The Cat in the Hat voorbeschouwing en recensie: kun je chaos in een instituut stoppen?
De meest onverantwoordelijke kat ter wereld heeft een baan gekregen, en alleen al dat opschrijven is grappig. The Cat in the Hat probeert in animatievorm die brutale, regelloze charme terug te brengen waarom generaties van het personage van Dr. Seuss houden. We hebben de film nog niet gezien, maar er is genoeg om naar uit te kijken, en ook wel iets om je zorgen over te maken.
Sterk bronmateriaal, een sympathiek idee en een prima gezinsfilm in de dop: als de makers de chaos niet laten verstikken door de moraal, kan dit zomaar een nieuwe favoriet worden.
Filmgegevens
| Regie | Alessandro Carloni, Erica Rivinoja |
|---|---|
| Genre | Animatiefilms |
| Land | Amerikaanse films |
Waar gaat het over? Een kat, een hoed en een functieomschrijving
De opzet is wat mij betreft geniaal eenvoudig. We bevinden ons in de gekke wereld van Dr. Seuss, waar de Kat met de Hoed serieus werk heeft gevonden: bij het Instituut voor de Institutionalisering van Imaginatie en Inspiratie krijgt hij een van de lastigste opdrachten uit zijn leven. Hij moet twee kinderen, Gabby en Sebastian, opvrolijken. Ze zijn net naar een nieuwe stad verhuisd en bij hen loopt alles mis.
De twist zit precies waar je hem verwacht: de Kat overdrijft alles. Waar hij komt, breekt de chaos los en blijft er een spoor van rommel en ravage achter. Tegelijk staat er wel iets op het spel, want als hij de opdracht niet tot een goed einde brengt, raakt hij zijn magische hoed kwijt. Een Kat met de Hoed zonder hoed? Dat is ongeveer een goochelaar zonder konijn, en de film lijkt die dreiging duidelijk serieus te willen nemen.
Meer weten we niet over het verhaal, en ik ga er ook niet meer bij verzinnen. Wat we wel weten, zegt al veel over de toon: dit is een kinderverhaal over verhuizen, ergens nieuw moeten aarden en verdriet, dat een anarchistische kat op zijn eigen manier probeert op te lossen.
Het idee van het Instituut: de beste grap zit in de naam
Ik geef het eerlijk toe: bij de naam Instituut voor de Institutionalisering van Imaginatie en Inspiratie had deze film me al. Dat soort taalkundige clownerie past helemaal bij Seuss, en als de hele film zo vol zit met woordspelingen en bureaucratische absurditeit, dan vermaken de volwassenen zich net zo goed als de kinderen.
Achter het idee zit bovendien een fijne ironie. De Kat met de Hoed is de belichaming van regelloosheid, en nu wordt hij werknemer van een instituut, met een opdracht, een deadline en consequenties. Daar kan heerlijke spanning uit ontstaan: de fantasie die in een systeem moet worden gegoten, tegenover een figuur die in geen enkel systeem past. Als de regisseurs op dat conflict bouwen, krijgen we niet zomaar weer een kleurrijke familiefilm, maar een film waar ook iets van een gedachte in zit.
De regisseurs: Alessandro Carloni en Erica Rivinoja
De film wordt geregisseerd door Alessandro Carloni en Erica Rivinoja. Op hun creatieve achtergrond ga ik hier niet in detail in. Liever kijk ik naar wat ik van hen verwacht bij dit materiaal.
Bij een Seuss-verfilming draait volgens mij alles om twee dingen. Het eerste is het ritme: de Kat werkt alleen als het tempo hoog ligt, als scènes over elkaar heen buitelen en je als kijker nauwelijks op adem komt voor de volgende gekte. Het tweede is hart. Het verhaal van Gabby en Sebastian gaat over de eenzaamheid van een verhuizing, en dat kun je niet afdoen met alleen grappen. De regisseurs moeten het punt vinden waarop we achter alle dwaasheid het echte verdriet van die twee kinderen zien. Lukt dat, dan werkt de film. Lukt het niet, dan blijft er een luid, kleurrijk maar snel vergeten avontuur over.
Wat kan heel goed uitpakken?
- Animatie als medium. De tekeningen van Dr. Seuss zijn van zichzelf al tekenfilmachtig, met scheve huizen, onmogelijke machines en slungelige figuren. In animatie kan die wereld eindelijk vrij bewegen, zonder zich aan de natuurwetten te hoeven houden.
- Wat er op het spel staat. De dreiging dat hij zijn hoed kwijtraakt is simpel, maar voor kinderen een volkomen begrijpelijke drijfveer. Iedereen weet hoe het voelt om iets belangrijks te verliezen.
- Het thema. Verhuizen naar een nieuwe stad is voor heel veel gezinnen een herkenbare ervaring. Als de film daar goed mee omgaat, kan hij na afloop zelfs een mooi gesprek op gang brengen.
- Het plezier van chaos. De kracht van de Kat is altijd geweest dat hij doet wat kinderen niet mogen. Iets bevrijdenders kun je moeilijk op het witte doek zetten.
Waar kan het misgaan? De herinnering aan de live-actionversie en het gevaar van overuitleg
Het is geen geheim dat de Kat met de Hoed al eerder op het grote doek te zien was: de live-actionversie uit 2003 met Mike Myers is bij velen eerder blijven hangen als bizarre curiositeit dan als favoriet. Deze nieuwe film begint dus met iets te bewijzen, en ik vind het een goede keuze dat het nu animatie is, want juist in die vorm komt deze wereld echt tot leven.
Het grootste risico zie ik toch niet in het verleden, maar in een terugkerende kwaal van hedendaagse familieanimatie: alles willen uitleggen. Als de film om de andere scène de les hardop uitspreekt, het belang van vriendschap, samenhorigheid en moed, dan gaat precies die brutale vonk verloren waarom we van de Kat houden. Seuss preekte nooit openlijk, hij verstopte zijn boodschap in rijm en absurditeit. Ik hoop dat de makers het publiek genoeg vertrouwen om kinderen zelf de kern te laten ontdekken.
Het tweede gevaar is een overvol verhaal. Ook de officiële beschrijving belooft dat de Kat rommel en ravage achterlaat, en dat is prima, maar ook chaos heeft een ordenend principe nodig. Krijgen we alleen een opeenstapeling van gags, dan zijn ook de kleintjes tegen het einde uitgeput.
Voor wie raden we hem aan?
- Iets voor jou als: Gezinnen met jonge kinderen, fans van Dr. Seuss en iedereen die houdt van uitbundige, kleurrijke animatie vol woordgrapjes. Vooral een aanrader voor kinderen die zelf ooit zijn verhuisd.
- Sla hem liever over als: Wie van rustige, subtiel gedoseerde animatie houdt, vindt dit waarschijnlijk te luid en te druk. En als de live-actionversie uit 2003 je voorgoed van het personage heeft afgeholpen, word je lastig te overtuigen.
Vind je dit leuk, bekijk dan ook: De Grinch (2018), De Lorax en het Verdwenen Bos (2012), Horton (2008), Paddington (2014)
Veelgestelde vragen
Waar gaat de animatiefilm The Cat in the Hat over?
De Kat met de Hoed krijgt bij het Instituut voor de Institutionalisering van Imaginatie en Inspiratie de opdracht om Gabby en Sebastian op te vrolijken. Ze zijn net naar een nieuwe stad verhuisd en alles gaat mis. Faalt hij, dan verliest hij zijn magische hoed.
Wie regisseert The Cat in the Hat?
De film wordt geregisseerd door Alessandro Carloni en Erica Rivinoja.
Wat voor film is het en waar komt hij vandaan?
Een Amerikaanse animatiefilm, gebaseerd op de wereld van Dr. Seuss.
Is er al eerder een film over de Kat met de Hoed gemaakt?
Ja, in 2003 verscheen een live-actionversie met Mike Myers in de hoofdrol. De nieuwe film is een animatiebewerking.
Is het de moeite waard om je hoed af te nemen voor deze Kat?
Ik denk het wel, of in elk geval is de kans groot. Het idee dat het meest chaotische personage ter wereld als ambtenaar de stemming van twee verdrietige kinderen moet redden, is precies zo absurd als een goed Seuss-verhaal hoort te zijn. Animatie is de juiste vorm, en het thema verhuizen kan een echte emotionele bodem onder alle dwaasheid leggen. Mijn verwachte score is een dikke zeven, die makkelijk een acht kan worden als de film brutaal durft te blijven en niet verdrinkt in levenslessen. Voor een filmmiddag met het hele gezin, met chocolademelk en een zak popcorn, wordt het lastig om iets beters te vinden.