Άλλη Μαμά κριτική: Η Τζέσικα Τσαστέιν χωρίζεται στα δύο και τα δύο μισά της στοιχειώνουν
Λίγα πράγματα είναι πιο τρομακτικά από τη στιγμή που η μητέρα σου σε κοιτάζει και ξέρεις ότι δεν είναι εκείνη. Η Άλλη Μαμά χτίζεται πάνω σε αυτόν τον αρχέγονο παιδικό φόβο. Η Τζέσικα Τσαστέιν υποδύεται ταυτόχρονα τη στοργική μητέρα και εκείνο το κάτι που κάθε βράδυ βγαίνει από την ντουλάπα. Και ομολογώ ότι από τότε που την είδα, κοιτάζω με καχυποψία όποιον στην οικογένεια μου φτιάχνει τσάι.
Μια ιδέα που χτυπάει κατευθείαν στο στομάχι, μια συναρπαστική διπλή ερμηνεία από την Τσαστέιν και ένας σκηνοθέτης που χειρίζεται το σκοτάδι με μαεστρία. Λιγότερα jumpscares θα είχαν κάνει καλό, όμως ακόμη κι έτσι πρόκειται για ένα από τα καλύτερα κινηματογραφικά θρίλερ τρόμου του φθινοπώρου.
Πριν από την πρεμιέρα περιμέναμε: 7,7, τελικά: 7,8 (+0,1)
Στοιχεία ταινίας
| Original | Other Mommy |
|---|---|
| Σκηνοθεσία | Rob Savage |
| Πρωταγωνιστούν | Dichen Lachman, Jessica Chastain, Karen Allen, Jay Duplass |
| Είδος | Ταινίες τρόμου |
| Χώρα | Αμερικανικές ταινίες |
Τι πραγματεύεται; Μια ερώτηση από την ντουλάπα
Στο επίκεντρο βρίσκεται η οχτάχρονη Μπέλα, την οποία υποδύεται η πρωτοεμφανιζόμενη Αραμπέλα Ολίβια Κλαρκ. Το σπίτι της δεν είναι ακριβώς όαση ηρεμίας ούτε από την αρχή: ο γάμος των γονιών της, που τους ερμηνεύουν η Τζέσικα Τσαστέιν και ο Τζέι Ντουπλάς, κρέμεται από μια κλωστή. Μέσα σε αυτή την τεταμένη σιωπή εμφανίζεται μια απειλητική παρουσία, την οποία η Μπέλα αποκαλεί απλώς Άλλη Μαμά. Κάθε νύχτα βγαίνει από την ντουλάπα και ρωτάει πάντα το ίδιο πράγμα: αν μπορεί να μπει στην καρδιά της Μπέλα.
Όταν το κορίτσι αρνείται, η Άλλη Μαμά γίνεται όλο και πιο επιθετική, και ο κίνδυνος δεν αφορά πια μόνο τη Μπέλα αλλά ολόκληρη την οικογένεια. Περισσότερα δεν χρειάζεται να πω. Η ιδέα είναι ιδιοφυώς απλή, γιατί στοχεύει στο πιο δυνατό όπλο του τρόμου: τη στιγμή που η πηγή της ασφάλειας γίνεται απειλή. Η μητέρα είναι αυτή στην οποία τρέχουμε όταν φοβόμαστε. Τι γίνεται όμως όταν ο φόβος έχει το δικό της πρόσωπο;
Η ταινία βασίζεται στο μυθιστόρημα Incidents Around the House του Τζος Μάλερμαν. Το όνομά του μάλλον σας είναι γνωστό από το Bird Box, και αυτή η αφετηρία φαίνεται στην οθόνη: πίσω από την ιστορία υπάρχει μια λογοτεχνική ραχοκοκαλιά που δεν την αφήνει να καταντήσει απλό τρενάκι του τρόμου.
Τζέσικα Τσαστέιν, εις διπλούν
Το μεγαλύτερο ατού της ταινίας είναι αναμφίβολα η Τζέσικα Τσαστέιν, που υποδύεται ταυτόχρονα τη μητέρα της Μπέλα και την Άλλη Μαμά. Ένας διπλός ρόλος που ακούγεται ενδιαφέρων στα χαρτιά, αλλά στην οθόνη είναι σκέτη ανατριχίλα. Η Τσαστέιν πάντα ήξερε πώς να ξεχωρίζει τη ζεστασιά από την απειλή με ένα μόνο βλέμμα, και εδώ επιτέλους της δόθηκε ένας ρόλος χτισμένος ακριβώς πάνω σε αυτό. Η πραγματική μητέρα είναι μια κουρασμένη, πληγωμένη γυναίκα που ισορροπεί στα ερείπια του γάμου της. Η άλλη είναι το παραμορφωμένο είδωλό της, με το ίδιο πρόσωπο, μόνο που κάτι δεν πάει καθόλου καλά με το χαμόγελό της.
Αστείο, σχεδόν σκόπιμο μοιάζει το γεγονός ότι η Τσαστέιν είχε παίξει και στο Mama, ένα ακόμη θρίλερ γύρω από τη μητρότητα. Εκεί όμως βρισκόταν στην πλευρά της φροντίδας, ενώ εδώ είναι αντίπαλος του εαυτού της. Για μένα είναι μία από τις πιο αξιομνημόνευτες ερμηνείες της χρονιάς στο είδος, και δεν θα εκπλαγώ αν οι φίλοι του τρόμου τη θυμούνται για χρόνια.
Ο Τζέι Ντουπλάς στον ρόλο του ήσυχου, καθημερινού πατέρα δίνει αυτό που περιμένουμε: έναν πειστικό, λίγο χαμένο άντρα, του οποίου ο γάμος τρίζει ήδη πριν το υπερφυσικό χτυπήσει την πόρτα. Η Αραμπέλα Ολίβια Κλαρκ είναι απίστευτα καλή: μια τέτοια ταινία στέκεται ή καταρρέει με την παιδική πρωταγωνίστρια, κι εκείνη την κουβαλάει στους ώμους της. Στη διανομή βρίσκονται επίσης η Ντίτσεν Λάχμαν και η Κάρεν Άλεν, σταθερές παρουσίες, όμως ο προβολέας ανήκει ξεκάθαρα στην Τσαστέιν και στη μικρή.
Ρομπ Σάβατζ, ο μάστορας των σκοτεινών γωνιών
Ο Ρομπ Σάβατζ έχει γίνει τα τελευταία χρόνια σταθερή αξία στο είδος. Το Host έκανε μέσα στην πανδημία μια βιντεοκλήση Zoom απρόσμενα αποτελεσματικό θρίλερ, το Dashcam ήταν ένα αμφιλεγόμενο αλλά τολμηρό πείραμα, ενώ το The Boogeyman έδειξε ότι κινείται άνετα και σε μεγαλύτερες στουντιακές παραγωγές. Η Άλλη Μαμά είναι η πιο ώριμη δουλειά του μέχρι σήμερα.
Ο Σάβατζ καμάρωνε σε συνεντεύξεις ότι η ταινία έχει περίπου πενήντα jumpscares. Αυτό ακούγεται αρχικά πιο τρομακτικό από την ίδια την ταινία, και όντως υπάρχουν κάποιες στιγμές όπου θα προτιμούσα τον αργό, έρποντα τρόμο από ένα ακόμη δυνατό χτύπημα. Οι καλύτερες σκηνές όμως είναι ακριβώς εκείνες όπου τίποτα δεν πετάγεται μπροστά μας: όταν η Άλλη Μαμά απλώς στέκεται στο σκοτάδι, λίγο υπερβολικά ακίνητη, χαμογελώντας λίγο υπερβολικά πολύ. Ο Σάβατζ καταλαβαίνει ότι ο φόβος κατοικεί στις άκρες του κάδρου, στις μισοειπωμένες φιγούρες, και το εκμεταλλεύεται εδώ στο έπακρο.
Ο Τζέιμς Ουάν και το εργοστάσιο της Atomic Monster
Παραγωγός είναι ο Τζέιμς Ουάν, που δεν χρειάζεται συστάσεις σε όποιον αγαπά τον τρόμο: τα Saw, Insidious και The Conjuring ξεκίνησαν όλα από εκείνον. Η ταινία έρχεται από τη Blumhouse Atomic Monster, την εταιρεία που βρίσκεται και πίσω από το Backrooms.
Αυτό το υπόβαθρο παραγωγής φαίνεται στην ταινία, προς το καλό και προς το κακό. Προς το καλό, γιατί ξέρει ακριβώς πώς να γεμίσει μια αίθουσα: το κοινό τινάζεται μαζί και γελάει νευρικά μαζί μετά τις τεταμένες στιγμές. Λιγότερο καλό, γιατί μερικές φορές διακρίνεται το στουντιακό παιχνίδι στα σίγουρα, εκεί όπου μια πιο τολμηρή, πιο σιωπηλή λύση θα χτυπούσε πιο δυνατά. Παρ' όλα αυτά, δεν είναι σε καμία περίπτωση προϊόν γραμμής παραγωγής: έχει δικό του πρόσωπο, και αυτό το πρόσωπο είναι της Τσαστέιν.
Αυτό που πραγματικά λειτουργεί: ο γάμος ως στοιχειωμένο σπίτι
Η πιο έξυπνη κίνηση της ταινίας είναι ότι η υπερφυσική απειλή τρέχει παράλληλα με την εσωτερική διάλυση της οικογένειας. Η Άλλη Μαμά χειραγωγεί, κάνει gaslighting, ανεβάζει συνεχώς την πίεση, ενώ η σχέση των γονιών ούτως ή άλλως γίνεται κομμάτια. Κάποια στιγμή ο θεατής δεν μπορεί πια να αποφασίσει τι είναι πιο τρομακτικό: το πλάσμα που βγαίνει από την ντουλάπα ή η ανείπωτη ένταση που δονεί την κουζίνα.
Και η ερώτηση «μπορώ να μπω στην καρδιά σου;» είναι ένα ιδιοφυές μάντρα τρόμου. Ταυτόχρονα παιδικό παραμύθι και βαθιά ανησυχητικό, και μέχρι το τέλος της ταινίας είχε κυριολεκτικά χαραχτεί στο μυαλό μου. Τέτοιες φράσεις είναι αυτές που κάνουν ένα θρίλερ να σε ακολουθεί και μετά την αίθουσα.
Πού σκοντάφτει;
Δεν θα ήμουν ειλικρινής αν μόνο ενθουσιαζόμουν. Ο τρόμος του σωσία είναι πολυπατημένο μονοπάτι, και ο τίτλος μαζί με την κεντρική ιδέα αναπόφευκτα φέρνουν στο μυαλό ένα πολύ γνωστό κλασικό κινούμενο σχέδιο, απέναντι στο οποίο η ταινία δεν καταφέρνει πάντα να χαράξει αρκετά δικό της δρόμο. Ο αριθμός των jumpscares καμιά φορά τρώει την ατμόσφαιρα, και υπάρχουν στιγμές όπου η ταινία λέει πολύ δυνατά αυτό που θα το έκανε πιο αισθητό σιωπηλά.
Αυτά όμως είναι μάλλον μικροψεγάδια παρά θανάσιμα αμαρτήματα. Η ταινία δεν χαρίζεται, όμως η σκληρότητα εδώ υπηρετεί την ιστορία και δεν είναι αυτοσκοπός.
Σε ποιους το προτείνουμε;
- Είναι για σένα αν: Όσοι αγαπούν τον τρόμο που πατάει πάνω σε οικογενειακό δράμα, όπως το The Conjuring ή το Insidious. Οι θαυμαστές της Τζέσικα Τσαστέιν, γιατί σπάνια τη βλέπεις σε τόσο ανατριχιαστικό διπλό ρόλο. Όσοι απόλαυσαν τις προηγούμενες ταινίες του Ρομπ Σάβατζ, το Host ή το The Boogeyman. Όσοι θέλουν να ουρλιάζουν στην αίθουσα μαζί με το κοινό.
- Καλύτερα να το προσπεράσεις αν: Όσοι δεν αντέχουν τα πολλά ξαφνικά τρομάγματα. Όσοι αναζητούν αργό, καλλιτεχνικό τρόμο χωρίς jumpscares. Οι μικρότεροι θεατές, καθώς η ταινία δεν χαρίζεται σε σκληρότητα. Όσοι ταράζονται βαθιά με το μοτίβο του παιδιού σε κίνδυνο.
Αν σου αρέσει, δες επίσης: Mama (2013), The Boogeyman (2023), Host (2020), The Conjuring (2013), Insidious (2010), Bird Box (2018)
Συχνές ερωτήσεις
Τι πραγματεύεται η Άλλη Μαμά;
Την οχτάχρονη Μπέλα, της οποίας ο γάμος των γονιών περνά κρίση, και στην οποία κάθε νύχτα εμφανίζεται από την ντουλάπα ένα πλάσμα ολόιδιο με τη μητέρα της, η Άλλη Μαμά. Τη ρωτάει αν μπορεί να μπει στην καρδιά της, και όταν η Μπέλα αρνείται, γίνεται όλο και πιο επιθετική.
Βασίζεται σε βιβλίο η Άλλη Μαμά;
Ναι, βασίζεται στο μυθιστόρημα Incidents Around the House του Τζος Μάλερμαν.
Ποιον ρόλο παίζει η Τζέσικα Τσαστέιν;
Εμφανίζεται σε διπλό ρόλο: είναι και η μητέρα της Μπέλα και η Άλλη Μαμά.
Ποιος σκηνοθέτησε την Άλλη Μαμά;
Τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Ρομπ Σάβατζ, παραγωγός είναι ο Τζέιμς Ουάν και η ταινία είναι παραγωγή της Blumhouse Atomic Monster.
Έχει πολλά τρομάγματα;
Ναι. Ο ίδιος ο Ρομπ Σάβατζ έχει πει ότι η ταινία περιέχει περίπου πενήντα jumpscares.
Αξίζει να χτυπήσετε την πόρτα της Άλλης Μαμάς;
Ναι, και με το παραπάνω. Η Άλλη Μαμά παίρνει έναν αρχέγονο παιδικό φόβο και τον μετατρέπει σε έναν απρόσμενα συγκινητικό, αλλά γνήσια κινηματογραφικό τρόμο. Ο Ρομπ Σάβατζ απέδειξε ξανά ότι το σκοτάδι είναι η παιδική του χαρά, και η Τζέσικα Τσαστέιν δίνει μια διπλή ερμηνεία μετά την οποία θα είναι δύσκολο να κοιτάξετε αθώα μια μισάνοιχτη πόρτα ντουλάπας. Τα jumpscares θα μπορούσαν να είναι λιγότερα, και η στουντιακή ρουτίνα κάποιες φορές κρατάει το χέρι της ταινίας, όμως συνολικά της βάζω ένα δυνατό 8. Κι εγώ, μετά την προβολή, πήρα πράγματι τηλέφωνο τη μητέρα μου. Μόνο για να ακούσω τη φωνή της. Και για να βεβαιωθώ ότι ήταν εκείνη.