Street Fighter, κριτική πριν την πρεμιέρα: ο Ryu και ο Ken επιστρέφουν και ίσως επιτέλους παίρνουν την ταινία που τους αξίζει
Τριάντα χρόνια ντροπής έχει να ξεπλύνει μια ταινία που βασίζεται σε ένα παιχνίδι που όλοι ξέρουν, αλλά κανείς μέχρι σήμερα δεν κατάφερε να μεταφέρει σωστά στη μεγάλη οθόνη. Το Street Fighter του 2026 μας γυρίζει πίσω στο 1993, με ένα τσούρμο παλαιστές, έναν ράπερ και έναν κωμικό στους τίτλους, και ακριβώς αυτό το παράξενο μείγμα είναι που γεννά ελπίδες. Δεν πρόκειται για κριτική ταινίας που έχω δει, αλλά για μια πρώτη ματιά: τι να περιμένουμε και γιατί την ανυπομονώ περισσότερο απ' όσο θα έπρεπε.
Στα χαρτιά, η πιο τολμηρή και πιο τρελή μεταφορά του Street Fighter που έγινε ποτέ. Αν ο σκηνοθέτης αντλήσει από το δικό του αναρχικό χιούμορ, μπορεί να γίνει μία από τις σπάνιες επιτυχίες του είδους.
Στοιχεία ταινίας
| Σκηνοθεσία | Kitao Sakurai |
|---|---|
| Πρωταγωνιστούν | Noah Centineo, Andrew Koji, Callina Liang, Joe Anoa'i, David Dastmalchian, Cody Rhodes |
| Είδος | Ταινίες δράσης |
| Χώρα | Αμερικανικές ταινίες |
Τι λέει η ιστορία; Δύο παλιοί φίλοι, ένα τουρνουά και μια συνωμοσία
Η ιστορία διαδραματίζεται το 1993, και αυτό από μόνο του είναι έξυπνη κίνηση: είναι η χρυσή εποχή του Street Fighter II, των ουφάδικων, των κερματοφάγων μηχανημάτων και των μυστικών κόμπο που περνούσαν από στόμα σε στόμα. Στο κέντρο βρίσκονται δύο μαχητές του δρόμου που έχουν απομακρυνθεί: ο Ryu, τον οποίο υποδύεται ο Andrew Koji, και ο Ken Masters, με τον Noah Centineo. Οι δρόμοι τους χώρισαν κάποτε, τώρα όμως πρέπει να ανέβουν ξανά στο ρινγκ.
Αφορμή γίνεται η μυστηριώδης Chun-Li (Callina Liang), που τους στρατολογεί για το επόμενο Παγκόσμιο Τουρνουά Πολεμιστών. Σύμφωνα με την επίσημη περιγραφή, θα είναι μια αιματηρή σύγκρουση γροθιών, πεπρωμένων και παθών, όμως πίσω από τη μάχη των βασιλιάδων κρύβεται μια θανάσιμη συνωμοσία. Οι ήρωές μας θα αναγκαστούν να αντιμετωπίσουν ο ένας τον άλλον αλλά και τους δαίμονες του παρελθόντος τους. Ποιος κινεί τα νήματα, η επίσημη σύνοψη δεν το αποκαλύπτει, και δεν θα κάνω κι εγώ υποθέσεις. Στο τέλος, όπως πολύ σωστά λέει η περιγραφή: αν αποτύχουν, GAME OVER.
Ειλικρινά; Είναι ο κλασικός σκελετός μιας ταινίας με τουρνουά μάχης, πάνω κάτω αυτός πάνω στον οποίο στήθηκαν οι ταινίες πολεμικών τεχνών των '80s και των '90s. Και δεν πειράζει καθόλου. Από ένα Street Fighter δεν περιμένω Σαίξπηρ, περιμένω καρδιά, χιούμορ και ξύλο που θα κάνει το κάθισμα του σινεμά να τρέμει.
Το καστ: παλαιστές, ράπερ και ένας γνήσιος σταρ δράσης
Με την πρώτη ματιά, η λίστα των ηθοποιών μοιάζει σαν κάποιος να έπαιξε ένα τρελό fantasy draft, και γι' αυτό ακριβώς μου αρέσει. Ο Andrew Koji είναι από τις καλύτερες επιλογές που μπορώ να φανταστώ για τον Ryu: στη σειρά Warrior απέδειξε ότι του πηγαίνουν εξίσου οι σκηνές μάχης και η σιωπηλή, εσωτερική ένταση. Ο Noah Centineo έγινε γνωστός από τις ρομαντικές κομεντί, και ο Ken θέλει ακριβώς αυτή τη χαλαρή, λίγο καυχησιάρικη γοητεία που σε εκείνον βγαίνει φυσικά. Αν η χημεία τους λειτουργήσει, η μισή ταινία έχει ήδη κερδηθεί.
Η Callina Liang αναλαμβάνει ίσως το δυσκολότερο έργο: η Chun-Li είναι από τις πιο εμβληματικές γυναικείες φιγούρες στην ιστορία των βιντεοπαιχνιδιών, και οι φαν θα είναι αμείλικτοι μαζί της. Στους δεύτερους ρόλους βρίσκουμε δύο σταρ της πάλης, τον Joe Anoa'i, που το κοινό τον ξέρει ως Roman Reigns, και τον Cody Rhodes. Και οι δύο έχουν τη σωματική παρουσία που θέλει μια ταινία μάχης, και η θεατρική, υπερβολική αισθητική της πάλης ταιριάζει εκπληκτικά καλά με τον κόσμο του Street Fighter.
Υπάρχει ακόμη ο David Dastmalchian, που μπορεί να γίνει άβολα ανατριχιαστικός σε οποιαδήποτε ταινία, καθώς και οι Andrew Schulz και Eric André, που ενισχύουν την κωμική πλευρά. Ο Vidyut Jammwal είναι από τους πιο σοβαρούς πολεμικούς καλλιτέχνες του ινδικού σινεμά δράσης, και ομολογώ πως από αυτόν περιμένω την πιο αληθινή, απτή χορογραφία. Και για κερασάκι στην τούρτα: ο 50 Cent. Ποιος υποδύεται ποιον ανάμεσα σε όλους αυτούς δεν θα το αναλύσω τώρα, όμως η λίστα από μόνη της υπόσχεται ότι η ταινία δεν θα πάρει τον εαυτό της θανάσιμα στα σοβαρά.
Kitao Sakurai: η πιο απρόσμενη, αλλά ίσως η καλύτερη επιλογή σκηνοθέτη
Εδώ είναι το σημείο όπου οι περισσότεροι σηκώνουν το φρύδι. Ο Kitao Sakurai δεν είναι κλασικός σκηνοθέτης δράσης. Είναι αυτός που έκανε το Bad Trip, την κωμωδία κρυφής κάμερας με τον Eric André, και είχε σχέση με τον παράλογο, αναρχικό κόσμο του Eric André Show. Αρχικά ακούγεται περίεργο να βρίσκεται επικεφαλής ενός blockbuster με ξύλο.
Κατά τη γνώμη μου όμως, εκεί ακριβώς βρίσκεται το κλειδί. Το Street Fighter ποτέ δεν ήταν σκοτεινή, ρεαλιστική ιστορία. Είναι ένα παιχνίδι όπου ένας πράσινος άγριος που πετάει ηλεκτρικούς σπινθήρες παλεύει με έναν δάσκαλο γιόγκα που τεντώνει το χέρι του ως τη μέση της πίστας. Ένα από τα μεγάλα λάθη των προηγούμενων μεταφορών ήταν ότι είτε έπαιρναν τον εαυτό τους υπερβολικά σοβαρά είτε γίνονταν γελοίες με τον κακό τρόπο. Ένας σκηνοθέτης που καταλαβαίνει τον συνειδητό παραλογισμό και τον ρυθμό της κωμωδίας μπορεί να βρει τον τόνο όπου η ταινία είναι ξεκαρδιστικά διασκεδαστική χωρίς να είναι ξεκαρδιστικά κακή.
Το ρίσκο, φυσικά, βρίσκεται ακριβώς στο ίδιο σημείο: αν το χιούμορ σκεπάσει το διακύβευμα και οι μάχες γίνουν απλό γέμισμα ανάμεσα στα αστεία, οι σκληροπυρηνικοί φαν θα απογοητευτούν.
Η μεγάλη σκιά: οι προηγούμενες ταινίες Street Fighter
Πρέπει να μιλήσουμε για το παρελθόν, γιατί γι' αυτό θα μιλάνε και οι φαν. Το Street Fighter του 1994 με τον Jean-Claude Van Damme έγινε με τα χρόνια καλτ, κυρίως επειδή είναι τόσο εξωφρενικά κακό που καταλήγει καλό. Ο Raul Julia ως Bison είναι θρυλικός, η ίδια η ταινία όμως ελάχιστα θύμιζε το παιχνίδι. Το Street Fighter: The Legend of Chun-Li του 2009 εξαφανίστηκε πρακτικά χωρίς ίχνος, και κανείς δεν το έκλαψε.
Σε σύγκριση, η νέα ταινία κάνει ήδη στα χαρτιά αρκετά πράγματα καλύτερα. Το σκηνικό εποχής, η ιστορία που εστιάζει στη φιλία των δύο ανδρών και ένα καστ με αληθινούς μαχητές και ογκώδεις παλαιστές δείχνουν ότι οι δημιουργοί καταλαβαίνουν τι κάνει το παιχνίδι να λειτουργεί. Το reboot του Mortal Kombat το 2021 έδειξε ότι το είδος έχει ζωή, αλλά και ότι οι θεαματικές εκτελέσεις δεν φτάνουν όταν οι χαρακτήρες είναι άδειοι. Ελπίζω εδώ να έμαθαν το μάθημα.
Τι μπορεί να πάει στραβά; Η λίστα με τα ρίσκα
Όσο ενθουσιασμένος κι αν είμαι, δεν είμαι τυφλός. Αυτά είναι τα σημεία όπου η ταινία μπορεί να γλιστρήσει:
- Πάρα πολλοί χαρακτήρες: δέκα γνωστά ονόματα, και ο καθένας δικαιούται τη στιγμή του. Στις μεταφορές παιχνιδιών με πολλούς χαρακτήρες είναι συχνό λάθος όλοι να παίρνουν δύο σκηνές και κανείς ένα πραγματικό τόξο.
- Ο τόνος: ανάμεσα στον κωμικό σκηνοθέτη και την υπόσχεση ενός αιματηρού τουρνουά, η ισορροπία μπορεί εύκολα να χαθεί.
- Η χορογραφία: αν οι μάχες είναι υπερμονταρισμένες και σκοτεινές, η ταινία θα αποτύχει, όσο καλό κι αν είναι το χιούμορ.
- Οι προσδοκίες των φαν: όλοι θέλουν να δουν τον αγαπημένο τους χαρακτήρα, και είναι αδύνατο να ικανοποιηθούν όλοι.
Η επίσημη περιγραφή πάντως μιλά ανοιχτά για αιματηρή σύγκρουση, και αυτό είναι καλό σημάδι. Δείχνει ότι η ταινία δεν έχει ξεπλυθεί για να χωρέσει σε οικογενειακή κατηγορία.
Σε ποιους το προτείνουμε;
- Είναι για σένα αν: Για όσους πατούσαν μανιωδώς τα κουμπιά στα ουφάδικα ως παιδιά και για όσους αγαπούν τις υπερβολικές, συνειδητά διασκεδαστικές ταινίες δράσης με παλαιστές και τεράστια εγώ.
- Καλύτερα να το προσπεράσεις αν: Όσοι περιμένουν ένα σοβαρό, προσγειωμένο δράμα πολεμικών τεχνών ή ενοχλούνται από τον συνειδητό παραλογισμό, μάλλον θα γουρλώνουν τα μάτια.
Αν σου αρέσει, δες επίσης: Mortal Kombat (2021), Mortal Kombat (1995), Street Fighter (1994), Bad Trip (2021)
Συχνές ερωτήσεις
Τι πραγματεύεται το Street Fighter του 2026;
Το 1993, δύο μαχητές του δρόμου που έχουν απομακρυνθεί, ο Ryu και ο Ken Masters, επιστρέφουν στη μάχη όταν η Chun-Li τους στρατολογεί για το Παγκόσμιο Τουρνουά Πολεμιστών. Πίσω από το τουρνουά όμως κρύβεται μια θανάσιμη συνωμοσία που τους φέρνει αντιμέτωπους και με το παρελθόν τους.
Είναι κατάλληλο το Street Fighter για παιδιά;
Μάλλον όχι για μικρά παιδιά. Η επίσημη περιγραφή υπόσχεται αιματηρές συγκρούσεις, οπότε δεν είναι ταινία για όλη την οικογένεια.
Ποιος σκηνοθέτησε τη νέα ταινία Street Fighter;
Την ταινία σκηνοθέτησε ο Kitao Sakurai.
Ποιοι πρωταγωνιστούν στο Street Fighter;
Τον Ryu υποδύεται ο Andrew Koji, τον Ken Masters ο Noah Centineo και τη Chun-Li η Callina Liang. Στο καστ βρίσκονται επίσης οι Joe Anoa'i, David Dastmalchian, Cody Rhodes, Andrew Schulz, Eric André, Vidyut Jammwal και ο 50 Cent.
Ρίχνουμε το κέρμα γι' αυτόν τον γύρο;
Ναι, και δεν το σκέφτομαι και πολύ. Το κινηματογραφικό παρελθόν του Street Fighter είναι τόσο χαμηλά που από εδώ μόνο προς τα πάνω μπορεί να πάει, όμως η ταινία δεν στηρίζεται μόνο σε αυτό. Το σκηνικό του 1993, το δίδυμο Andrew Koji και Noah Centineo, ένας σκηνοθέτης με αίσθηση για το ασυνήθιστο, παράλογο χιούμορ και ένα δεύτερο καστ που είναι μισό γκαλά πάλης και μισή βραδιά stand up, όλα δείχνουν ότι κάποιος επιτέλους κατάλαβε πως αυτό το παιχνίδι είναι από τη φύση του διασκεδαστικό και λίγο τρελό. Η αναμενόμενη εκτίμησή μου είναι συγκρατημένη αισιοδοξία: αν οι μάχες χτυπάνε και η φιλία του Ryu με τον Ken είναι πράγματι η καρδιά της ταινίας, αυτό μπορεί να είναι το πρώτο Street Fighter που δεν θα θυμόμαστε με αμηχανία. Αν όχι, τουλάχιστον θα δούμε τον 50 Cent σε ταινία με ξύλο. Μένει να δούμε αν θα είναι KO ή GAME OVER.