Avengers: Secret Wars, προκαταρκτική κριτική: οι αδελφοί Russo επιστρέφουν και δεν σκέφτονται καθόλου μικρά
Υπάρχουν ταινίες που τις περιμένεις, και υπάρχουν ταινίες που τις περιμένει ένα ολόκληρο κινηματογραφικό σύμπαν. Το Avengers: Secret Wars ανήκει ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία. Αν καταφέρει έστω και τα μισά από όσα υπόσχονται ο τίτλος και οι συντελεστές του, μπορεί να γίνει ένα από τα μεγαλύτερα κινηματογραφικά γεγονότα της δεκαετίας. Στη σκηνοθεσία βρίσκονται ξανά οι Anthony και Joe Russo, ενώ το καστ μοιάζει σαν κάποιος να τύπωσε τη λίστα επιθυμιών των fans.
Στα χαρτιά υπάρχουν όλα όσα χρειάζεται ένα επικό φινάλε. Το ερώτημα είναι αν οι αδελφοί Russo μπορούν να επαναλάβουν το θαύμα ή αν αυτή τη φορά θα λυγίσουν κάτω από το βάρος του δικού τους μύθου.
Στοιχεία ταινίας
| Σκηνοθεσία | Anthony Russo, Joe Russo |
|---|---|
| Πρωταγωνιστούν | Robert Downey Jr., Pedro Pascal, Vanessa Kirby, Ebon Moss-Bachrach, Wyatt Russell, Joseph Quinn |
| Είδος | Ταινίες επιστημονικής φαντασίας, Ταινίες φανταστικού |
| Χώρα | Αμερικανικές ταινίες |
Τι ξέρουμε μέχρι στιγμής και τι όχι;
Ας ξεκινήσουμε με ειλικρίνεια: για το Avengers: Secret Wars γνωρίζουμε με βεβαιότητα μόνο όσα αποκαλύπτουν τα επίσημα στοιχεία. Πρόκειται για αμερικανική ταινία επιστημονικής φαντασίας και φαντασίας, σε σκηνοθεσία Anthony Russo και Joe Russo, με πρωταγωνιστές μεταξύ άλλων τους Robert Downey Jr., Pedro Pascal, Vanessa Kirby, Ebon Moss-Bachrach, Wyatt Russell και Joseph Quinn.
Για την πλοκή, τους ρόλους και τη διάρκεια δεν υπάρχει επιβεβαιωμένη πληροφορία, γι' αυτό και δεν θα παραστήσω ότι ξέρω ποιος θα πολεμήσει με ποιον και ποιος θα μείνει όρθιος στο τέλος. Το ίντερνετ έχει γεμίσει θεωρίες, πολλές από αυτές πραγματικά διασκεδαστικές, όμως σε μια προκαταρκτική κριτική δεν θέλω να βαθμολογώ εικασίες. Βαθμολογώ ό,τι έχουμε στα χέρια μας: τους δημιουργούς, τους ηθοποιούς, το είδος και τη φόρα με την οποία έρχεται αυτή η ταινία.
Και για να είμαι ειλικρινής, αυτή η φόρα λέει πολλά. Ένας τίτλος Avengers είναι από μόνος του υπόσχεση. Ένας τίτλος που περιέχει τη λέξη «πόλεμοι» είναι σχεδόν απειλή, με την καλή έννοια.
Οι αδελφοί Russo: εγγύηση ή πίεση;
Αν υπάρχει κάποιος που ξέρει πώς να χωρέσει μια ντουζίνα πρωταγωνιστές σε μία ταινία χωρίς κανείς να μοιάζει δευτερεύων, αυτοί είναι ο Anthony και ο Joe Russo. Τα Avengers: Infinity War και Avengers: Endgame δεν ήταν απλώς εισπρακτικές επιτυχίες. Ήταν συλλογικές κινηματογραφικές εμπειρίες, για τις οποίες ο κόσμος μιλάει χρόνια μετά όπως μιλάει για μια συναυλία ή έναν τελικό. Εκείνη η στιγμή που η αίθουσα ξέσπασε δεν ήταν μάρκετινγκ, ήταν αληθινή ομαδική χαρά.
Η δύναμη των αδελφών ήταν πάντα ότι πίσω από το γιγάντιο θέαμα έβαζαν ανθρώπινο διακύβευμα. Από το Captain America: The Winter Soldier και μετά ξέρουμε ότι μπορούν να χειριστούν μια υπερηρωική ταινία σαν θρίλερ, σαν πολεμικό δράμα και σαν οικογενειακή τραγωδία. Αυτή την ευελιξία τη χρειάζονται και τώρα, γιατί σε μια ακόμη μεγάλη σύγκρουση δεν αρκεί να υπάρχουν πολλοί ήρωες και πολλές εκρήξεις. Αυτό το έχουμε δει. Ο θεατής θέλει περισσότερα.
Και εδώ βρίσκεται το ρίσκο. Οι Russo ανταγωνίζονται τον εαυτό τους. Αν το Secret Wars βγει απλώς πολύ καλό, πολλοί θα το ζήσουν ως απογοήτευση. Δεν είναι δίκαιο, αλλά έτσι λειτουργεί η μνήμη των fans. Παρ' όλα αυτά, τους εμπιστεύομαι περισσότερο απ' όσο ανησυχώ: σπάνια βλέπεις σκηνοθετικό δίδυμο να οδηγεί μια τόσο τεράστια μηχανή με τέτοια σιγουριά.
Η επιστροφή του Robert Downey Jr. και οι υπόλοιποι
Το όνομα του Robert Downey Jr. στους τίτλους έχει πάνω σε έναν fan της Marvel περίπου το αποτέλεσμα ηλεκτροσόκ. Ήταν ο Iron Man, το πρόσωπο πάνω στο οποίο χτίστηκε ένα ολόκληρο κινηματογραφικό σύμπαν, και ο αποχαιρετισμός του είχε σταθεί πραγματική συναισθηματική κορύφωση. Με ποιον ρόλο επιστρέφει τώρα δεν το καταγράφουν τα επίσημα στοιχεία, οπότε δεν θα το γράψω. Μπορώ όμως να πω το εξής: το χάρισμα του Downey είναι δύναμη που σηκώνει στους ώμους της ακόμη και μια αδύναμη σκηνή, και κάνει μια καλή αξέχαστη.
Ο Pedro Pascal είναι από τους πιο περιζήτητους ηθοποιούς των τελευταίων χρόνων, και όχι τυχαία. Μετά το The Last of Us και το The Mandalorian κανείς δεν αμφισβητεί ότι μπορεί να δείχνει ταυτόχρονα σκληρός και ευάλωτος. Μαζί με τη Vanessa Kirby, τον Ebon Moss-Bachrach και τον Joseph Quinn τους σκεφτόμαστε πια ως ομάδα από το The Fantastic Four: First Steps, και αυτή η ενσωμάτωση στη μεγαλύτερη ιστορία είναι ακριβώς ό,τι περιμένεις από ένα τέτοιο φινάλε.
Ούτε ο Wyatt Russell είναι τυχαία επιλογή: στις σειρές και τις ταινίες της Marvel απέδειξε ότι μπορεί να κάνει συναρπαστικούς ακόμη και ηθικά θολούς, δύσκολα συμπαθητικούς χαρακτήρες. Σε ένα τόσο μεγάλο σύνολο, ένας τέτοιος ηθοποιός είναι χρυσάφι, γιατί φέρνει την τριβή που εμποδίζει μια ομαδική ταινία να γίνει απλή παρέλαση.
Τι μπορεί να το κάνει πολύ καλό;
Αν έπρεπε να μαζέψω τους λόγους για ενθουσιασμό, η λίστα θα ήταν αυτή:
- Οι δοκιμασμένοι σκηνοθέτες. Οι αδελφοί Russo έχουν ήδη κάνει δύο φορές αυτό που όλοι θεωρούσαν αδύνατο.
- Το καστ. Ο Downey Jr. και ο Pedro Pascal στην ίδια ταινία αξίζουν από μόνοι τους ένα εισιτήριο.
- Η ελευθερία του είδους. Ο συνδυασμός επιστημονικής φαντασίας και φαντασίας επιτρέπει ένα οπτικό σύμπαν σχεδόν χωρίς όρια, φτιαγμένο για τη μεγάλη οθόνη.
- Η αίσθηση του γεγονότος. Πρόκειται για ταινία που ζητάει γεμάτη αίθουσα και κοινή εμπειρία, όχι μοναχική προβολή στον καναπέ.
Υπάρχει και κάτι νοσταλγικό σε όλο αυτό. Πολλές υπερηρωικές ταινίες των τελευταίων χρόνων έμοιαζαν με υποχρεωτική εργασία για το σπίτι, και το κοινό το έδειξε. Ένα πραγματικά μεγάλο, πραγματικά φιλόδοξο γεγονός μπορεί να φέρει πίσω την αίσθηση ότι δεν πάμε σινεμά για να μη μείνουμε πίσω, αλλά επειδή θέλουμε να είμαστε εκεί τη στιγμή που συμβαίνει.
Πού μπορεί να στραβώσει το πράγμα;
Δεν θέλω να χαλάσω τη γιορτή, αλλά μια προκαταρκτική κριτική έχει αξία μόνο αν λέει και τα ρίσκα. Το πρώτο και μεγαλύτερο: ο συνωστισμός. Όσο περισσότεροι οι χαρακτήρες, τόσο δυσκολότερο να πάρει ο καθένας μια ουσιαστική πορεία. Το Infinity War το έλυσε αριστοτεχνικά, όμως εκεί έναν πολύ δυνατό κεντρικό κακό κρατούσε τα νήματα ενωμένα. Αν εδώ λείπει μια τέτοια ραχοκοκαλιά, η ταινία κινδυνεύει να διαλυθεί σε σειρά από επεισόδια.
Το δεύτερο ρίσκο είναι η κούραση από τα προηγούμενα. Ένα μέρος του κοινού δεν παρακολουθεί πια κάθε ταινία και κάθε σειρά, και αν το Secret Wars στηριχτεί υπερβολικά στο ότι τα έχεις δει όλα, μπορεί να νιώσεις ξένος δίπλα στο ίδιο σου το εισιτήριο. Το τρίτο είναι η παγίδα των επιστροφών: το fan service είναι υπέροχο, μέχρι να πάρει τη θέση της ιστορίας.
Γι' αυτό δίνω στην ιστορία πιο συγκρατημένο βαθμό από ό,τι στις άλλες κατηγορίες. Όχι επειδή πιστεύω ότι θα είναι κακή, αλλά επειδή είναι αυτό για το οποίο ξέρουμε τα λιγότερα και αυτό από το οποίο εξαρτώνται τα περισσότερα.
Σε ποιους το προτείνουμε;
- Είναι για σένα αν: Για όλους όσοι από το Infinity War και το Endgame περιμένουν να ξανανιώσουν στην αίθουσα αυτό που ένιωσαν τότε. Για τους fans του Robert Downey Jr. και του Pedro Pascal είναι υποχρεωτικό.
- Καλύτερα να το προσπεράσεις αν: Για όσους έχουν κουραστεί από την πλημμύρα των υπερηρωικών ταινιών και δεν θέλουν να μπουν σε ένα κεφάλαιο ενός τεράστιου, αλληλένδετου κινηματογραφικού σύμπαντος. Όποιος ψάχνει ένα ήσυχο δράμα δωματίου, βρίσκεται σε λάθος μέρος.
Αν σου αρέσει, δες επίσης: Avengers: Infinity War (2018), Avengers: Endgame (2019), Captain America: The Winter Soldier (2014), Spider-Man: No Way Home (2021), The Fantastic Four: First Steps (2025)
Συχνές ερωτήσεις
Ποιος σκηνοθετεί το Avengers: Secret Wars;
Την ταινία σκηνοθετούν ο Anthony Russo και ο Joe Russo, που υπογράφουν επίσης τα Avengers: Infinity War και Avengers: Endgame.
Ποιοι πρωταγωνιστούν στην ταινία;
Στο καστ βρίσκονται μεταξύ άλλων οι Robert Downey Jr., Pedro Pascal, Vanessa Kirby, Ebon Moss-Bachrach, Wyatt Russell και Joseph Quinn.
Τι είδους ταινία είναι το Avengers: Secret Wars;
Αμερικανική ταινία επιστημονικής φαντασίας και φαντασίας.
Αξίζει να το σημειώσουμε ήδη από τώρα στο ημερολόγιο;
Ναι, και δεν χρειάζεται τυφλή πίστη γι' αυτό. Η μέχρι τώρα δουλειά των αδελφών Russo, η δύναμη του καστ και το γεγονός ότι η ταινία προμηνύεται ως μία από τις κορυφές ενός τεράστιου κινηματογραφικού σύμπαντος είναι αρκετοί λόγοι για να αρχίσουμε ήδη να ψάχνουμε τη μεγαλύτερη οθόνη της πόλης. Τα ρίσκα είναι αληθινά: ο συνωστισμός, η κούραση από τα προηγούμενα και οι γιγάντιες προσδοκίες μπορούν οποιοδήποτε από αυτά να ρίξουν το τελικό αποτέλεσμα. Εγώ όμως παραμένω αισιόδοξος. Αν υπάρχει κάποιος που μπορεί να αποσπάσει από μια τόσο τεράστια μηχανή συναίσθημα, χιούμορ και πραγματικό διακύβευμα, αυτοί είναι. Η αναμενόμενη βαθμολογία μου είναι υψηλή, αλλά την τελευταία λέξη θα την πούμε μέσα στην αίθουσα.