The Only Living Pickpocket in New York, πρώτη κριτική: το χέρι του John Turturro είναι ακόμα πιο γρήγορο από την πόλη
Υπάρχουν κάποια καστ που αρκεί να τα δω σε μια αφίσα για να κλείσω εισιτήριο, και ο Turturro μαζί με τον Buscemi στην ίδια ταινία είναι ακριβώς τέτοια περίπτωση. Το The Only Living Pickpocket in New York, στα χαρτιά τουλάχιστον, έχει όλα όσα χρειάζεται ένα ήσυχο αστικό δράμα για γερασμένους παρανόμους. Αν θα τα καταφέρει και στην πράξη δεν το ξέρουμε ακόμα, αλλά υπάρχουν αρκετά για να το περιμένουμε με ενδιαφέρον.
Στα χαρτιά, ένα από τα πιο συμπαθητικά μικρά αστυνομικά της σεζόν, που θα σταθεί ή θα πέσει πάνω στους ηθοποιούς και την ατμόσφαιρά του.
Στοιχεία ταινίας
| Σκηνοθεσία | Noah Segan |
|---|---|
| Πρωταγωνιστούν | John Turturro, Giancarlo Esposito, Will Price, Tatiana Maslany, Victoria Moroles, Steve Buscemi |
| Είδος | Δραματικές ταινίες |
| Διάρκεια | 88 λεπτά |
| Χώρα | Αμερικανικές ταινίες |
Μια λάθος τσέπη, μια κακή μέρα
Η βασική ιδέα είναι ευτυχώς απλή, και αυτό μου αρέσει πολύ. Ο Harry, τον οποίο υποδύεται ο John Turturro, είναι βετεράνος πορτοφολάς που δουλεύει χρόνια στους δρόμους της Νέας Υόρκης. Δεν είναι μεγάλο όνομα, δεν ληστεύει τράπεζες. Είναι απλώς ένας άνθρωπος με επιδέξια χέρια, που ξέρει πότε να γλιστρήσει το χέρι του σε μια τσέπη παλτού. Τη λεία την περνάει στον φίλο του τον Ben, ιδιοκτήτη ενεχυροδανειστηρίου, τον οποίο παίζει ο Steve Buscemi. Η δουλειά πάει, η ρουτίνα λειτουργεί.
Και τότε έρχεται το λάθος, η μηχανή κάθε τέτοιας ιστορίας. Μια μέρα ο Harry κλέβει τον λάθος άνθρωπο: από τον μυστηριώδη νεόπλουτο Dylan, που υποδύεται ο Will Price, παίρνει ένα USB stick. Ο Dylan είναι κυβερνοεγκληματίας και δεν είναι ο τύπος που θα ξεχάσει έναν χαμένο δίσκο. Βάζει τον ηλικιωμένο άντρα στο στόχαστρο, και ο Harry πρέπει να το σκάσει πριν μπλέξει όχι μόνο ο ίδιος αλλά και η οικογένειά του.
Αυτά ξέρουμε, και είναι αρκετά. Δεν θα πω περισσότερα, γιατί απλώς δεν ξέρω τίποτα άλλο με σιγουριά, όμως η αφετηρία έχει ήδη μια ωραία ένταση: το χέρι της παλιάς σχολής στην τσέπη, το χέρι της νέας στο πληκτρολόγιο.
Ένας αναλογικός κλέφτης σε έναν ψηφιακό κόσμο
Αυτό που με κέρδισε στην περιγραφή δεν είναι η καταδίωξη καθαυτή, αλλά η σκέψη πίσω από αυτήν. Σύμφωνα με την παρουσίαση, πρόκειται για ένα μελαγχολικό heist movie για τα γηρατειά και το χάσμα των γενεών. Η φράση λέει πολλά για τις προθέσεις. Εδώ μάλλον δεν θα μετρήσουν τα περίπλοκα σχέδια διάρρηξης και το γρήγορο μοντάζ, αλλά το πώς είναι να γερνάς σε ένα επάγγελμα που σιγά σιγά χάνει το νόημά του.
Σκεφτείτε το: η πορτοφολάδικη τέχνη είναι μια κλασική, σχεδόν ρομαντική παράνομη τέχνη, φτιαγμένη από επιδεξιότητα, προσοχή και σωστό τάιμινγκ. Σε μια εποχή που τα χρήματα βρίσκονται σε κάρτες και κινητά και η πραγματική αξία πάνω σε ένα USB, ο πορτοφολάς είναι πράγματι ο τελευταίος του είδους του. Γι' αυτό και ο τίτλος πετυχαίνει διάνα. Η σύγκρουση Harry και Dylan κατά πάσα πιθανότητα δεν θα είναι απλώς μια μονομαχία δύο ανθρώπων αλλά δύο εποχών, και αν το σενάριο το χειριστεί έξυπνα, μπορεί να βγει κάτι γλυκόπικρο και συγκινητικό.
Turturro και Buscemi: καλύτερο δίδυμο δύσκολα θα βρίσκαμε
Δεν θα κάνω πως είμαι αντικειμενικός: ο John Turturro και ο Steve Buscemi μαζί στην οθόνη είναι για μένα μικρή γιορτή. Είναι και οι δύο εμβληματικές μορφές του αμερικανικού ανεξάρτητου σινεμά της δεκαετίας του '90, σταθερά πρόσωπα των αδελφών Coen, και έχουν και οι δύο εκείνο το σπάνιο χάρισμα να κάνουν έναν μικροαπατεώνα, λίγο αξιολύπητο, να μοιάζει ανθρώπινος και αξιαγάπητος. Ένας πορτοφολάς στη δύση του και ο φίλος του με το ενεχυροδανειστήριο; Οι ρόλοι μοιάζουν ραμμένοι πάνω τους.
Σύμφωνα με την παρουσίαση, ο Turturro βρίσκεται σε εξαιρετική φόρμα, και δεν είναι δύσκολο να το πιστέψει κανείς. Είναι ο ηθοποιός που με ένα βλέμμα μπορεί να διηγηθεί ολόκληρη την ιστορία μιας χαμένης ζωής. Δίπλα τους βρίσκεται ο Giancarlo Esposito, που η παρουσία του και μόνο φέρνει ένταση: από το Breaking Bad ξέρουμε πόσο τρομακτικός μπορεί να είναι ακόμα και σιωπηλός. Η Tatiana Maslany έχει αποδείξει από το Orphan Black ότι μπορεί να παίξει σχεδόν τα πάντα, ενώ στο καστ συμμετέχει και η Victoria Moroles.
Το μεγαλύτερο ερωτηματικό για μένα είναι ο Will Price. Αυτός υποδύεται τον κακό, τον νεαρό κυβερνοεγκληματία, και πρέπει να σταθεί πειστικά απέναντι σε μια τόσο έμπειρη παρέα. Αν τα καταφέρει, η σύγκρουση των γενεών θα φανεί και μέσα από τις ερμηνείες. Αν όχι, η απειλή της ταινίας μπορεί να ξεφουσκώσει.
Ο Noah Segan πίσω από την κάμερα
Σκηνοθέτης είναι ο Noah Segan, που πολλοί τον ξέρουν κυρίως ως ηθοποιό, αφού εμφανίζεται τακτικά στις ταινίες του Rian Johnson. Ως σκηνοθέτης όμως δεν είναι ακόμα όνομα που με κάνει να ξέρω τι θα πάρω. Αυτό είναι ταυτόχρονα συναρπαστικό και ριψοκίνδυνο.
Υπέρ του: οι ηθοποιοί που περνούν στη σκηνοθεσία συχνά ξέρουν να δουλεύουν πολύ καλά με τους ηθοποιούς τους, και σε μια ταινία που στηρίζεται στους χαρακτήρες αυτό αξίζει χρυσάφι. Αν ο Segan αφήσει τον Turturro και τον Buscemi να ανοιχτούν, η μισή επιτυχία είναι ήδη εξασφαλισμένη. Κατά του: ένα heist movie θέλει ρυθμό, η μελαγχολία θέλει υπομονή, και το να τα ισορροπήσεις και τα δύο δεν είναι εύκολο.
Η διάρκεια των 88 λεπτών πάντως είναι πολύ καλό σημάδι. Σήμερα, που κάθε δεύτερη ταινία κρατάει δυόμισι ώρες, ένα σφιχτό αστικό αστυνομικό μιάμισης ώρας είναι ανάσα δροσιάς. Δεν υπάρχει χρόνος για κοιλιές, και ελπίζω να μην υπάρξουν.
Συμφωνία για την πόλη που δεν κοιμάται ποτέ
Σύμφωνα με την περιγραφή, η ταινία δεν είναι μόνο αστυνομικό δράμα αλλά και ένα είδος συμφωνίας για τη Νέα Υόρκη. Αυτό μου αρέσει πολύ, γιατί η πόλη ήταν πάντα ένας από τους καλύτερους κινηματογραφικούς πρωταγωνιστές. Από τη βρόμικη, ζωντανή Νέα Υόρκη της δεκαετίας του '70 ως τη σημερινή λαμπερή αλλά αποξενωμένη μητρόπολη, η ίδια η πόλη μπορεί να μιλήσει για τα γηρατειά και την αλλαγή. Να βλέπεις μέσα από τα μάτια ενός ηλικιωμένου πορτοφολά τους παλιούς δρόμους να αλλάζουν πρόσωπο: αυτό θα μπορούσε να είναι ο κρυφός άσσος της ταινίας.
Αν ο Segan και η ομάδα της φωτογραφίας το εκμεταλλευτούν, η ατμόσφαιρα από μόνη της μπορεί να σηκώσει την ταινία. Αν όμως η πόλη μείνει απλό σκηνικό, θα χαθεί ακριβώς αυτό που θα μπορούσε να κάνει την ιδέα ξεχωριστή.
Πού θα μπορούσε να στραβώσει;
Ειλικρινά, ο μεγαλύτερος κίνδυνος είναι να μείνει η ταινία υπερβολικά συγκρατημένη. Το USB ως MacGuffin είναι αρκετά τετριμμένο εύρημα, και η γραμμή του «ηλικιωμένου που το σκάει ενώ κινδυνεύει και η οικογένειά του» μπορεί εύκολα να γίνει προβλέψιμη. Αν το σενάριο δεν δώσει αρκετές πρωτότυπες ανατροπές, οι εξαιρετικοί ηθοποιοί μπορεί να εγκλωβιστούν σε ένα μέτριο θρίλερ.
Ο άλλος κίνδυνος είναι ο τόνος. Η μελαγχολία και η καταδίωξη δεν συνυπάρχουν πάντα άνετα. Αν είναι πολύ αργή, οι λάτρεις των heist movies θα βαρεθούν. Αν είναι πολύ γρήγορη, θα χαθεί το λυρικό κομμάτι. Η εύρεση αυτής της ισορροπίας θα είναι η πραγματική δοκιμασία της ταινίας.
Σε ποιους το προτείνουμε;
- Είναι για σένα αν: Για τους θαυμαστές των Turturro, Buscemi και Esposito, και για όποιον αγαπά τα πιο ήσυχα αστυνομικά που στηρίζονται στους χαρακτήρες και την ατμόσφαιρα της Νέας Υόρκης.
- Καλύτερα να το προσπεράσεις αν: Όσοι περιμένουν ξέφρενη δράση, μεγάλες εκρήξεις και περίπλοκα σχέδια διάρρηξης μάλλον θα απογοητευτούν.
Αν σου αρέσει, δες επίσης: Fargo (1996), The Old Man & the Gun (2018), Uncut Gems (2019), Good Time (2017), Hell or High Water (2016)
Συχνές ερωτήσεις
Τι πραγματεύεται το The Only Living Pickpocket in New York;
Έναν βετεράνο πορτοφολά της Νέας Υόρκης, τον Harry, που κλέβει ένα USB από έναν κυβερνοεγκληματία και πρέπει να το σκάσει πριν πάθουν κακό ο ίδιος και η οικογένειά του.
Πόση είναι η διάρκεια της ταινίας;
Το The Only Living Pickpocket in New York διαρκεί 88 λεπτά.
Ποιοι πρωταγωνιστούν στην ταινία;
Οι John Turturro, Steve Buscemi, Giancarlo Esposito, Tatiana Maslany, Will Price και Victoria Moroles.
Ποιος σκηνοθέτησε την ταινία;
Σκηνοθέτης της ταινίας είναι ο Noah Segan.
Αξίζει να βάλουμε το χέρι στην τσέπη γι' αυτήν;
Πιστεύω πως ναι. Το The Only Living Pickpocket in New York δεν μοιάζει με ταινία που θα φέρει επανάσταση στο είδος, αλλά ούτε αυτή είναι η δουλειά του. Υπόσχεται ένα σύντομο, ατμοσφαιρικό αστικό αστυνομικό γεμάτο καλούς ηθοποιούς, που μιλά για τα γηρατειά και για το πώς ο κόσμος μάς αφήνει πίσω. Το δίδυμο Turturro και Buscemi αξίζει από μόνο του ένα εισιτήριο, και αν ο Noah Segan πετύχει τον σωστό τόνο, μπορεί να αποδειχθεί μια από τις ευχάριστες εκπλήξεις της χρονιάς. Εγώ θα είμαι εκεί, με το πορτοφόλι καλά κρυμμένο στην εσωτερική τσέπη.