The Santa Clause recensie: als een zakenman in pak opeens aan het kerstmanscontract vastzit
Sommige kerstfilms kijk je elk jaar in december opnieuw, ook al ken je ze inmiddels uit je hoofd. The Santa Clause is precies zo'n film. Tim Allen speelt een afgemeten, ironische zakenman die na één ongelukkige nacht letterlijk opgezadeld wordt met het bestaan van de kerstman, inclusief buikje, baard en rendieren. Het resultaat is een familiekomedie die ook cynische volwassenen aanspreekt en je toch een warm gevoel geeft. Sinds 1994 is er nauwelijks sleet op gekomen.
Een geestig uitgangspunt, een uitstekende Tim Allen en een flinke dosis kerstsfeer: The Santa Clause is nog altijd een van de veiligste keuzes voor een familieavond in december.
Filmgegevens
| Première in Nederland | 7.12.1995 |
|---|---|
| Regie | John Pasquin |
| Cast | Tim Allen, Judge Reinhold, Wendy Crewson, Eric Lloyd, David Krumholtz, Larry Brandenburg |
| Genre | Fantasyfilms, Drama's, Komedies, Familiefilms |
| Speelduur | 97 min |
| Leeftijdsclassificatie | AL |
| Land | Amerikaanse films |
Waar gaat het over? Een jas die een contract blijkt te zijn
Het uitgangspunt is eenvoudig, en juist daardoor zo sterk. De echte kerstman lijkt op leeftijd te zijn, en nadat hij van een dak valt, is hij volledig ongeschikt voor zijn taak. Scott Calvin, die bij dat ongeluk geen kleine rol speelt, trekt in de kou de jas van de kerstman aan en tekent daarmee, zonder het te beseffen, een contract. Vanaf dat moment is hij de kerstman.
Meer hoef je vooraf niet te weten, de rest laat ik graag aan de film over. Wel zoveel: het meeste plezier komt uit de manier waarop een rationele, nuchtere man ontdekt dat zijn lichaam en zijn leven langzaam veranderen. Zijn buik groeit, zijn baard wordt wit, en hoewel hij rendieren niet kan uitstaan, moet hij toch de slee in om de cadeaus rond te brengen. De titel The Santa Clause is trouwens een woordgrap: een clause is een contractclausule, en dat kleine taalgrapje vat de hele film samen.
Tim Allen, de meest onwillige kerstman ter wereld
De motor van de film is zonder twijfel Tim Allen. Hij brak in de jaren negentig echt door met de serie Home Improvement, en veel mensen kennen hem als de originele stem van Buzz Lightyear in Toy Story. In The Santa Clause doet hij waar hij het best in is: de droge, ietwat brutale maar in de kern goedhartige man die overal een opmerking op heeft.
Daardoor werkt de film. Met een traditionele, altijd glimlachende kerstman was het geheel al snel zoetsappig geworden, maar Allen houdt de ironie van zijn personage overeind. Zo vermaken de volwassenen zich prima terwijl de kinderen opgaan in de magie. Hoe Scott Calvin verbaasd en steeds wanhopiger tegen de veranderingen vecht, is het grappigste deel van de film, en Allens timing is hier echt onberispelijk.
De bijrollen die het verschil maken
Rond Allen staat een goed samengestelde cast. Judge Reinhold als Neal en Wendy Crewson als Laura vertegenwoordigen de nuchtere wereld van de volwassenen, een mooi tegenwicht voor de toenemende gekte. Eric Lloyd vormt als Charlie het emotionele hart van de film, zonder het overacteren dat je zo vaak bij kindacteurs ziet.
Ik heb een zwak voor David Krumholtz als Bernard, een personage dat blijft hangen, en ook Paige Tamada is van de partij als de elf Judy. Larry Brandenburg als rechercheur Nunzio en Mary Gross als Ms. Daniels maken het gezelschap compleet. Niemand valt uit de toon, iedereen voegt precies genoeg toe.
De regie van John Pasquin: bescheiden, maar raak
John Pasquin probeert geen arthousefilm te maken, en dat komt de film ten goede. De regie is helder en goed te volgen, het tempo past prettig bij de speelduur van 97 minuten en zakt nergens echt in. De komische scènes krijgen ruimte, en de emotionele momenten worden niet aangedikt. Hier wordt je niet met geweld aan het huilen gebracht.
Visueel moet je de film natuurlijk niet langs de lat van nu leggen. De trucjes uit familiefilms van midden jaren negentig ogen hier en daar charmant ouderwets, maar eerlijk gezegd is dat bij een kerstfilm eerder een pluspunt. The Santa Clause is het soort film waarbij ook het licht verweerde uiterlijk bij de sfeer hoort, net als een oude cadeaudoos onder de kerstboom.
Waar knelt het een beetje?
Laten we niet bevooroordeeld zijn, er zijn ook zwakkere punten. De opbouw van het verhaal is vrij voorspelbaar en volgt de vertrouwde lijn van familiefilms, dus verwacht weinig verrassingen. Een aantal grappen ademt duidelijk de humor van de jaren negentig en landt nu minder goed dan toen.
Ook worden de conflicten tussen de volwassen personages niet erg diep uitgewerkt, ze worden eerder aangestipt. Bij een familiekomedie is dat een begrijpelijke keuze, maar wie een serieuzere dramatische laag zoekt, komt hier wat tekort. Het blijven echter details bij een film die vooral op sfeer en hoofdrolspeler drijft.
Waarom kijken we hem nog steeds?
Ruim dertig jaar na de première voelt het idee nog verrassend fris: wat als magie wordt opgedrongen aan iemand die zelf totaal niet magisch is? De film vertelt over geloof, familie en de betekenis van kerst zonder ooit prekerig te worden. Door de mix van cynisme en warmte vervelen ook de ouders op de bank zich niet, en bij een familiefilm is dat goud waard.
Bovendien hoort The Santa Clause bij het kleine rijtje kerstfilms waarin lachen en ontroering ongeveer even zwaar wegen. Het is niet de beste film die je ooit hebt gezien, maar hij geeft je precies wat je in december verwacht bij een mok warme chocolademelk.
Voor wie raden we hem aan?
- Iets voor jou als: Gezinnen die samen een kerstfilm willen kijken, en iedereen die houdt van de droge humor van Tim Allen en van nostalgische feestkomedies van vroeger.
- Sla hem liever over als: Wie zin heeft in een onvoorspelbaar verhaal, moderne effecten of serieus drama, vindt deze film te luchtig en te vertrouwd.
Vind je dit leuk, bekijk dan ook: Home Alone (1990), Miracle on 34th Street (1994), Elf (2003), The Polar Express (2004)
Veelgestelde vragen
Waar gaat The Santa Clause over?
Na een ongeluk trekt Scott Calvin de jas van de kerstman aan en sluit daarmee onbewust een contract: vanaf dat moment moet hij als kerstman de cadeaus rondbrengen.
Wanneer verscheen The Santa Clause in Nederland?
De film ging in Nederland op 7 december 1995 in première.
Hoe lang duurt The Santa Clause?
De film duurt 97 minuten.
Wie regisseerde The Santa Clause?
De film werd geregisseerd door John Pasquin.
Wie spelen er in The Santa Clause?
Tim Allen speelt de hoofdrol als Scott Calvin, met naast hem Judge Reinhold, Wendy Crewson, Eric Lloyd, David Krumholtz, Larry Brandenburg, Mary Gross en Paige Tamada.
Wat is de originele titel van The Santa Clause?
De originele titel van deze Amerikaanse film is ook The Santa Clause.
Trekken we dit jaar weer de kerstmansjas aan met The Santa Clause?
Zeker weten. The Santa Clause is geen revolutionaire film, maar wel met zoveel liefde en humor gemaakt dat je hem elk jaar weer graag uit de kast haalt. Tim Allens onwillige kerstman is een van de leukste figuren in het genre, en 97 minuten is precies lang genoeg om de kinderen stil te laten zitten en de volwassenen flink te laten lachen. Zoek je een betrouwbare, hartverwarmende familiefilm voor de feestdagen, dan vind je moeilijk iets beters. Kijk alleen niet raar op als er dit jaar een wat vreemdere kerstman bij jou door de schoorsteen komt.