Ha-Chan, Shake Your Booty! voorlopige recensie: Rinko Kikuchi keert terug op de dansvloer, maar de regels zijn veranderd
Je ziet niet vaak een komedie die begint bij een tragedie en uitkomt in het morele mijnenveld van een open relatie. Ha-Chan, Shake Your Booty! belooft precies dat te worden: een Amerikaans-Japanse coproductie met Rinko Kikuchi in de hoofdrol, met ballroomdansen, een Mexicaanse echtgenoot en een iets te charismatische dansleraar. Op papier werkt dit ofwel heel goed, of het valt volledig uit elkaar. Ik zet mijn geld op het eerste.
Dit belooft een gedurfde dansfilm voor volwassenen te worden, en alleen al de aanwezigheid van Rinko Kikuchi is reden genoeg om een bioscoopkaartje te kopen.
Ha-Chan, Shake Your Booty!: trailer
Filmgegevens
| Regie | Josef Kubota Wladyka |
|---|---|
| Cast | Rinko Kikuchi, Alberto Guerra, Alejandro Edda, You, Yoh Yoshida, Damián Alcázar |
| Genre | Komedies |
| Speelduur | 122 min |
| Land | Amerikaanse films, Japanse films |
Waar gaat het over? Rouw, parket en een gevaarlijke wals
De opzet is eenvoudig, de gevolgen veel minder. Haru (Rinko Kikuchi) woont in Tokio met haar man Luis (Alejandro Edda), die uit Mexico komt. Samen delen ze een passie voor ballroomdansen, en niet zomaar als hobby: ze doen ook samen mee aan wedstrijden. Dan slaat het noodlot toe, en van de ene op de andere dag keert Haru alles wat met dansen te maken heeft de rug toe.
Haar vrienden laten haar echter niet met rust en lokken haar uiteindelijk terug naar de danszaal. Daar wacht de nieuwe docent Fedir (Alberto Guerra), volgens de officiële omschrijving charismatisch. Dat woord gebruiken scenarioschrijvers zelden in onschuldige zin. Fedir verleidt de eigenzinnige vrouw in een mum van tijd, en Haru belandt ineens in de tegenstrijdige wereld van open relaties.
Wat die tragedie precies was, hoe Luis op dit alles reageert en waar het verhaal naartoe gaat, valt uit het promotiemateriaal niet op te maken, en ik ga er ook niet naar gissen. Maar dit is genoeg om aan te voelen dat dit geen standaard feelgoodfilm wordt van het type 'opnieuw leren leven dankzij de dans'.
Rinko Kikuchi, de stille aardbeving
De meeste kijkers leerden Rinko Kikuchi kennen als het dove tienermeisje in Babel, en wie die rol heeft gezien, weet dat deze actrice je zonder woorden volledig kan slopen. Later liet ze zich als pilote in Pacific Rim ook in de wereld van de blockbusters zien, maar echt op haar best is ze in karakterdrama's.
Het personage Haru, een rouwende, eigenzinnige vrouw die vervreemd is geraakt van haar eigen lichaam en haar passie, lijkt haar op het lijf geschreven. Ballroomdansen is bovendien een vorm waarin het lichaam alles vertelt wat een personage niet hardop durft te zeggen. Kikuchi is in beweging en in stilte een van de meest expressieve actrices van dit moment, dus hier zie ik het stevigste fundament van de film.
Naast haar speelt Alejandro Edda de echtgenoot en Alberto Guerra de verleidelijke dansleraar, en verder staan ook You, Yoh Yoshida en de Mexicaanse veteraan Damián Alcázar op de rolverdeling. Wie die laatsten spelen, is nog niet bekendgemaakt, maar de mix van Japanse en Mexicaanse acteurs is op zich al veelbelovend: twee culturen, twee temperamenten, één dansvloer.
Twee continenten, één danszaal: de regisseur en het concept
De film is geregisseerd door Josef Kubota Wladyka en is een Amerikaans-Japanse coproductie. Dat is het soort culturele kruispunt dat ofwel een heel rijke film oplevert, ofwel een toeristenfolder. Tokio als decor is verleidelijk, al hebben we de neonlichten en de propvolle metro al duizend keer gezien. De besloten, bezwete wereld vol spiegels van een kleine dansschool belooft een veel intiemer speelveld.
Het koppel van een Mexicaanse man en een Japanse vrouw zou weleens de verborgen sleutel van de film kunnen zijn. Japanse ingetogenheid tegenover Latijns-Amerikaanse emotionele openheid is prima materiaal voor zowel komedie als drama, en ballroomdansen, waarbij twee mensen in perfecte harmonie moeten bewegen, is daar een prachtige metafoor voor. Als de regisseur dat weet uit te werken en het niet alleen als decor gebruikt, kunnen we iets bijzonders verwachten.
Een komedie voor volwassenen: wat kan het goed maken?
De film wordt als komedie gepresenteerd, maar de thema's maken duidelijk dat dit geen familievermaak is. Dit is niet de lijn van de vrolijke dansfilms voor het hele gezin, maar een volwassen en waarschijnlijk vrij openhartig verhaal over seksualiteit, trouw en de grenzen van een relatie.
Wat ervoor pleit:
- Het frisse onderwerp. De open relatie is nog altijd een zeldzame gast op het witte doek, zeker zonder dat het moraliserend wordt of een goedkope bron van grappen.
- Dans als taal. Ballroomdansen werkt op film altijd: verleiding, machtsspel en vertrouwen zitten allemaal in één goed gechoreografeerde scène.
- Kikuchi. Ik zei het al, maar het kan niet vaak genoeg gezegd worden.
- De mix van rouw en humor. De beste komedies groeien vaak uit pijn, en als dat hier lukt, blijft de film lang bij je hangen.
Waar kan de pas misgaan?
Ik zou niet eerlijk zijn als ik de risico's niet benoemde. Met 122 minuten is de speelduur voor een komedie ronduit lang, en als het tempo inzakt, kunnen ook de dansscènes de film niet redden. Een verhaal dat begint bij een tragedie en dan omslaat in verleiding, kan makkelijk gaan schommelen tussen tonen: te serieus om te lachen, te luchtig om te huilen.
Het andere gevaar is het cliché van de charismatische vreemdeling die de gebroken vrouw verleidt. Als Fedir een eendimensionale Latijnse hartenbreker blijft en de open relatie alleen pikant decor is, kan de film pijnlijk oppervlakkig worden. De formulering 'tegenstrijdige wereld' in de omschrijving suggereert dat de makers weten dat er hier geen simpele antwoorden zijn. Ik hoop dat de film die ook niet geeft.
Voor wie raden we hem aan?
- Iets voor jou als: Voor wie houdt van volwassen, een tikje ongemakkelijke relatieverhalen, van dansfilms en van Rinko Kikuchi. Voor liefhebbers van bitterzoete komedies die draaien om botsende culturen is dit verplichte kost.
- Sla hem liever over als: Wie zin heeft in luchtig dansvermaak voor het hele gezin, of zich stoort aan vragen over trouw en open relaties, kan beter een andere film kiezen. Voor kinderen is dit gezien de thema's ook niets.
Vind je dit leuk, bekijk dan ook: Shall We Dance (2004), Lost in Translation (2003), Strictly Ballroom (1992), Babel (2006), Dirty Dancing (1987)
Veelgestelde vragen
Waar gaat Ha-Chan, Shake Your Booty! over?
Haru woont in Tokio en deelt met haar Mexicaanse man Luis een passie voor ballroomdansen. Na een tragedie stopt Haru met dansen, maar haar vrienden lokken haar terug. De nieuwe docent Fedir verleidt haar, en Haru belandt in de tegenstrijdige wereld van open relaties.
Hoe lang duurt Ha-Chan, Shake Your Booty!?
De film heeft een speelduur van 122 minuten.
Is de film geschikt voor kinderen?
Nee. Het is een komedie voor volwassenen met thema's als seksualiteit, trouw en open relaties, dus kijk hem liever niet met kinderen.
Wie spelen er in Ha-Chan, Shake Your Booty!?
Rinko Kikuchi speelt de hoofdrol als Haru, met verder Alejandro Edda (Luis), Alberto Guerra (Fedir), You, Yoh Yoshida en Damián Alcázar.
Wie heeft de film geregisseerd?
Ha-Chan, Shake Your Booty! is geregisseerd door Josef Kubota Wladyka. Het is een Amerikaans-Japanse coproductie.
Gaan we de dansvloer op met Haru?
Ik in elk geval wel. Ha-Chan, Shake Your Booty! is een van die zeldzame films die al op basis van de omschrijving risico durven te nemen: rouw, passie en een behoorlijk gevoelige relatievraag in het kader van een dansende komedie, en dat op het snijvlak van twee heel verschillende culturen. De 122 minuten en de wisselingen van toon zijn het grootste risico, maar dankzij Rinko Kikuchi en het frisse onderwerp is mijn verwachting uitgesproken positief. Hou je ervan als een film je geen kant-en-klare antwoorden geeft, maar je de dansvloer op duwt en de passen aan jou overlaat, dan hoor je in de zaal te zitten zodra hij draait.