Thor: Love and Thunder recensie: als de bliksem te vaak op dezelfde plek inslaat
Er komt een moment waarop een grap geen wapen meer is, maar een kruk. Thor: Love and Thunder balanceert precies op dat randje, in de vorm van twee uur kleurrijk, luidruchtig, soms geniaal en soms vermoeiend kosmisch feest. Jane Foster is terug, er dient zich een werkelijk huiveringwekkende schurk aan en Taika Waititi zet alles weer vol open.
Christian Bale zet een schurk neer die thuishoort in een duisterdere, betere film, terwijl de Thor-reeks om hem heen oplost in een komedie die het ene moment vermaakt en het volgende irriteert.
Filmgegevens
| Première in Nederland | 6.7.2022 |
|---|---|
| Regie | Taika Waititi |
| Cast | Chris Hemsworth, Natalie Portman, Christian Bale, Tessa Thompson, Taika Waititi, Russell Crowe |
| Genre | Fantasyfilms, Actiefilms, Komedies |
| Speelduur | 119 min |
| Leeftijdsclassificatie | 12 |
| Land | Amerikaanse films |
Waar kijk je Thor: Love and Thunder?
| In abonnement |  Disney Plus |
|---|---|
| Te huur |  Apple TV Store Google Play Movies Rakuten TV meJane |
| Te koop | Apple TV StoreGoogle Play MoviesRakuten TV Amazon VideomeJane |
Waar gaat het over? Een godendoder aan de horizon
Het uitgangspunt is simpel, en dat is geen nadeel. Thor krijgt dit keer te maken met een tegenstander die niet uit is op wereldheerschappij of oneindige macht, maar op iets veel persoonlijkers: Gorr de Godendoder wil de goden uitroeien. Allemaal. Voor Thor is dat dus niet zomaar de zoveelste kosmische noodsituatie, want hij staat zelf ook op de lijst.
Alleen gaat hij het natuurlijk niet aan. Hij neemt koning Valkyrie mee, de steengoede en goedhartige Korg en, daar komt de twist die de trailers al verklapten, zijn ex Jane Foster, die tot ieders verbazing Mjölnir kan hanteren. Het gezelschap vertrekt op een kosmisch avontuur om te ontdekken wat Gorr tot zijn wraak drijft en hem te stoppen voordat het te laat is.
Dat is het vertrekpunt, en meer hoef je vooraf eigenlijk niet te weten. De kracht van de film zit sowieso niet in de plotwendingen, maar in hoe deze personages tegen elkaar aan schuren, elkaar plagen en hoe ondertussen op de achtergrond langzaam maar zeker de inzet stijgt.
Christian Bale: de schurk die met de show vandoor gaat
We beginnen met het beste, want dat is hier overduidelijk. De Gorr van Christian Bale is een van de meest memorabele schurken die Marvel de laatste tijd op het doek heeft gezet. Wie hem zag in de Batman-trilogie of in American Psycho weet dat Bale zich volledig in een rol kan onderdompelen, en dat doet hij hier ook: zijn zachte, griezelige, haast spookachtige aanwezigheid laat in elke scène de temperatuur zakken.
Het probleem is alleen dat Bale in een andere film lijkt te spelen. Terwijl hij een tragische wreker bouwt die niet zou misstaan in een horrorfilm, staat iedereen om hem heen een stand-upshow te geven. Dat contrast werkt soms, in een paar scènes is het zelfs ronduit sterk, maar vaak had ik het gevoel dat de film zijn eigen schurk niet serieus durft te nemen. En dat verdient hij wel.
Hemsworth, Portman en de rest van de bende
Chris Hemsworth is al jaren Thor en dat zie je: hij beweegt zich volkomen ontspannen in de rol en zijn komische timing is sinds Ragnarok alleen maar beter geworden. Hier maakt het script hem echter vaak tot een simpele clown, en hoewel Hemsworth dat met zijn charisma nog overeind houdt, miste ik soms het gewicht dat het personage vroeger met zich meedroeg.
De terugkeer van Natalie Portman als Jane Foster is een van de grootste troeven van de film. Fijn om te zien dat ze eindelijk geen bijfiguur meer is in haar eigen verhaal: als The Mighty Thor laat ze een nieuwe kant zien, en Portman geniet zichtbaar van het moment. Tessa Thompson is als koning Valkyrie relaxed en zelfverzekerd, maar krijgt minder dan ze verdient.
Van de bijrollen springt Russell Crowe eruit als Zeus, met een compleet losgeslagen vertolking vol zelfspot. Je vindt het geweldig of je slaat je handen voor je gezicht. Verder duiken Jaimie Alexander als Sif en Idris Elba als Heimdall op, en Korg en een oude Kronaanse god krijgen hun stem van regisseur Taika Waititi zelf.
Taika Waititi: als de stijl de inhoud opslokt
Dat Waititi een eigen stem heeft, staat buiten kijf. Hij is de regisseur die kleur, humor en zelfspot in de Thor-reeks bracht, en volgens velen redde hij het personage daarmee van de grijsheid. In deze film lijkt het hem echter boven het hoofd te groeien. De grappen volgen elkaar zo snel op dat de dramatische momenten nauwelijks ademruimte krijgen, en zodra de film serieus wil worden, staat de volgende gag al klaar om de sfeer door te prikken.
Dat wil niet zeggen dat er geen sterke ideeën in zitten. Er zijn visueel gedurfde, echt memorabele scènes en de energie van de film valt niet te ontkennen. De vraag is alleen waar die energie naartoe gaat. Hier vaak nergens heen: rondjes draaien, wel in heel veel kleuren.
Wat werkt er, en waar gaat het mis?
Kort en puntsgewijs, want de film houdt zelf ook van een hoog tempo:
- Werkt: elke minuut van Christian Bale, de terugkeer van Natalie Portman, de spectaculaire actiescènes met rockgevoel en een paar oprecht grappige momenten.
- Werkt: de speelduur van 119 minuten vliegt voorbij, het tempo zakt zelden in.
- Werkt niet: het heen en weer springen tussen tonen, waardoor de emotionele hoogtepunten nooit echt binnenkomen.
- Werkt niet: de overdreven humor, die in de tweede helft ronduit vermoeiend wordt.
- Werkt niet: een deel van de bijfiguren komt even langs, maar krijgt geen echte ontwikkeling.
Houd er ook rekening mee dat de duistere momenten van de film, vooral de scènes met Gorr, niet geschikt zijn voor de allerkleinsten, ook al is de verpakking regenboogkleurig.
Voor wie raden we hem aan?
- Iets voor jou als: Voor wie smulde van de ongeremde humor van Ragnarok en nog een portie kleurrijke, rockende, snelle Marvel-pret wil, en voor iedereen die voor Christian Bale alles zou kijken.
- Sla hem liever over als: Wie van een Thor-film drama, inzet en gewicht verwacht, of de grappenwaterval van Ragnarok al te veel vond, wordt hier eerder moe dan voldaan van.
Vind je dit leuk, bekijk dan ook: Thor: Ragnarok (2017), Guardians of the Galaxy (2014), Thor (2011), Thor: The Dark World (2013), Avengers: Endgame (2019)
Veelgestelde vragen
Wanneer kwam Thor: Love and Thunder uit in Nederland?
De film ging op 6 juli 2022 in de Nederlandse bioscopen in première.
Waar gaat Thor: Love and Thunder over?
Met hulp van koning Valkyrie, Korg en zijn ex Jane Foster neemt Thor het op tegen Gorr de Godendoder, die alle goden wil uitroeien. Jane blijkt tot ieders verrassing Mjölnir te kunnen hanteren.
Hoe lang duurt de film?
Thor: Love and Thunder duurt 119 minuten.
Kun je de film met kinderen kijken?
De duistere scènes, vooral die met Gorr, zijn niet geschikt voor jonge kinderen, ondanks de kleurrijke uitstraling van de film.
Wie regisseerde de film en wie spelen de hoofdrollen?
De regie is in handen van Taika Waititi. In de hoofdrollen zie je Chris Hemsworth (Thor), Natalie Portman (Jane Foster / The Mighty Thor), Christian Bale (Gorr) en Tessa Thompson (koning Valkyrie).
Wie speelt Zeus?
Zeus wordt gespeeld door Russell Crowe.
Is het de moeite waard om de hamer weer op te pakken?
Thor: Love and Thunder is geen slechte film, wel een film die te hard om zijn eigen grappen lacht. Er zit een uitstekende schurk in, een hartverwarmende terugkeer en flink wat spectaculaire momenten, maar door het eindeloze schakelen tussen tonen wordt het nooit een geheel. Zin in een luchtige, kleurrijke avond en vind je het niet erg dat het drama steeds sneuvelt voor een grap? Dan vermaak je je prima. Zoek je de Thor wiens lot er echt toe doet, begin dan liever opnieuw met Ragnarok. Van mij een middelmatige aanbeveling, maar dankzij Christian Bale ruim de moeite waard.