Club Kid, κριτική πριν την προβολή: το πάρτι του Jordan Firstman τελειώνει τα ξημερώματα με πατρότητα
Υπάρχει εκείνη η στιγμή, στις πέντε το πρωί, που ανάβουν τα φώτα στο κλαμπ και όλοι βλέπουν ξαφνικά σε τι χάλια βρίσκονται. Το Club Kid μοιάζει να θέλει να μιλήσει ακριβώς γι' αυτό το άναμμα των φώτων, μόνο που εδώ το πάρτι δεν το χαλάει ο φωτισμός αλλά ένα δεκάχρονο αγόρι. Στα χαρτιά, η ταινία του Jordan Firstman είναι ένα από τα πιο ενδιαφέροντα ρίσκα της σεζόν, και ανυπομονώ να δω αν θα βγει από αυτό ένα μικρό διαμάντι που σφίγγει την καρδιά.
Γνώριμη ιδέα, αλλά στα χέρια ενός δημιουργού με τόσο προσωπική φωνή μπορεί να αποδειχθεί η έκπληξη της χρονιάς, αρκεί πίσω από την κωμωδία να υπάρχει πραγματικός πόνος.
Στοιχεία ταινίας
| Σκηνοθεσία | Jordan Firstman |
|---|---|
| Πρωταγωνιστούν | Jordan Firstman, Cara Delevingne |
| Είδος | Δραματικές ταινίες, Κωμωδίες |
| Διάρκεια | 122 λεπτά |
| Χώρα | Αμερικανικές ταινίες |
Τι πραγματεύεται το Club Kid, χωρίς spoilers;
Πρωταγωνιστής είναι ο Peter Green, μία από τις πιο χαρακτηριστικές φιγούρες της νυχτερινής ζωής της Νέας Υόρκης, που η ζωή του είναι ένα πάρτι χωρίς τέλος. Γυρίζει από το ένα ξέφρενο πάρτι στο άλλο μέχρι να βγει ο ήλιος, και ό,τι έχει να κάνει με ενηλικίωση, μέτρο ή ευθύνη το φορτώνει πρόθυμα σε άλλους. Κυρίως στη Sophie, τη συνέταιρό του, που σύμφωνα με την περιγραφή είναι ήδη αρκετά απογοητευμένη ώστε να καταλαβαίνουμε ότι ούτε αυτή η σχέση θα αντέξει για πάντα.
Και μετά έρχεται η ανατροπή που κινεί όλη την ταινία: ο Peter μαθαίνει ότι έχει έναν δεκάχρονο γιο, τον Arlo, καρπό μιας μισοξεχασμένης περιπέτειας μιας βραδιάς. Όταν η μητέρα του παιδιού πεθαίνει απρόσμενα, ο Arlo προσγειώνεται κατευθείαν στην αχαλίνωτη ζωή του Peter. Αυτά ξέρουμε, και φτάνουν για να φανταστεί κανείς τις σκηνές: ένα αγοράκι σε ένα διαμέρισμα όπου το ψυγείο μάλλον έχει περισσότερα παγάκια παρά φαγητό.
Ο πυρήνας της ιστορίας είναι λοιπόν κλασικός: ένας άνθρωπος που αρνείται να μεγαλώσει και ένα παιδί που τον αναγκάζει να κοιταχτεί στον καθρέφτη. Τι θα βγει από αυτό θα το δείξει η ίδια η ταινία. Εγώ δεν πρόκειται να προσθέσω τίποτα πέρα από όσα έχουν ανακοινωθεί.
Jordan Firstman: σκηνοθέτης και πρωταγωνιστής μαζί
Το πιο συναρπαστικό στοιχείο του εγχειρήματος είναι ότι ο Jordan Firstman όχι μόνο σκηνοθετεί αλλά παίζει και τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Αυτό είναι πάντα δίκοπο μαχαίρι. Αν πετύχει, γεννιέται ένα έργο τόσο προσωπικό, τόσο βγαλμένο από μέσα, που κανείς άλλος δεν θα μπορούσε να το έχει φτιάξει. Αν αποτύχει, μένουμε με ένα project ματαιοδοξίας, όπου η κάμερα είναι υπερβολικά ερωτευμένη με τον πρωταγωνιστή της.
Το όνομα του Firstman συνδέεται με αστείους, αυτοσαρκαστικούς, κάπως εκνευριστικά ειλικρινείς χαρακτήρες, και αυτό ακριβώς χρειάζεται ένας ρόλος σαν αυτόν. Ο Peter Green δεν γίνεται να είναι συμπαθής από το πρώτο λεπτό. Πρέπει να τον αντιπαθήσουμε λίγο, για να έχουμε από πού να ξεκινήσουμε να τον αγαπάμε. Αν ο Firstman τολμήσει να κάνει τον ήρωά του πραγματικά εγωιστή και βολεμένο, και όχι απλώς χαριτωμένα αφηρημένο, τότε έχει κερδίσει το στοίχημα.
Ο κίνδυνος βρίσκεται περισσότερο στη σκηνοθετική πλευρά. Μια ταινία 122 λεπτών δεν είναι μικρή, και όταν ο δημιουργός στέκεται ταυτόχρονα μπροστά και πίσω από την κάμερα, εύκολα μπορεί να μη βρεθεί κανείς στο μοντάζ να πει: αυτή η σκηνή περισσεύει.
Η Cara Delevingne ως η φωνή της λογικής;
Στο καστ, το όνομα της Cara Delevingne είναι η άλλη μεγάλη κίνηση. Με βάση όσα γνωρίζουμε, δεν θα έλεγα με σιγουριά ποιον ρόλο υποδύεται, όμως στην ιστορία η Sophie, η απογοητευμένη συνέταιρος, είναι η φιγούρα που εκπροσωπεί τη νηφαλιότητα δίπλα στον Peter. Όποιον ρόλο κι αν έχει, η Delevingne διαθέτει μια παρουσία που ταιριάζει αβίαστα στον κόσμο της νύχτας, οπότε από αυτή την άποψη η επιλογή μοιάζει διάνα.
Αυτό που με ενδιαφέρει πραγματικά είναι αν η ταινία θα δώσει αρκετό χώρο στους δεύτερους ρόλους. Τέτοιες ιστορίες συχνά πέφτουν στην παγίδα να κάνουν όλους τους άλλους χαρακτήρες απλούς καθρέφτες της εξέλιξης του ήρωα. Και η απογοητευμένη συνέταιρος και το πενθούν αγόρι αξίζουν να έχουν δική τους ζωή στην οθόνη, όχι να λειτουργούν ως σκηνικά για τη λύτρωση του Peter.
Τι μπορεί να δουλέψει πολύ καλά;
- Το περιβάλλον: η νυχτερινή σκηνή της Νέας Υόρκης είναι σχεδόν πάντα ευγνώμον έδαφος για το σινεμά. Φώτα, μουσική, πρόσωπα, ταξί τα ξημερώματα. Αν η ταινία τα αποδώσει αισθησιακά και αληθινά, θα αξίζει τον κόπο μόνο γι' αυτό.
- Η αντίθεση: ένα δεκάχρονο παιδί στη μέση ενός πάρτι είναι από μόνο του αστείο και σπαρακτικό ταυτόχρονα. Από αυτή τη διπλή φύση μπορούν να βγουν πολύ δυνατές σκηνές.
- Το πένθος: η μητέρα του Arlo πεθαίνει, και αυτό δεν μπορεί να είναι απλώς πρόφαση για να ξεκινήσει η πλοκή. Αν η ταινία πάρει στα σοβαρά την απώλεια του παιδιού, η κωμωδία θα αποκτήσει πραγματικό βάρος.
- Η μουσική: σε μια ταινία για κλαμπ, το soundtrack είναι η μισή επιτυχία. Εδώ έβαλα τον υψηλότερο αναμενόμενο βαθμό, γιατί είναι δύσκολο να πάει στραβά.
Πού μπορεί να στραβώσει το πάρτι;
Για να είμαστε ειλικρινείς, το σχήμα δεν είναι καινούργιο. Ο ανεύθυνος ενήλικας που ξαφνικά βρίσκεται με ένα παιδί στην αγκαλιά, και στο τέλος γίνονται και οι δύο καλύτεροι άνθρωποι: αυτή τη δραματουργία την ξέρουμε απ' έξω. Η επιτυχία του Club Kid κρίνεται από το αν θα βρει δική του φωνή ή αν θα αρκεστεί στις δοκιμασμένες συνταγές.
Ο δεύτερος κίνδυνος είναι ο τόνος. Η ταινία χαρακτηρίζεται και δράμα και κωμωδία, και η ισορροπία ανάμεσά τους είναι από τα πιο δύσκολα πράγματα. Αν τα αστεία είναι πολλά, το πένθος θα ακούγεται ψεύτικο. Αν το δράμα είναι πολύ, η ανεμελιά του κλαμπ θα εξατμιστεί. Ελπίζω επίσης να μην πάρουμε μια στρογγυλεμένη, οικογενειακή εκδοχή: στην απεικόνιση της ζωής των πάρτι, το ωραιοποίημα θα ήταν το μεγαλύτερο λάθος.
Τέλος, η διάρκεια: 122 λεπτά για μια τόσο προσωπική ιστορία είναι τολμηρή επιλογή. Ελπίζω κάθε λεπτό να δικαιολογεί την ύπαρξή του.
Σε ποιους το προτείνουμε;
- Είναι για σένα αν: Για όσους αγαπούν τις προσωπικές, γλυκόπικρες indie κωμωδίες και θέλουν να γνωρίσουν τον πολύ ιδιαίτερο κόσμο ενός σκηνοθέτη που είναι και πρωταγωνιστής. Υποχρεωτική και για τους λάτρεις της νυχτερινής ζωής της Νέας Υόρκης.
- Καλύτερα να το προσπεράσεις αν: Όσοι ψάχνουν οικογενειακή έξοδο στο σινεμά μάλλον θα πρέπει να κοιτάξουν αλλού. Κι όποιος έχει βαρεθεί τις ιστορίες με ήρωες που αρνούνται να μεγαλώσουν, πιθανότατα θα τη βρει υπερβολικά γνώριμη.
Αν σου αρέσει, δες επίσης: Big Daddy (1999), About a Boy (2002), Kramer vs. Kramer (1979), C'mon C'mon (2021)
Συχνές ερωτήσεις
Τι πραγματεύεται το Club Kid;
Ο Peter Green, εμβληματική μορφή της νυχτερινής ζωής της Νέας Υόρκης, μαθαίνει ότι έχει έναν δεκάχρονο γιο, τον Arlo. Όταν η μητέρα του αγοριού πεθαίνει απρόσμενα, ο Arlo βρίσκεται μέσα στην αχαλίνωτη ζωή του Peter.
Πόση διάρκεια έχει το Club Kid;
Η ταινία διαρκεί 122 λεπτά.
Ποιος σκηνοθετεί το Club Kid και ποιοι παίζουν;
Τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Jordan Firstman, ο οποίος παίζει και τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Δίπλα του εμφανίζεται η Cara Delevingne.
Τι είδους ταινία είναι το Club Kid;
Πρόκειται για αμερικανικό δράμα και κωμωδία μαζί, οπότε περιμένουμε μια γλυκόπικρη ιστορία.
Αξίζει να περάσουμε μια βραδιά με το Club Kid;
Δεν ισχυρίζομαι ότι θα είναι η μεγαλύτερη ταινία που θα δούμε φέτος, όμως το Club Kid είναι στα χαρτιά ακριβώς το είδος του ριψοκίνδυνου, προσωπικού έργου που τελευταία φτάνει πολύ σπάνια στις αίθουσες. Ο διπλός ρόλος του Jordan Firstman και η παρουσία της Cara Delevingne είναι αρκετοί λόγοι για να το έχουμε στο μάτι.
Η αναμενόμενη βαθμολογία μου είναι συγκρατημένα αισιόδοξη: αν η ταινία πάρει στα σοβαρά το πένθος του Arlo και δεν χαριστεί στον εγωισμό του Peter, μπορεί να βγει ένα όμορφο, οδυνηρά αστείο μικρό φιλμ. Αν όμως μαγειρέψει απλώς με τη γνωστή συνταγή, θα μείνει μια ευχάριστη αλλά γρήγορα ξεχασμένη βραδιά. Εγώ πάντως θα είμαι εκεί, και εύχομαι η στιγμή που ανάβουν τα φώτα να χτυπήσει κατευθείαν στην καρδιά.