Het vergeten eiland recensie (voorbeschouwing): vriendschap, Filipijnse mythen en een gevreesd monster in het nieuwe avontuur van DreamWorks
Sommige afscheiden doen meer pijn dan welk monster ook, en DreamWorks bouwt nu precies daarop een heel eiland. Het vergeten eiland stuurt twee beste vriendinnen een wereld vol Filipijnse mythologie in, waar de prijs om thuis te komen hun gedeelde verleden is. In deze voorbeschouwing lees je waarom ik zo naar deze film uitkijk en waar het toch zou kunnen ontsporen.
Op papier een van de meest ontroerende animatieavonturen van dit najaar, als de regisseurs hun eigen uitgangspunt serieus durven te nemen.
Filmgegevens
| Original | Forgotten Island |
|---|---|
| Première in Nederland | 30.9.2026 |
| Regie | Joel Crawford, Januel Mercado |
| Genre | Animatie avonturenfilms |
| Leeftijdsclassificatie | 6 |
| Land | Amerikaanse films |
De laatste avond samen, die anders afloopt dan gepland
Jo en Raissa zijn al sinds de basisschool onafscheidelijk, maar het leven trekt ze nu elk een andere kant op. Herkenbaar, toch? Iedereen heeft wel zo'n vriend of vriendin gehad met wie je dacht voor altijd een team te blijven. En dan kwam de verhuizing, de studie, het werk, en ineens waren er alleen nog oude foto's.
Precies op dat moment begint de film: de meiden vieren hun laatste avond samen wanneer een mysterieuze doorgang ze naar het eiland Nakali brengt. Daar leven magische en mythologische wezens waarover ze als kind in hun Filipijnse families verhalen hoorden. Sommige worden vrienden, andere vijanden.
En dan de twist waardoor dit uitgangspunt bij mij meteen raak was: de prijs om naar huis te gaan is elke herinnering aan hun vriendschap. Ontsnappen kan dus, alleen vergeten ze elkaar daarbij. Een betere metafoor voor hoe vriendschappen stilletjes bekoelen als je volwassen wordt, kan ik eerlijk gezegd nauwelijks bedenken.
De Manananggal en co: eindelijk een mythologie die nog niet is uitgekauwd
Eerlijk gezegd ben ik de Griekse goden en de Scandinavische draken wel een beetje zat. Animatiestudio's grijpen al decennia in dezelfde paar mythologische manden, dus het is extra fijn dat Het vergeten eiland de Filipijnse folklore induikt.
De grote schurk is de Gevreesde Manananggal, het engste wezen van het eiland. Wie deze figuur uit de Filipijnse volksverhalen kent, weet dat het geen schattig knuffeldier is. Ik ben heel benieuwd hoe eng ze durven te gaan. DreamWorks kan in goede vorm prima donkerdere tonen aanslaan, en als ze dat hier ook doen, kan de Manananggal een van de meest memorabele animatieschurken van het jaar worden.
Bij de bijfiguren zitten een goedbedoelende maar onhandige bloedhond en een klein maar sterk groepje maatjes. Het klassieke DreamWorks recept: humor, een mascotte en figuurtjes die rond kerst als knuffel in de winkel liggen. Prima, zolang ze het verhaal van de twee meiden niet overschaduwen.
Joel Crawford en Januel Mercado: het eiland is in goede handen
Alleen de naam Joel Crawford stelt al gerust. Hij regisseerde The Croods: A New Age en, belangrijker nog, De Gelaarsde Kat: De Laatste Wens, wat mij betreft een van de beste DreamWorks films van het afgelopen decennium. Die film bewees dat animatie voor kinderen het over doodsangst kan hebben en tegelijk vermakelijk en spectaculair kan blijven. Als die durf ook hier doorklinkt, zit het wel goed.
Coregisseur Januel Mercado komt eveneens uit het team van De Gelaarsde Kat. Dit duo is dus geen experiment, maar een beproefde, op elkaar ingespeelde creatieve werkplaats. En voor de geloofwaardigheid van een verhaal met Filipijnse wortels kan het extra veel uitmaken wie wat meebrengt in het team.
Na de schilderachtige, ruige animatiestijl van De Laatste Wens ben ik vooral benieuwd welke beeldtaal ze kiezen voor Nakali. Een tropische wereld vol mythologische wezens schreeuwt bijna om gedurfde kleuren en experimentelere beelden.
Wat kan deze film echt groot maken?
Het kernconflict is geniaal eenvoudig, en dat is meteen de grootste kracht. Niet de wereld staat op het spel, maar een vriendschap. Dat is veel persoonlijker en doet veel meer pijn. De beste animatiefilms, denk aan Binnenstebuiten of Coco, draaiden altijd om zo'n eenvoudige maar diep gevoelde emotionele kern.
- De prijs van herinneringen: de angst om elkaar te vergeten, met de klok die tikt, is een sterke dramatische motor die voor constante spanning kan zorgen.
- Culturele frisheid: de Filipijnse mythologie kan nieuwe wezens, een nieuwe sprookjeslogica en een nieuwe beeldwereld opleveren.
- Vriendschap tussen twee meiden: geen romantiek, geen prinsessen, maar de band tussen twee meiden. Dat is zeldzamer dan je zou denken.
- Het verleden van het regieduo: na De Gelaarsde Kat liggen de verwachtingen terecht hoog.
Waar het mis kan gaan
Ik zou niet eerlijk zijn als ik alleen maar zou juichen. De grootste verleiding voor DreamWorks is altijd om stiltes dood te praten met te veel grappen en te veel schattige bijfiguren. Een bloedhond plus een hele bende maatjes kan de aandacht makkelijk wegtrekken van waar het echt om draait: de band tussen Jo en Raissa.
Het tweede risico is de toon. Er komen ongetwijfeld engere momenten, maar als de film te bang wordt voor zijn eigen duisternis, wordt de Manananggal gewoon weer een luid, flitsend monster. En wordt het te donker, dan haakt het jongere publiek af. Die balans vinden is niet makkelijk.
Tot slot is er het einde. Bij zo'n premisse is het verleidelijk om te vluchten in een te comfortabele oplossing die iedereen geruststelt. Wat de film daarmee doet, zien we pas in de zaal, maar ik hoop dat hij echt iets durft te riskeren.
Voor wie raden we hem aan?
- Iets voor jou als: Voor iedereen die houdt van animatieavonturen die je raken, van minder bekende mythologieën, en die ooit een vriendschap had die hij of zij bang was kwijt te raken. Voor fans van De Gelaarsde Kat: De Laatste Wens verplichte kost.
- Sla hem liever over als: Voor jonge kinderen die van een angstaanjagend mythologisch monster kunnen schrikken. En ook niet voor wie in animatie alleen luchtig, zorgeloos gedoe zoekt.
Vind je dit leuk, bekijk dan ook: De Gelaarsde Kat: De Laatste Wens (2022), Spirited Away (2001), Binnenstebuiten (2015), Coco (2017), Vaiana (2016)
Veelgestelde vragen
Wanneer draait Het vergeten eiland in de Nederlandse bioscopen?
Het vergeten eiland (Forgotten Island) ging op 30 september 2026 in Nederland in première.
Waar gaat Het vergeten eiland over?
Jo en Raissa, twee beste vriendinnen, belanden op hun laatste avond samen via een mysterieuze doorgang op het eiland Nakali, dat vol Filipijnse mythologische wezens zit. Ze moeten het opnemen tegen de Gevreesde Manananggal en ontdekken dat de prijs om naar huis te gaan alle herinneringen aan hun vriendschap is.
Wie regisseerde Het vergeten eiland?
De film is geregisseerd door Joel Crawford en Januel Mercado en geproduceerd door DreamWorks Animation.
Wat voor genre is Het vergeten eiland?
Een Amerikaanse animatie avonturenfilm die de wezens en legendes uit de Filipijnse mythologie verwerkt.
Is Nakali de reis naar de bioscoop waard?
Ik denk het wel. Het vergeten eiland heeft alles wat een memorabele animatiefilm nodig heeft: een eenvoudige maar pijnlijk ware emotionele inzet, een frisse en zelden geziene mythologie, en een regieduo dat al heeft bewezen dat een familiefilm ook moedig kan zijn. Natuurlijk verraden de trailers nog niet of DreamWorks durft stil te zijn waar dat nodig is, of na elk dramatisch moment toch weer een grappige hondengag erin gooit. Ik heb er vertrouwen in. Binnenkort zit ik in de zaal, en als ik tijdens de aftiteling aan mijn beste vriend denk, heeft de film alles goed gedaan. Mijn verwachte score: een stevige 8, met kans op meer.