Bumblebee inceleme: Transformers'a sonunda kalp kazandıran sarı Vosvos
Kim derdi ki paslı, sarı bir Volkswagen Vosvos, patlamalarla tıka basa dolu beş gürültülü Transformers filminin veremediği şeyi verecek: duyguyu. Bumblebee, serinin önceki filmlerinden daha küçük, daha sakin ve çok daha sevimli bir yapım. Onu daha iyi kılan da tam olarak bu. Travis Knight bizi 1987'ye götürüyor ve dünyanın sonunu ilan eden bir gürültü yerine, bir kızla bir robotun dostluğunu anlatıyor.
Bumblebee, Transformers serisinin en sevilesi halkası: kalbi, mizahı ve seksenler tadındaki büyüsüyle seriden hoşlanmayanların bile keyif alabileceği bir macera.
Film bilgileri
| Türkiye'de vizyon tarihi | 21.12.2018 |
|---|---|
| Yönetmen | Travis Knight |
| Oyuncular | Dylan O'Brien, Hailee Steinfeld, John Cena, Jorge Lendeborg Jr., John Ortiz, Stephen Schneider |
| Tür | Aksiyon filmleri, Macera filmleri, Bilim kurgu filmleri |
| Süre | 114 dk |
| Yaş sınırı | 13A |
| Ülke | Çin filmleri, Amerikan filmleri |
Hurdalık, Vosvos, 1987: Bumblebee neyi anlatıyor?
Hikâye 1987'de, Kaliforniya'da sahil kenarındaki küçük bir kasabada geçiyor. Arabaya dönüşebilen robot Bumblebee, bir hurdalıkta hırpalanmış, çalışmayan bir Volkswagen Vosvos kılığında saklanıyor. Onu bulan kişi, 18 yaşına girmek üzere olan ve dünyada nereye ait olduğunu pek bilemeyen Charlie. Kız arabayı çalıştırdığında, bu Vosvos'un sıradan bir araba olmadığı çok geçmeden anlaşılıyor.
Temel kurgu bu kadar, fazlasını da anlatmayacağım; çünkü filmin asıl gücü bu ilişkinin nasıl geliştiğinde saklı. Burası her dakika bir gökdelenin yıkıldığı Michael Bay usulü Transformers değil. Burada yalnız bir genç kızla yine yalnız ve kaybolmuş bir robot karşılaşıyor ve film bu karşılaşmayı ciddiye alıyor. Seksenlerin büyük aile macera filmlerinden tanıdığımız bu formül, seriye şaşırtıcı derecede yakışıyor.
Hailee Steinfeld bütün filmi sırtlıyor
Başrolün yarısının bilgisayar efektiyle yaratılmış bir robot olduğu bir filmde, etten kemikten oyuncu hâlâ sahneyi çalabiliyorsa, orada bir şeyler çok doğru gitmiş demektir. Hailee Steinfeld, Charlie Watson rolünde tam isabet. Alışılmış "havalı genç" kalıbına girmiyor; biraz dışlanmış, biraz inatçı, içten içe yaralı bir kızı oynuyor ve onun için gerçekten tezahürat yapıyoruz. Sahnelerinin büyük kısmında neredeyse hiç konuşmayan, yalnızca seslerle ve hareketlerle karşılık veren bir partnerle oynaması da ayrıca takdiri hak ediyor.
Yanında John Cena, Jack Burns rolünde ondan beklediğimiz o sert, yarı ciddiye alınabilir asker tipini veriyor ve tehditle kendiyle dalga geçme arasındaki dengeyi ustaca tutturuyor. Jorge Lendeborg Jr., Memo Gutierrez olarak biraz sakar, biraz dağınık komşu çocuğu rolünde sempatik; John Ortiz ise Dr. Powell olarak olmazsa olmaz bilim insanı figürünü üstleniyor. Charlie'nin ailesini Pamela Adlon (Sally Watson), Stephen Schneider (Ron) ve Jason Ian Drucker (Otis Watson) oluşturuyor. Bu karakterlere büyük hikâye yayları verilmese de aile sahneleri inandırıcı bir beceriksizlik taşıyor; tıpkı bir ergenin gözünden ev hayatının göründüğü gibi.
Robotun sesi ise Dylan O'Brien: B-127'ye, yani Bumblebee'ye o can veriyor. Karakteri tanıyanlar bilir, burada ses her zaman kelimenin tam anlamıyla konuşma demek değil; ama O'Brien gereken yerde varlığını hissettiriyor.
Bir zanaatkâr olarak Travis Knight
Filmin yönetmeni Travis Knight, daha önce Laika stüdyosunun stop-motion harikası Kubo and the Two Strings'i yönetmişti. Bu geçmiş filmde açıkça kendini gösteriyor. Knight patlamaların büyüklüğüyle değil, karakterler ve jestlerle düşünüyor. Bumblebee burada çelikten bir canavar değil; her hareketinde biraz çekingenlik ve kocaman bir kalp taşıyan, ifadeli, neredeyse bir köpek kadar sadık bir varlık.
Knight'ın yönetmenliği ölçülü ama kendinden emin. Aksiyon sahneleri anlaşılır: sonunda kimin kime vurduğunu, hangi robotun hangisi olduğunu görebiliyoruz. Önceki Transformers filmlerinden sonra bu neredeyse bir nefes alma anı; metalik kaosta neler olduğunu gözlerimizi kısarak tahmin etmeye çalışmamız gerekmiyor. Filmin temposu da daha insani, sessiz anlara zaman tanıyor ve filmin ruhunu da tam olarak bu anlar oluşturuyor.
Gerçekten işe yarayan şey: seksenlerin büyüsü
1987 tarihi sadece bir dekor değil. Filmin tüm havası, E.T. the Extra-Terrestrial ya da The Iron Giant izleyicilerinin iyi bildiği o gençlik macerası üzerine kurulu: bir genç, yetişkinlerin dünyasından saklanması gereken gizemli bir varlık ve ikisini de değiştiren bir dostluk. Bu tarif daha önce işe yaramıştı, burada da yarıyor.
En çok hoşuma gidenler:
- Mizah. Bumblebee'nin sakarlıkları ve keşfin ilk dakikaları gerçekten komik, üstelik çocuklara yönelik zoraki espri seviyesinde de kalmıyor.
- Ölçek. Film riski küçültmeye cesaret etmiş ve bu sayede her şey daha önemli hissettiriyor.
- Tasarım. Robotların görünümü klasik çizgi film figürlerine daha yakın; eski hayranlar için ayrı bir ziyafet.
- Dönem havası. Müzikler, kıyafetler, arabalar: film seksenleri seviyor ve bunu biz de hissediyoruz.
Sarı Vosvos nerede tökezliyor?
Yine de kusursuz değil. Hikâye fazlasıyla tanıdık bir yoldan ilerliyor; "yalnız çocuğun gizli arkadaşı" türünden birkaç film izlemiş olan herkes işin nereye varacağını aşağı yukarı tahmin edecektir. Sürprizler olay örgüsünden değil, her şeyin ne kadar iyi oynandığından ve yönetildiğinden geliyor.
Kötü taraf da pek ilgi çekici değil: tehdit gerçek bir karakterden çok bir işlev gibi duruyor ve askeri hikâye çizgisi zaman zaman fazla çizgi film tadında kalıyor. Yan karakterler, özellikle Charlie'nin ailesi, daha fazlasını hak ediyordu. Ama bunlar, bu kadar sevimli bir filmde kolayca affedilecek ayrıntılar. Özgün ama ruhsuz olacağına, biraz tahmin edilebilir ama içten olsun.
Kimlere öneriyoruz?
- Tam sana göre, eğer: Eski Transformers çizgi filmleriyle büyüyenlere ya da E.T. tarzı, içi ısıtan gençlik maceralarını sevenlere. Büyük çocuklarla bir aile sinema akşamı için de harika bir seçim.
- Pas geçsen iyi olur, eğer: Michael Bay usulü durmak bilmeyen patlamalar ve dev savaşlar bekleyenler, bu kadar sakinliği az bulabilir. Tahmin edilebilir hikâyelere tahammülü olmayanlar da burun kıvırabilir.
Beğendiysen bunlara da göz at: E.T. the Extra-Terrestrial (1982), The Iron Giant (1999), Transformers (2007), Kubo and the Two Strings (2016), Super 8 (2011)
Sıkça sorulan sorular
Bumblebee filminin konusu nedir?
1987'de Bumblebee, Kaliforniya'da sahil kenarındaki küçük bir kasabanın hurdalığında bir Volkswagen Vosvos kılığında saklanmaktadır. Onu 18 yaşındaki Charlie bulur ve arabayı çalıştırdığında bunun sıradan bir araba olmadığını fark eder.
Bumblebee Türkiye'de ne zaman vizyona girdi?
Film Türkiye'de 21 Aralık 2018'de vizyona girdi.
Bumblebee kaç dakika?
Filmin süresi 114 dakika.
Bumblebee filminin yönetmeni kim?
Filmi Travis Knight yönetti.
Bumblebee filminin başrol oyuncuları kimler?
Charlie Watson'ı Hailee Steinfeld canlandırıyor, Bumblebee'yi Dylan O'Brien seslendiriyor. Diğer oyuncular arasında John Cena, Jorge Lendeborg Jr. ve John Ortiz yer alıyor.
Bir akşamlığına sarı bir Vosvos'a biner miydin?
Ben her zaman binerim. Bumblebee, öncüllerinden daha büyük değil, daha iyi olmak isteyen ve bunu başaran o nadir seri filmlerinden biri. Hailee Steinfeld harika, Travis Knight ise Transformers evreninde de duygulara, mizaha ve sessiz anlara yer olduğunu gösterdi. Devrim niteliğinde değil, öyle bir iddiası da yok; ama aralık akşamlarında tekrar izlemesi keyifli, sıcacık ve nostaljik bir macera. Robot gürültüsünden bıktığın için bugüne kadar uzak durduysan, şimdi bir şans ver: bu Vosvos şaşırtıcı derecede büyük bir kalple geliyor.