Sense and Sensibility voorlopige recensie: Daisy Edgar-Jones en Esmé Creed-Miles blazen Jane Austen nieuw leven in
Jane Austen kun je blijkbaar niet vaak genoeg opnieuw vertellen, in elk geval niet volgens Working Title, en eerlijk gezegd valt daar weinig tegenin te brengen. Op 15 oktober 2026 draait de nieuwste bioscoopversie van Sense and Sensibility in de Nederlandse zalen: de klassieker over liefde en zusterschap, geregisseerd door Georgia Oakley. Afgaand op de cast wordt dit geen stoffig kostuumdrama voor de verplichte leeslijst, maar iets dat een stuk levendiger aanvoelt.
Op papier is alles aanwezig voor een frisse, gevoelige en ontroerende Austen-verfilming. De grote vraag is alleen of de film iets nieuws durft te zeggen over een verhaal dat al zo vaak is verteld.
Filmgegevens
| Première in Nederland | 15.10.2026 |
|---|---|
| Regie | Georgia Oakley |
| Cast | Bodhi Rae Breathnach, Caitriona Balfe, Daisy Edgar-Jones, George MacKay, Fiona Shaw, Chloe Pirrie |
| Genre | Filmdrama's |
| Leeftijdsclassificatie | 9 |
| Land | Amerikaanse films |
Waar gaat het over? Twee zussen en een hoop onuitgesproken gevoelens
Sense and Sensibility is een van Jane Austens bekendste romans, en volgens de officiële omschrijving bouwt ook de nieuwe film op de twee pijlers van het boek: liefde en zusterschap. De aankondiging belooft een charmant, geestig en heel herkenbaar verhaal, en bij Austen is dat geen loze marketingtaal maar precies waar het om draait.
Wie het boek of eerdere verfilmingen kent, weet dat hier twee totaal verschillende temperamenten botsen: de ene zus kiest voor bezonnenheid, de andere voor hartstocht. De titel ís het conflict. Wat Georgia Oakley precies uitlicht, wat ze schrapt en waar ze andere accenten legt, weten we nog niet. Over de details van de plot zeg ik op basis van de huidige informatie dan ook niet meer dan wat kenners van het boek toch al weten.
Wat vaststaat: de nadruk ligt op de band tussen de zussen, en dat is goed nieuws. Austen-verfilmingen werken het best als het niet alleen gaat om wie met wie trouwt, maar ook om hoe de personages elkaar en de wereld om hen heen overleven.
Daisy Edgar-Jones en Esmé Creed-Miles: dit kan het perfecte duo zijn
Wie Normal People heeft gezien, weet dat Daisy Edgar-Jones de koningin is van stille, ingehouden emoties. Met één blik vertelt ze meer dan een ander met een hele monoloog, en dat is precies wat Austens wereld vraagt: waar niets hardop gezegd mag worden, spreekt het gezicht van de actrice.
Esmé Creed-Miles ken je misschien uit de serie Hanna, waarin ze een heel fysieke, instinctieve rol neerzette. Dat is een spannend contrast: twee actrices met een compleet andere energie voor twee zussen met een compleet ander karakter. Als de chemie tussen hen klopt, klopt de hele film.
Ook in de bijrollen zit genoeg kwaliteit:
- Caitriona Balfe, bij de meesten bekend van Outlander, die tegelijk warmte en waardigheid kan uitstralen.
- George MacKay, die sinds 1917 heeft laten zien dat hij spanning en innerlijke worsteling geloofwaardig kan spelen.
- Fiona Shaw, wier aanwezigheid in een kostuumdrama zo goed als garant staat voor scherpe, bijtende scènes.
- Daarnaast maken Chloe Pirrie, Frank Dillane, Herbert Nordrum en de jonge Bodhi Rae Breathnach de cast compleet.
Wie welke rol speelt, is nog niet officieel bekendgemaakt, dus daar ga ik ook niet naar raden. Maar met zoveel talent op één doek kan het moeilijk misgaan.
Georgia Oakley: de regiekeuze om in de gaten te houden
In de regiestoel zit Georgia Oakley, en dat is misschien wel de interessantste keuze van het hele project. De klus ging niet naar een doorgewinterde vakman in kostuumdrama's, maar naar een maker van wie je eerder een frisse blik verwacht dan op safe spelen.
Dat is kans en risico tegelijk. Als Oakley de band tussen de zussen met gevoel benadert, wordt Sense and Sensibility eindelijk niet zomaar een mooie maar wat museale verfilming, maar een levend, kloppend verhaal over wat het betekent om als vrouw lief te hebben in een wereld waarin liefde ook een financiële kwestie is. Wil ze daarentegen te veel moderniseren, dan raak je makkelijk kwijt waarom we van Austen houden: de subtiele ironie en de strakke vorm.
Achter de schermen staan Focus Features en Working Title, en die naam schept verplichtingen. Working Title is verbonden aan een flink aantal gedenkwaardige Britse kostuum- en romantische films, dus over de kwaliteit van de uitvoering maak ik me weinig zorgen.
Wat kan dit echt goed maken?
Ik ben om drie redenen optimistisch. De eerste is de cast: Daisy Edgar-Jones is gewoon gemaakt voor dit soort rollen. De tweede is de focus: de officiële omschrijving zet niet de romantiek voorop, maar het zusterschap, en dat doet vermoeden dat de film zich op het echte hart van de roman richt.
De derde is het bronmateriaal zelf. Austens verhalen overleven elk tijdperk omdat de gevoelens waarover ze schreef vandaag nog net zo pijn doen. Afwijzing, de spanning tussen geld en liefde, het gewicht van familieplichten: dat is allemaal niet verouderd. Als de film dat zo kan laten zien dat een hedendaagse kijker zichzelf erin herkent, wordt dit een voltreffer.
En laten we eerlijk zijn: voor een regenachtige herfstavond is er weinig beters dan een prachtig geschoten, schitterend aangeklede Engelse tranentrekker.
Waar kan het misgaan?
De grootste tegenstander van deze film zijn niet de critici, maar het geheugen van het publiek. Sense and Sensibility kreeg al eens een verfilming die velen als het hoogtepunt van het genre beschouwen, en de vergelijking daarmee is onvermijdelijk. Een nieuwe versie moet dus niet alleen goed zijn, maar ook iets laten zien wat de vorige niet deden.
Het tweede gevaar is een te voorzichtige aanpak. Als de film het bekende verhaal alleen netjes navertelt tussen mooie decors, wordt het een prettige maar vergeetbare ervaring. Het derde is het andere uiterste: overdreven modernisering, waardoor de elegantie van Austens tekst verloren gaat.
Eerlijk gezegd wijzen de cast en de regiekeuze volgens mij eerder op een gedurfdere, persoonlijkere richting, en dat zie ik als een goed teken. Maar zolang we de film niet hebben gezien, kunnen we alleen hopen dat Oakley de juiste balans vindt.
Voor wie raden we hem aan?
- Iets voor jou als: Voor Jane Austen-fans, liefhebbers van kostuumdrama's en iedereen die viel voor de stille, diepgevoelde sfeer van Normal People. Voor zussen is dit bijna verplichte kost.
- Sla hem liever over als: Wie zit te wachten op een vlotte plot, actie of spectaculaire wendingen, gaat zich waarschijnlijk vervelen. En wie de eerdere verfilming als heilige graal beschouwt, zal moeilijk onbevooroordeeld de zaal in stappen.
Vind je dit leuk, bekijk dan ook: Pride & Prejudice (2005), Sense and Sensibility (1995), Emma. (2020), Little Women (2019), Persuasion (2022)
Veelgestelde vragen
Wanneer draait de nieuwe Sense and Sensibility in de Nederlandse bioscoop?
De film gaat in Nederland op 15 oktober 2026 in première.
Wie spelen de hoofdrollen in Sense and Sensibility?
De hoofdrollen zijn voor Daisy Edgar-Jones en Esmé Creed-Miles, met verder Caitriona Balfe, George MacKay, Fiona Shaw, Chloe Pirrie, Frank Dillane, Herbert Nordrum en Bodhi Rae Breathnach.
Wie regisseerde de nieuwe Sense and Sensibility?
De film is geregisseerd door Georgia Oakley en geproduceerd door Focus Features en Working Title.
Waar gaat Sense and Sensibility over?
Het is een nieuwe verfilming van Jane Austens klassieke roman, die draait om liefde en zusterschap, met een geestige en herkenbare toon.
Wat voor film is Sense and Sensibility?
Een Amerikaans drama, gebaseerd op de gelijknamige roman van Jane Austen.
Moet je deze herfst alvast de zakdoekjes klaarleggen?
Wat mij betreft wel. De nieuwe Sense and Sensibility vinkt op papier bijna alles af: sterke, getalenteerde hoofdrolspelers, een regisseur van wie je een frisse aanpak mag verwachten en een productiehuis dat het genre begrijpt. Het risico is dat het lastig verrassen is met een verhaal dat zo vaak is verfilmd, maar als de vonk overslaat tussen Daisy Edgar-Jones en Esmé Creed-Miles, kan dit een van de mooiste bioscoopervaringen van het najaar worden. Mijn verwachte score: 8/10, en ik hoop oprecht dat ik na 15 oktober naar boven moet afronden.