Captain Marvel recensie: kosmische kracht, aardse problemen
Sommige superhelden beginnen met een spinnenbeet, bij anderen herschrijft een psycho-magnitron hun genen. Captain Marvel vertelt het verhaal van Carol Danvers, oud-piloot van de luchtmacht, en hoewel deze film barst van de kracht, weet hij niet altijd waar hij die op moet richten. Vermakelijk, vaak sympathiek, soms irritant voorzichtig, maar gedragen door een sterke cast.
Een spectaculair en goed gecast origineverhaal dat sterker is in zijn personages dan in zijn dramaturgie, maar dankzij Samuel L. Jackson en Ben Mendelsohn ruimschoots de moeite waard.
Filmgegevens
| Première in Nederland | 7.3.2019 |
|---|---|
| Regie | Ryan Fleck, Anna Boden |
| Cast | Brie Larson, Samuel L. Jackson, Ben Mendelsohn, Jude Law, Annette Bening, Djimon Hounsou |
| Genre | Actiefilms, Avonturenfilms, Sciencefictionfilms |
| Speelduur | 124 min |
| Leeftijdsclassificatie | 12 |
| Land | Amerikaanse films |
Waar kijk je Captain Marvel?
| In abonnement |  Disney Plus |
|---|---|
| Te huur |  Google Play Movies Rakuten TV Amazon Video meJane |
| Te koop |  Apple TV StoreGoogle Play MoviesRakuten TVAmazon VideomeJane |
Van piloot tot kosmisch wapen: waar gaat de film over?
Carol Danvers is niet als godin geboren en ook geen miljardair met een genie-IQ. Ze begint als gewone sterveling, wordt na de dood van haar broer piloot bij de Amerikaanse luchtmacht, en langzaam staat haar hele wereld op zijn kop. Een psycho-magnitron verandert haar genetische opbouw, en daarmee krijgt ze ook een bijzonder vermogen: als een soort zesde zintuig kan ze een glimp opvangen van de nabije toekomst.
Meer hoef je vooraf eigenlijk niet te weten, en eerlijk gezegd is dat ook genoeg. Een van de slimste zetten van de film is dat de identiteit van de hoofdpersoon zelf een vraag is: volgens de rolverdeling speelt Brie Larson tegelijk Carol Danvers, Vers en Captain Marvel. Hoe die drie namen met elkaar samenhangen, ontdek je het best zelf, want de film bouwt juist op dat raadsel.
Qua genre is het actie, avontuur en sciencefiction tegelijk, en die drie smaken proef je ook. Het ene moment lijkt het een militair drama, dan weer een ruimteavontuur, dan weer een klassieke superheldenafrekening. Soms is dat verfrissend, soms voelt het alsof er drie films in 124 minuten moeten passen.
Brie Larson en een ondankbare klus
Brie Larson won een Oscar en liet in Room zien dat ze subtiele, gelaagde emoties kan spelen. Hier ligt de opdracht heel anders: ze moet een vrijwel onoverwinnelijke heldin menselijk maken, terwijl het script haar vaak vraagt om ingetogen, haast koel te blijven.
Wat mij betreft doet Larson het goed met wat ze krijgt, maar je merkt dat het personage nog zoekende is. Haar beste momenten zijn die waarin ze de pose mag loslaten en er wat brutaliteit en humor doorheen komt. Zodra de film inzet op de grote, plechtige heldenmomenten, wordt ze eerder een standbeeld dan een mens. Dat ligt niet aan haar, maar aan het concept: het is lastig om drama te schrijven over iemand die bijna niets kan overkomen.
De bijrollen stelen de show
Hier zit de echte troef van de film. Samuel L. Jackson is als Nick Fury al jaren het bindmiddel van het Marvel-universum, en in deze film mag hij eindelijk echt spelen in plaats van alleen even op te duiken. Hij is losser, grappiger en menselijker dan we van hem gewend zijn uit de Avengers-films. Zijn scènes met Larson zijn de leukste minuten van de film, de dynamiek tussen die twee heeft de sfeer van een goede buddy movie.
Ben Mendelsohn is als Talos en Keller simpelweg briljant. Meestal wordt hij gecast als harde, onvoorspelbare figuur, maar hier laat hij nuances zien die ik niet had verwacht. Als ik maar één reden mocht noemen om deze film te kijken, zou het hij zijn.
- Jude Law zet als Yon-Rogg de charismatische mentor neer, bij wie je steeds voelt dat er meer achter zit.
- Annette Bening in een dubbelrol (Supreme Intelligence en Dr. Wendy Lawson) is een van de interessantste ideeën van de film.
- Lashana Lynch is als Maria Rambeau het hart van de film. Zij brengt de aardse, vriendschappelijke warmte zonder welke Carol volledig de lucht in zou gaan.
- Lee Pace en Djimon Hounsou keren als Ronan en Korath terug uit Guardians of the Galaxy, maar zijn hier helaas weinig meer dan decor.
Indieregisseurs in de miljardenmachine
De keuze voor het regieduo Anna Boden en Ryan Fleck was gedurfd. Zij komen uit de wereld van kleinere films die draaien om personages, en dat zie je terug: de beste stukken van de film zijn de stillere, menselijke momenten, de scènes over vriendschap, herinneringen en identiteit.
Actie is minder hun terrein. De grote gevechten zijn in orde, maar zelden memorabel, en af en toe had ik het gevoel dat de lopende band van de studio het stuur had overgenomen. Het is een terugkerende kwaal van Marvel-films: getalenteerde makers met een eigen stem lossen vaak op in de huisstijl. Dat gebeurt hier ook, maar niet helemaal. De hand van Boden en Fleck zie je terug in de kleine gebaren tussen de personages.
Wat werkt, en wat echt niet
Eerst het goede nieuws. De opbouw van de film, die speelt met de vraag wie Carol eigenlijk is, is gedurfder dan bij een gemiddeld origineverhaal. We volgen niet lineair de weg naar het superheldschap, maar puzzelen stukje voor stukje in elkaar wie deze vrouw werkelijk is. Dat levert iets op, en in de tweede helft betaalt het zich mooi uit. Ook de humor zit goed, vooral dankzij de scènes van Jackson en Mendelsohn.
De zwakke punten zijn alleen lastig weg te poetsen:
- De heldin is te sterk voor haar eigen drama. Als iemand niets te verliezen heeft, leef je moeilijk mee.
- Het eerste deel sleept. Tegen de tijd dat de film op gang komt, raakt je geduld soms al op.
- Een deel van de schurken verdwijnt naar de achtergrond. Lee Pace als Ronan is bijvoorbeeld nauwelijks meer dan een cameo.
- De CGI-gevechten zijn standaardwerk. Dit hebben we elders al gezien, en beter.
Toch is het geen slechte film. Het lijkt eerder op een sterk debuutalbum: de stem is er, de helft van de nummers is uitstekend, de rest is opvulling.
Hoe past de film in het Marvel-universum?
Captain Marvel is de eerste film van Marvel Studios die volledig om een vrouwelijke superheld draait, en dat gewicht voel je. Het is alsof de studio absoluut geen fout wilde maken, en die voorzichtigheid werkt soms tegen de film. Waar Thor: Ragnarok of Guardians of the Galaxy zich roekeloos lieten gaan, trekt Captain Marvel liever de veiligheidsgordel nog wat strakker aan.
Wie de verbanden tussen de Marvel-films belangrijk vindt, vindt genoeg verwijzingen en bekende gezichten, en alleen al de aanwezigheid van Nick Fury werkt als brug. Wie daar niets om geeft, kan de film prima als losstaand avontuur kijken, want hij is op zichzelf staand genoeg om geen huiswerk vooraf te vereisen.
Voor wie raden we hem aan?
- Iets voor jou als: Verplichte kost voor Marvel-fans en voor iedereen die houdt van luchtige, grappige sciencefictionactie, vooral vanwege het spel van Samuel L. Jackson en Ben Mendelsohn.
- Sla hem liever over als: Ben je superheldenfilms beu, of verwacht je strak drama waarin echt iets op het spel staat, dan gaat deze film je niet overtuigen.
Vind je dit leuk, bekijk dan ook: Guardians of the Galaxy (2014), Wonder Woman (2017), Captain America: The First Avenger (2011), Iron Man (2008), Thor: Ragnarok (2017)
Veelgestelde vragen
Wanneer kwam Captain Marvel uit in Nederland?
De film ging op 7 maart 2019 in Nederland in première.
Hoe lang duurt Captain Marvel?
De film duurt 124 minuten.
Wie regisseerde Captain Marvel?
De film is geregisseerd door Anna Boden en Ryan Fleck.
Wie speelt Captain Marvel?
Brie Larson speelt Carol Danvers, oftewel Captain Marvel. Verder spelen onder meer Samuel L. Jackson, Ben Mendelsohn, Jude Law, Annette Bening en Lashana Lynch mee.
Waar gaat Captain Marvel over?
Carol Danvers, piloot bij de luchtmacht, wordt door een psycho-magnitron genetisch veranderd en krijgt bijzondere krachten, waaronder een zintuig waarmee ze een glimp van de nabije toekomst opvangt.
Stijgt Carol Danvers op of stort ze neer?
Ze stijgt op, alleen niet zo hoog als haar naam belooft. Captain Marvel is een sympathieke, goed gecaste en vlagenweise erg grappige superheldenfilm die zijn grootste kracht niet haalt uit de kosmische vermogens van de heldin, maar uit haar aardse relaties. Ga je voor de scènes van Nick Fury en Talos, dan word je niet teleurgesteld. Verwacht je het meest gedurfde hoofdstuk van het Marvel-universum, dan wel. Voor mij een stevige middenmoter die ook bij een tweede keer kijken prima te pruimen is, maar niet de film die ik over jaren nog uit mijn hoofd citeer.