekten yıkmaya nadiren cesaret ediyor.
- Duygusal derinlik: karakterlerin motivasyonları bazen insanın içine işlemekten çok işlevsel kalıyor. Onlar için heyecanlanıyoruz ama başlarına bir şey geldiğinde her zaman acı hissetmiyoruz.
- Kalabalık kadronun bedeli: bu büyüklükte bir ekipte bazılarının geri planda kalması kaçınılmaz. Bazı ilginç karakterleri hikâye daha fazla taşıyabilirdi.
Bunlar ölümcül kusurlar değil. Daha çok, The Rip'in çok iyi bir tür filmi olduğunu ama kategorisini tanımlayan bir klasik olmadığını gösteriyor.
Kimlere öneriyoruz?
- Tam sana göre, eğer: Sert polisiyeleri, güven oyunları üzerine kurulu gerilimleri seviyorsanız ya da Damon ile Affleck'i aynı karede görmeyi özlediyseniz, bu film tam size göre.
- Pas geçsen iyi olur, eğer: Hafif bir aile eğlencesi arıyorsanız ya da yozlaşmış polis hikâyelerinden sıkıldıysanız, başka bir şey seçmeniz daha iyi olur. Sert havası nedeniyle çocuklarla izlemeye de uygun değil.
Beğendiysen bunlara da göz at: Training Day (2001), The Departed (2006), Heat (1995), American Gangster (2007)
Sıkça sorulan sorular
The Rip ne anlatıyor?
Bir grup Miami polisi dökülen bir saklanma yerinde milyonlarca dolarlık nakit buluyor. Bu keşfin ardından aralarındaki güven sarsılıyor ve herkes giderek daha şüpheli görünmeye başlıyor.
The Rip kaç dakika?
Filmin süresi 113 dakika.
The Rip çocuklarla izlenebilir mi?
Film yetişkin izleyiciye yönelik sert bir polis gerilimi, bu yüzden çocuklarla birlikte izlemek için önerilmez.
The Rip'i kim yönetti, başrollerde kimler var?
Filmi Joe Carnahan yönetti. Başrollerde Matt Damon ve Ben Affleck yer alıyor. Onlara Teyana Taylor, Steven Yeun, Catalina Sandino Moreno, Sasha Calle, Kyle Chandler ve Scott Adkins eşlik ediyor.
Miami'deki para yığınının karşısına oturmaya değer mi?
Evet, değer. The Rip polisiye türünün kural kitabını yeniden yazmaya çalışmıyor ama üstlendiği işi kendinden emin bir şekilde yapıyor: gergin, şüpheyle dolu, iyi yazılmış karakter çatışmalarına dayanan bir gerilim. Üstelik birlikte görmesi gerçekten keyifli iki başrol oyuncusuyla. Joe Carnahan kendini en rahat hissettiği ham ve ahlaki açıdan gri alana geri dönmüş, oyuncu kadrosu da senaryonun biraz öngörülebilir kaldığı anları rahatlıkla taşıyor. Ciddi havada bir akşam izlemesi için harika bir seçim. Yalnızca jenerik akarken hâlâ onların yerinde olsaydınız kime güveneceğinizi düşünüyorsanız şaşırmayın.