Paper Tiger, κριτική πριν την πρεμιέρα: ο James Gray γυρίζει στους γκάνγκστερ, αυτή τη φορά με τον Adam Driver
Υπάρχουν σκηνοθέτες που μόλις δεις το όνομά τους δεν κάνεις ερωτήσεις, απλώς σημειώνεις την ταινία στο ημερολόγιο. Ο James Gray είναι ακριβώς τέτοιος. Για την πλοκή του Paper Tiger δεν ξέρουμε σχεδόν τίποτα ακόμη, όμως τα ονόματα αρκούν για να το βάλουμε ανάμεσα στις πιο υποσχόμενες ταινίες της χρονιάς. Adam Driver, Scarlett Johansson και Miles Teller σε γκανγκστερικό του Gray: στα χαρτιά, αυτό μοιάζει περισσότερο με λιοντάρι παρά με τίγρη.
Στα χαρτιά, το Paper Tiger είναι μία από τις πιο δυνατές κινηματογραφικές προτάσεις του χειμώνα, και αν ο Gray κρατήσει το επίπεδό του, μπορεί να εξελιχθεί στη μεγάλη, αργόκαυτη έκπληξη της σεζόν.
Στοιχεία ταινίας
| Σκηνοθεσία | James Gray |
|---|---|
| Πρωταγωνιστούν | Adam Driver, Scarlett Johansson, Miles Teller, Gavin Goudey, Roman Engel, Cindy Katz |
| Είδος | Γκανγκστερικές ταινίες |
| Χώρα | Γαλλικές ταινίες, Αγγλικές ταινίες, Πολωνικές ταινίες, Ιταλικές ταινίες |
Τι αφηγείται; Προς το παρόν, μια ταινία γεμάτη υπαινιγμούς
Θα το πω ευθέως: για την πλοκή του Paper Tiger δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή τίποτα να αποκαλύψει κανείς, αφού οι επίσημες πληροφορίες περιορίζονται σχεδόν αποκλειστικά στους συντελεστές και στο είδος. Το σίγουρο είναι ότι πρόκειται για γκανγκστερική ταινία και ότι στη σκηνοθετική καρέκλα κάθεται ο James Gray. Αυτά τα δύο μαζί όμως λένε ήδη πολλά, τουλάχιστον σε όποιον γνωρίζει τη μέχρι τώρα πορεία του.
Και ο τίτλος από μόνος του υπόσχεται αρκετά. Η «χάρτινη τίγρη» είναι κάποιος ή κάτι που φαίνεται τρομακτικό, αλλά από μέσα είναι κούφιο και αδύναμο. Σε ένα γκανγκστερικό πλαίσιο αυτό ανοίγει πολλούς δρόμους: μπορεί να μιλάμε για έναν νονό που έχει χάσει τη δύναμή του, για έναν φωνακλά που στην ουσία είναι ευάλωτος, ή ακόμη για ένα ολόκληρο σύστημα που στέκεται όρθιο μόνο για τα μάτια του κόσμου. Ποιο από όλα ισχύει θα το δείξει η ίδια η ταινία, εγώ δεν πρόκειται να επινοήσω τίποτα. Ομολογώ πάντως ότι ο τίτλος με ιντριγκάρει περισσότερο από ολόκληρα τρέιλερ άλλων ταινιών.
James Gray, ο σιωπηλός ποιητής του εγκλήματος
Ο Gray ανήκει στους σπάνιους Αμερικανούς σκηνοθέτες που δουλεύουν πάντα με τον δικό τους ρυθμό, αδιαφορώντας για το τι υπαγορεύει η αγορά. Από νωρίς τον απασχολούσε το πώς πλέκονται το έγκλημα και η οικογένεια: αρκεί να θυμηθούμε το We Own the Night του 2007, όπου η διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στην αστυνομία και τον υπόκοσμο περνούσε μέσα από μία οικογένεια. Αργότερα πέρασε από το ιστορικό δράμα (The Immigrant) μέχρι το διάστημα (Ad Astra), όμως τα θέματά του έμειναν ουσιαστικά ίδια: πατέρες και γιοι, ενοχή, πίστη, προδοσία, και εκείνη η μελαγχολία που σε κάνει να σκέφτεσαι μια ταινία για μέρες.
Γι' αυτό πιστεύω ότι το Paper Tiger δεν θα είναι ένα ξέφρενο σινεμά δράσης με πυροβολισμούς. Τα γκανγκστερικά του Gray τρέφονται από την παλιά, κλασική παράδοση, από έναν κόσμο όπου η ένταση γύρω από ένα τραπέζι φαγητού είναι εξίσου μεγάλη με εκείνη σε ένα σκοτεινό στενό. Όποιος περιμένει από αυτόν εκρήξεις έχει έρθει σε λάθος μέρος. Όποιος όμως αγαπά τις ταινίες που σου σφίγγουν το στομάχι αργά αλλά αμείλικτα, μπορεί να βρει εδώ ένα μεγάλο δώρο.
Driver, Johansson, Teller: ένα καστ που ήδη αξίζει το εισιτήριο
Το μεγαλύτερο όπλο του Paper Tiger είναι αναμφίβολα οι ηθοποιοί του. Ο Adam Driver είναι από τους πιο συναρπαστικούς ηθοποιούς των τελευταίων χρόνων και μας έχει πείσει για τα πάντα, από τη σκοτεινή πλευρά του Πολέμου των Άστρων μέχρι τον ήσυχο ποιητή του Paterson. Υπάρχει μέσα του μια ανήσυχη, απρόβλεπτη ένταση που σε ένα γκανγκστερικό μπορεί να αποδειχθεί χρυσάφι.
Η παρουσία της Scarlett Johansson είναι επίσης μεγάλη υπόσχεση. Δίπλα τους βρίσκεται ο Miles Teller, που πολλοί τον θυμούνται ως τον βασανισμένο ντράμερ του Whiplash ή ως πιλότο στο Top Gun: Maverick, και που ξέρει πολύ καλά να υποδύεται χαρακτήρες με μια ρωγμή πίσω από την αυτοπεποίθηση.
Ο Driver και η Johansson, άλλωστε, δεν είναι άγνωστοι μεταξύ τους στην οθόνη: στην Ιστορία Γάμου απέδειξαν ότι μαζί αποτελούν ένα εντυπωσιακά δυνατό δίδυμο. Τι σχέση θα έχουν οι χαρακτήρες τους στο Paper Tiger δεν το ξέρουμε, αλλά αν υπάρξει έστω και ο μισός ηλεκτρισμός που είχαν τότε, έχουμε ήδη κερδίσει. Στο καστ συμμετέχουν επίσης οι Gavin Goudey, Roman Engel και Cindy Katz, για τους ρόλους των οποίων δεν υπάρχουν ακόμη λεπτομέρειες.
Ευρωπαϊκά χρήματα, αμερικανικός υπόκοσμος;
Ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια: η ταινία είναι γαλλική, βρετανική, πολωνική και ιταλική συμπαραγωγή. Για έναν Αμερικανό σκηνοθέτη με κυρίως Αμερικανούς σταρ αυτό ακούγεται εκ πρώτης όψεως ασυνήθιστο, όμως στην περίπτωση του Gray δεν προκαλεί καμία έκπληξη. Τον αγαπούσαν πάντα περισσότερο στην Ευρώπη, κυρίως στη Γαλλία, παρά στην πατρίδα του, και οι ταινίες του στέκονται ατμοσφαιρικά πολύ πιο κοντά στο ευρωπαϊκό σινεμά του δημιουργού παρά στη χολιγουντιανή γραμμή παραγωγής.
Τι σημαίνει αυτό το διεθνές υπόβαθρο για την ίδια την ιστορία δεν το ξέρω, και δεν θα κάνω εικασίες. Αυτό που μπορεί να σημαίνει όμως είναι μεγαλύτερη δημιουργική ελευθερία. Για έναν σκηνοθέτη που δεν θέλει να ανακατεύονται άλλοι στο μοντάζ του, η ευρωπαϊκή χρηματοδότηση είναι συχνά σωσίβιο. Εγώ το βλέπω ως καλό σημάδι.
Πού μπορεί να στραβώσει;
Δεν θέλω μόνο να πανηγυρίζω, γιατί υπάρχουν και κίνδυνοι. Οι ταινίες του Gray είναι γνωστές για τον αργό τους ρυθμό, και αυτό δεν ταιριάζει σε όλους. Αν το Paper Tiger ακολουθήσει την ίδια γραμμή, ένα μέρος του κοινού που ψάχνει ανάλαφρη διασκέδαση θα βγει από την αίθουσα απογοητευμένο. Δεν είναι τυχαίο ότι αρκετές ταινίες του έγιναν επιτυχίες περισσότερο στους κριτικούς παρά στο ταμείο.
Ο άλλος κίνδυνος είναι το ίδιο το είδος. Το γκανγκστερικό είναι από τα πιο πολυσκαμμένα εδάφη στην ιστορία του σινεμά, και η σκιά του Νονού και του Κάποτε στην Αμερική πλανάται ακόμη πάνω από κάθε νέα απόπειρα. Είναι πολύ δύσκολο να πεις κάτι καινούργιο εδώ. Ο Gray φυσικά δεν είναι από αυτούς που απλώς αντιγράφουν, αλλά ο πήχης είναι εξαιρετικά ψηλός, και ένα μέτριο γκανγκστερικό σήμερα ξεχνιέται γρήγορα.
- Υπέρ: εξαιρετικός σκηνοθέτης, καστ γεμάτο σταρ χωρίς να είναι αυτοσκοπός, και ένας δημιουργός που νιώθει σαν στο σπίτι του σε αυτό το είδος.
- Κατά: αργός ρυθμός, κορεσμός του είδους και ένα κοινό που ίσως περιμένει κάτι πιο ελαφρύ.
Ταινία για να τη δεις αμέσως ή για να τη χωνέψεις;
Μια τόσο σκοτεινή, βαριά γκανγκστερική ιστορία δεν είναι το προφανές θέαμα για όποιον θέλει απλώς να περάσει ευχάριστα δύο ώρες. Ταυτόχρονα, όλα δείχνουν ότι οι δημιουργοί της δεν την προορίζουν για νικήτρια του πρώτου Σαββατοκύριακου στα ταμεία, αλλά για ταινία που θα συζητηθεί και θα διεκδικήσει θέση στις κουβέντες για τα καλύτερα της χρονιάς.
Κατά τη γνώμη μου αυτό ταιριάζει απόλυτα στον Gray. Οι ταινίες του δεν κυνήγησαν ποτέ το μεγαλύτερο δυνατό κοινό, αλλά εκείνους που είναι διατεθειμένοι να καθίσουν και να βυθιστούν για δύο ώρες σε έναν πυκνό, σκοτεινό κόσμο. Όποιος δεν τρέξει να τη δει την πρώτη εβδομάδα δεν χάνει τίποτα: δεν είναι από τις ταινίες που πρέπει να προλάβεις οπωσδήποτε στην πρεμιέρα, αλλά από εκείνες για τις οποίες θα μιλάμε για εβδομάδες μετά.
Σε ποιους το προτείνουμε;
- Είναι για σένα αν: Για όσους αγαπούν τα κλασικά γκανγκστερικά που χτίζονται σιγά σιγά και για όσους παρακολουθούν τη δουλειά του James Gray, του Adam Driver ή της Scarlett Johansson. Αν το δράμα χαρακτήρων σε ενδιαφέρει περισσότερο από τους πυροβολισμούς, εδώ είσαι στο σωστό μέρος.
- Καλύτερα να το προσπεράσεις αν: Όσοι περιμένουν ξέφρενη ταινία δράσης, ανάλαφρη διασκέδαση ή ένα θεαματικό αστυνομικό με γρήγορο ρυθμό, μάλλον θα απογοητευτούν.
Αν σου αρέσει, δες επίσης: We Own the Night (2007), Ο Νονός (1972), Κάποτε στην Αμερική (1984), The Irishman (2019), The Immigrant (2013)
Συχνές ερωτήσεις
Ποιος σκηνοθέτησε το Paper Tiger;
Την ταινία σκηνοθέτησε ο James Gray, γνωστός μεταξύ άλλων για τα We Own the Night, The Immigrant και Ad Astra.
Ποιοι πρωταγωνιστούν στο Paper Tiger;
Τους βασικούς ρόλους έχουν οι Adam Driver, Scarlett Johansson και Miles Teller, ενώ στην ταινία εμφανίζονται επίσης οι Gavin Goudey, Roman Engel και Cindy Katz.
Τι είδους ταινία είναι το Paper Tiger;
Το Paper Tiger είναι γκανγκστερική ταινία.
Σε ποια χώρα γυρίστηκε η παραγωγή του Paper Tiger;
Η ταινία είναι γαλλική, βρετανική, πολωνική και ιταλική συμπαραγωγή.
Αξίζει να βγεις για κυνήγι τίγρης;
Πιστεύω πως ναι. Όλα τα στοιχεία του Paper Tiger δείχνουν ότι θα δούμε ένα σοβαρό, ενήλικο, ατμοσφαιρικό γκανγκστερικό από έναν σκηνοθέτη που κινείται άνετα σε αυτό το είδος, με ηθοποιούς που σπάνια απογοητεύουν. Το ρίσκο βρίσκεται στον ρυθμό και στον κορεσμό του είδους, αλλά αν υπάρχει κάποιος που μπορεί ακόμη να ανανεώσει αυτό το έδαφος, αυτός είναι ο James Gray. Εγώ ήδη σκέφτομαι να κλείσω θέση σε μία από τις πρώτες προβολές, και προτείνω το ίδιο σε όποιον αγαπά το σκοτεινό, πυκνό σινεμά με επίκεντρο τους χαρακτήρες. Αναμενόμενη βαθμολογία: ένα γερό οκτώ, που εύκολα μπορεί να γίνει εννιά.