A Place in Hell ön inceleme: Michelle Williams ve Daisy Edgar-Jones, Fair Play'in yönetmeninin ellerinde
İki insanı bir odaya kapatıp seyirciye tırnaklarını yediren biri varsa o da Chloe Domont. Fair Play'in yönetmeni yeni filmiyle geri dönüyor ve oyuncu kadrosunu görünce insanın aklından tek bir cümle geçiyor: bu iş fena karışacak, hem de kelimenin en iyi anlamıyla. A Place in Hell henüz vizyona girmedi ama biz şimdiden ne kadar canımızı yakacağını düşünmeye başladık.
Kâğıt üzerinde önümüzdeki dönemin en umut vadeden gerilimli dramlarından biri. Michelle Williams ve Daisy Edgar-Jones ikilisiyle gerçek bir oyunculuk düellosu vaat ediyor.
Film bilgileri
| Yönetmen | Chloe Domont |
|---|---|
| Oyuncular | Michelle Williams, Daisy Edgar-Jones, José Báez, Michael Benz, Mark Borkowski |
| Tür | Dram filmleri, Gerilim filmleri |
| Ülke | Amerikan filmleri |
Neler biliyoruz, neler bilmiyoruz
Dürüst olalım: film hakkında şimdilik pek bir şey bilmiyoruz. Amerikan yapımı, türü dram ve gerilim, yönetmen koltuğunda Chloe Domont var, başrollerde ise Michelle Williams, Daisy Edgar-Jones, José Báez, Michael Benz ve Mark Borkowski yer alıyor. Hepsi bu. Hikâye, karakterler, kimin kime karşı durduğu konusunda kesin bir şey söylemek mümkün değil ve ben de bir şey uydurmayacağım, çünkü bir ön incelemede bundan daha kötüsü olamaz.
Ama isim tek başına çok şey anlatıyor. A Place in Hell, yani cehennemde bir yer. Bu, romantik komedi vaat eden türden bir isim değil. Daha çok birinin bir yerlerde çok sıkışacağını ve filmin, insanın böyle anlarda ne yaptığını izleyeceğini düşündürüyor. Dram ile gerilimin buluştuğu bu alan da tam olarak Domont'un en güçlü olduğu yer.
Chloe Domont, rahatsız edici gerilimin ustası
Fair Play'i izleyen herkes, Domont'un adı geçince insanların neden heyecanlandığını çok iyi bilir. O film bir ilişkiyi ve iş yerindeki bir iktidar savaşını öylesine acımasızca birbirine örüyordu ki jenerik akarken bile midem kasılmıştı. Ortada ne kovalamaca vardı ne de patlama, yine de bir gerilim filmi gibi işliyordu. Çünkü gerilim, insanlar arasındaki küçük kaymalardan, dile getirilmeyen kırgınlıklardan ve güç oyunlarından besleniyordu.
Bu üslup çok nadir görülür. Çoğu yönetmen gerilim çekerken yükü olay örgüsüne bırakır. Domont ise karakterlere. Bu yüzden bu filmde de beni asıl meraklandıran sürprizler değil, karakterlerini yavaş yavaş, metodik biçimde nasıl parçalara ayıracağı. İlk filminin yarısı kadar isabetli olsa bile sezonun en ilgi çekici filmlerinden biri olabilir.
İkinci film her zaman bir risktir elbette. Güçlü bir ilk filmden sonra yönetmenin üzerinde ciddi bir baskı olur ve çoğu ya aynı şeyi tekrarlamaya çalışır ya da ondan fazla uzağa kaçar. Domont'un hangi yolu seçeceğini merak ediyorum.
Michelle Williams ve Daisy Edgar-Jones: bu eşleşme tek başına bilete değer
Michelle Williams, kötü bir performansını hiç görmediğim oyunculardan. Brokeback Dağı, Blue Valentine, Manchester by the Sea ya da The Fabelmans: hepsinde yüzündeki tek bir kıpırtıyla başkalarının koca bir monologla anlatamadığını anlatabildi. Böyle oyuncuların taşıdığı dramatik gerilimler nadiren hayal kırıklığı yaratır, çünkü senaryo tökezlese bile filmi sırtlarında taşırlar.
Daisy Edgar-Jones ise son yılların en heyecan verici yükselişlerinden birini yaşıyor. Normal People dizisinde öyle kırılgan ama bir o kadar sert bir varlıkla sahneye çıktı ki o günden beri attığı her adımı takip ediyorum. Kerevitlerin Şarkı Söylediği Yer ve Twisters da ana akım bir yapımı sırtlayabileceğini gösterdi.
Bu iki oyuncu aynı filmde, üstelik tam da insanlar arasındaki gerilime yaslanan bir yönetmenin elinde. Filmin en güçlü yanının oyunculuk olacağına neredeyse iddiaya girerim. Perdede birbirleriyle nasıl bir ilişki içinde olacaklarını henüz bilmiyoruz ama ne olursa olsun bu ikili umut veriyor.
Yardımcı rollerdeki José Báez, Michael Benz ve Mark Borkowski geniş kitlelerin pek tanıdığı isimler değil. Ancak böyle bir oda draması kıvamındaki filmde bazen en büyük sürprizi tam da daha az tanınan yüzler yapar.
Onu gerçekten iyi yapabilecek şeyler
- Yönetmenin imzası: Domont, sıradan durumlardan bile boğucu bir gerilim çıkarabildiğini kanıtladı.
- Oyuncu kadrosu: Williams da Edgar-Jones da iç çatışmayı görünür kılabilen oyuncular.
- Tür karışımı: dram ve gerilimin buluşması, düşünen yetişkin seyirciye hitap eden ve artık beyaz perdede giderek azalan türden bir sinema vaat ediyor.
- İsmin havası: karanlık, bunaltıcı, merak uyandırıcı. Film bu tonu tutturursa ondan kolay kolay kurtulamayacağız.
Bu tür filmlerin gücü genellikle seyircinin rahatça arkasına yaslanmasına izin vermemesinde yatar. Domont'un önceki işinden sonra, bunun da salondan çıktıktan sonra otoparkta bile tartışılan filmlerden biri olması beni hiç şaşırtmaz.
Nerede tökezleyebilir
Sadece heyecanımdan bahsedersem dürüst olmam. İkinci film laneti gerçek: daha büyük bütçe, daha büyük isimler ve daha büyük beklentiler, bir ilk filmi özel kılan o ham, biraz da küstah enerjiyi bazen alıp götürür. Domont fazla güvenli bir yöne giderse iyi oynanmış ama çabuk unutulan bir dramla karşılaşabiliriz.
Diğer risk türün kendisi. Dramatik gerilimler ince buz üzerinde dans eder: dram fazla kaçarsa film ağır gelir, gerilim fazla kaçarsa karakterlerin derinliği kaybolur. Fair Play'i eleştirenlerin bir kısmı da filmin sonlara doğru fazla hızlandığını söylemişti. Yönetmenin bundan ders çıkarıp çıkarmadığını merak ediyorum.
Son olarak: hikâye hakkında kayda değer bir bilgi çıkana kadar tüm beklentiler yalnızca isimlere dayanıyor. Bu hem bir vaat hem de bir tehlike.
Kimlere öneriyoruz?
- Tam sana göre, eğer: Yavaş yavaş kurulan, karakterler arasındaki gerilime yaslanan yetişkin dramlarını sevenler ve Fair Play'i izledikten sonra bir süre kendine gelemeyenler için. Michelle Williams ve Daisy Edgar-Jones hayranları için ise kaçırılmaması gereken bir film.
- Pas geçsen iyi olur, eğer: Aksiyon dolu, görselliğe dayanan bir gerilim bekliyorsan ya da akşam kafa dağıtmak için hafif bir şey arıyorsan büyük ihtimalle bu senin filmin olmayacak.
Beğendiysen bunlara da göz at: Fair Play (2023), Kayıp Kız (2014), Tár (2022), Siyah Kuğu (2010), Whiplash (2014)
Sıkça sorulan sorular
A Place in Hell'i kim yönetti?
Filmin yönetmeni, daha önce Fair Play adlı gerilim filmine imza atan Chloe Domont.
A Place in Hell'in oyuncuları kimler?
Başrollerde Michelle Williams, Daisy Edgar-Jones, José Báez, Michael Benz ve Mark Borkowski yer alıyor.
A Place in Hell hangi türde bir film?
Dram ve gerilim türlerini bir araya getiren bir film.
Film hangi ülkenin yapımı?
A Place in Hell bir Amerikan yapımı.
Şimdiden takvime not etmeye değer mi?
Bence evet. İlk filmiyle rahatsız edici gerçeklerden bile eğlenceli ve sinir bozucu derecede gergin bir sinema çıkarabildiğini kanıtlamış bir yönetmen ve duygusal açıdan en zorlu alanlarda bile kendini evinde hisseden iki oyuncu: bu kombinasyon nadiren hedefi ıskalar. Elbette filmi henüz görmedik ve ikinci filmin tuzakları gerçek, ama beklentim gönül rahatlığıyla yukarı tırmanıyor. Gergin, yetişkin dramları senin dünyansa bu filmi dijital platformlara düşmesini bekleyerek değil, sinemada, kaçacak hiçbir yerin olmadığı karanlık bir salonda izle.