I Play Rocky κριτική πριν την πρεμιέρα: ανεβαίνει ξανά στο ρινγκ ο Peter Farrelly;
Υπάρχει ένας τίτλος που κάνει την καρδιά κάθε σινεφίλ να χτυπά πιο γρήγορα: I Play Rocky. Πίσω από την κάμερα βρίσκεται ο Peter Farrelly, ο βραβευμένος με Όσκαρ σκηνοθέτης του Green Book, ενώ το καστ είναι γεμάτο ονόματα που μας έχουν χαρίσει ωραίες βραδιές στο σινεμά. Ήρθε η ώρα να σκεφτούμε τι μπορούμε να περιμένουμε.
Δυνατός σκηνοθέτης, καλόγουστο καστ και ένας ακαταμάχητος τίτλος: στα χαρτιά, αυτή μπορεί να είναι μία από τις πιο αγαπησιάρικες ταινίες του χειμώνα, αρκεί ο Farrelly να ακούσει την καρδιά του και όχι τον πειρασμό του κιτς.
Στοιχεία ταινίας
| Σκηνοθεσία | Peter Farrelly |
|---|---|
| Πρωταγωνιστούν | Anthony Ippolito, AnnaSophia Robb, P.J. Byrne, Toby Kebbell, Tracy Letts, Jay Duplass |
Ένας τίτλος που χτυπάει από μόνος του
Λίγοι τίτλοι ταινιών κάνουν τόση δουλειά στη θέση των ανθρώπων του μάρκετινγκ. Το I Play Rocky, με δύο λέξεις κι ένα όνομα, βάζει αμέσως μπρος τη μηχανή της νοσταλγίας: το ρινγκ, τα σκαλιά, τα ωμά αυγά, η μελωδία που όλοι μπορούμε να σιγοτραγουδήσουμε. Οι ταινίες Rocky έφτιαξαν έναν από τους πιο ανθεκτικούς μύθους του αμερικανικού σινεμά, και ό,τι αγγίζει αυτό το όνομα παίρνει ταυτόχρονα τεράστια ώθηση και τεράστιο βάρος.
Ας ξεκαθαρίσουμε κάτι: για την ακριβή υπόθεση γνωρίζουμε επίσημα ελάχιστα, γι' αυτό δεν θα μπω σε λεπτομέρειες. Ο τίτλος όμως παραπέμπει ξεκάθαρα σε αυτόν τον κόσμο, και αυτό αρκεί για να έχει ήδη σχηματιστεί μια εικόνα στο μυαλό του θεατή. Εδώ βρίσκεται το μεγαλύτερο πλεονέκτημα της ταινίας, αλλά και το μεγαλύτερο ρίσκο της: οι προσδοκίες έχουν χτυπήσει ταβάνι πριν καν βγει.
Peter Farrelly, ο άνθρωπος των εκπλήξεων
Αν πριν από κάποια χρόνια μας έλεγε κανείς ότι ένας από τους σκηνοθέτες του Ο ηλίθιος και ο πανηλίθιος και του Όλοι τρελαίνονται για τη Μαίρη θα έπαιρνε κάποτε το Όσκαρ καλύτερης ταινίας, θα γελούσαμε. Μετά ήρθε το Green Book, και ο Farrelly απέδειξε ότι πίσω από τις θορυβώδεις κωμωδίες κρύβεται ένας πολύ ευαίσθητος αφηγητής, που επικοινωνεί ενστικτωδώς με το κοινό.
Η αρετή του Green Book ήταν ακριβώς αυτό που χρειάζεται ένας τέτοιος τίτλος: ανάλαφρο χιούμορ, ζεστασιά, σκηνές που εμπιστεύονται τους ηθοποιούς και εκείνη η παλιομοδίτικη, καθαρή χολιγουντιανή αίσθηση που πολλοί νοσταλγούν στο σημερινό σινεμά. Οι επικριτές του βέβαια έβλεπαν στο ίδιο σημείο και την αδυναμία του: κάπου λείαινε υπερβολικά το θέμα του και διάλεγε πολύ βολικές λύσεις. Είμαι περίεργος ποιος Farrelly θα εμφανιστεί αυτή τη φορά. Αν είναι ο αφηγητής, μας περιμένει μια υπέροχη βραδιά. Αν είναι ο παίκτης που παίζει στα σίγουρα, θα πάρουμε μια ευχάριστη αλλά γρήγορα ξεχασμένη ταινία.
Το καστ: λίγοι σταρ, πολλά αξιόπιστα πρόσωπα
Με την πρώτη ματιά, η λίστα των ηθοποιών δεν ποντάρει στα μεγαλύτερα αστέρια, και κατά τη γνώμη μου αυτό είναι καλό νέο. Στην κορυφή βρίσκεται ο Anthony Ippolito, που για το ευρύ κοινό δεν είναι ακόμη οικείο πρόσωπο. Είναι ρίσκο, αλλά και ευκαιρία: πίσω από έναν λιγότερο γνωστό πρωταγωνιστή δεν κουβαλάμε τη μνήμη δέκα προηγούμενων ρόλων, οπότε είναι πιο εύκολο να τον πιστέψουμε σε οτιδήποτε.
Γύρω του όμως υπάρχουν δεύτεροι ρόλοι ικανοί να ανεβάσουν οποιαδήποτε ταινία:
- Ο Matt Dillon εδώ και δεκαετίες ενσαρκώνει χαρισματικούς, λίγο επικίνδυνους τύπους και σπάνια απογοητεύει.
- Η AnnaSophia Robb, που πολλοί θυμούνται από τους παιδικούς της ρόλους στο Ο Τσάρλι και το εργοστάσιο σοκολάτας και στο Η γέφυρα για την Τεραμπίθια, έχει πια ωριμάσει σε ενήλικη ηθοποιό.
- Ο Tracy Letts είναι ο τύπος του character actor που λατρεύει κάθε σκηνοθέτης: και στο Lady Bird, με λίγες μόνο σκηνές, έπλασε έναν αληθινό άνθρωπο.
- Ο Stephan James είναι από τα πιο δυνατά νέα δραματικά ταλέντα των τελευταίων χρόνων.
- Οι Toby Kebbell, Jay Duplass και P.J. Byrne είναι από εκείνους που κρατούν ζωντανές τις σκηνές από το βάθος του κάδρου.
Ποιος υποδύεται ποιον δεν θα το γράψω, αφού δεν υπάρχει επίσημη πληροφορία. Η συνολική εικόνα όμως είναι σαφής: μοιάζει με ταινία που στηρίζεται στους ηθοποιούς, όπου η δύναμη των σκηνών βγαίνει από τους διαλόγους και τα πρόσωπα, όχι από εκρήξεις.
Τι μπορεί να την κάνει πραγματικά καλή;
Για τρεις λόγους είμαι αισιόδοξος. Ο πρώτος είναι το αισθητήριο του Farrelly για τις ταινίες κοινού: ξέρει πώς να κάνει μια αίθουσα να γελάσει και να συγκινηθεί ταυτόχρονα, και αυτό μετά το Green Book δεν το αμφισβητεί κανείς. Ο δεύτερος είναι το καστ, που δεν έχει ούτε έναν αδύναμο κρίκο και όπου δίπλα στους έμπειρους βετεράνους βρίσκουν θέση και φρέσκα πρόσωπα. Ο τρίτος είναι το ίδιο το θέμα: ο μύθος του Rocky μιλούσε για έναν άσημο που παίρνει μια ευκαιρία, και αυτό το είδος ιστορίας παραμένει σήμερα το ίδιο αποτελεσματικό όσο πριν από πενήντα χρόνια.
Υπάρχει και κάτι ακόμη: ένας σκηνοθέτης που έχει γνωρίσει τη μεγάλη αναγνώριση δεν πιάνει έναν τόσο φορτωμένο τίτλο στην τύχη. Το ότι ο Farrelly επέλεξε να αγγίξει αυτόν τον μύθο δείχνει ότι πιστεύει πως έχει κάτι να πει.
Και πού μπορεί να σκοντάψει;
Ο μεγαλύτερος κίνδυνος είναι η αυτάρεσκη νοσταλγία. Με τέτοιον τίτλο είναι εύκολο να κλείνεις το μάτι στον θεατή, να πετάς γνώριμα μοτίβα και να μαζεύεις το χειροκρότημα χωρίς η ταινία να στέκεται στα δικά της πόδια. Αν το I Play Rocky καταλήξει απλώς ένα όμορφο αλλά άδειο φόρο τιμής, θα το ξεχάσουμε πολύ γρήγορα.
Το δεύτερο ρίσκο είναι η τάση του Farrelly προς το υπερβολικά στρογγυλεμένο, υπερβολικά καθαρό δράμα. Αυτό που σε μια ταινία κοινού είναι αρετή, σε ένα βαθύτερο θέμα μπορεί εύκολα να μοιάσει επιφανειακό. Και υπάρχει και το ζήτημα του πρωταγωνιστή: αν ο Ippolito δεν σηκώσει το βάρος της ταινίας, ούτε οι εξαιρετικοί δεύτεροι ρόλοι θα μπορέσουν να τη σώσουν. Παρ' όλα αυτά, πολύ περισσότερα μιλούν υπέρ της παρά εναντίον της.
Σε ποιους το προτείνουμε;
- Είναι για σένα αν: Για όσους αγαπούν τις παλιομοδίτικες, γεμάτες καρδιά χολιγουντιανές ταινίες κοινού, για τους φαν του Green Book και για όποιον έχει σιγοτραγουδήσει έστω και μία φορά τη μουσική του Rocky.
- Καλύτερα να το προσπεράσεις αν: Για όσους ψάχνουν τολμηρό, πειραματικό σινεμά ή έχουν αλλεργία στη νοσταλγία και στις εύκολα αγαπητές, συναισθηματικές ιστορίες.
Αν σου αρέσει, δες επίσης: Rocky (1976), Green Book (2018), The Disaster Artist (2017), Creed (2015)
Συχνές ερωτήσεις
Ποιος σκηνοθετεί το I Play Rocky;
Τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Peter Farrelly, ο οποίος έχει γυρίσει και το Green Book.
Ποιοι πρωταγωνιστούν στο I Play Rocky;
Στο καστ συμμετέχουν οι Anthony Ippolito, AnnaSophia Robb, P.J. Byrne, Toby Kebbell, Tracy Letts, Jay Duplass, Matt Dillon και Stephan James.
Έχει κυκλοφορήσει ήδη το I Play Rocky;
Όχι ακόμη, γι' αυτό το κείμενο είναι κριτική πριν από την πρεμιέρα, βασισμένη σε όσα γνωρίζουμε μέχρι στιγμής.
Θα ανεβούμε μαζί του στο ρινγκ;
Εγώ σίγουρα. Το I Play Rocky έχει όλα τα συστατικά για μια καλή, αγαπησιάρικη χειμωνιάτικη βραδιά στο σινεμά: έναν σκηνοθέτη που έχει ήδη αποδείξει ότι ξέρει να κερδίζει το κοινό, ένα καστ πλούσιο σε ηθοποιούς και έναν τίτλο που ανακαλεί έναν από τους μεγαλύτερους μύθους της ιστορίας του κινηματογράφου. Η αναμενόμενη εκτίμησή μου είναι συγκρατημένα αισιόδοξη: αν ο Farrelly τολμήσει να γίνει λίγο πιο τραχύς απ' ό,τι συνηθίζει, αυτή μπορεί να είναι μία από τις εκπλήξεις της χρονιάς. Αν όχι, πιθανότατα θα πάρουμε τουλάχιστον μια ευχάριστη, χαμογελαστή κινηματογραφική βραδιά. Μένει να δούμε αν θα κερδίσει με νοκ άουτ ή απλώς στα σημεία.