Öldürme Arzusu inceleme: Bruce Willis neşteri bırakıp silaha sarılıyor ama yeniden çevrim hedefi ıskalıyor
Klasik bir kendi adaletini sağlama hikâyesinin tozunu almanın yetmediği, onunla yeni bir şey söylemek gerektiği bir an gelir. Eli Roth'un 2018 yapımı Öldürme Arzusu tam bu noktada tökezliyor: Death Wish'in temel fikri hâlâ sağlam, Bruce Willis hâlâ Bruce Willis, ama film ikisiyle ne yapacağını pek bilmiyor. Sert, kanlı, yer yer gerçekten eğlenceli; yine de geride sıkılmış bir yumruktan çok bir omuz silkme bırakıyor.
Kendi temasının ağırlığını hiçbir zaman gerçekten kaldırmaya cesaret edemeyen, yorgun bir Bruce Willis'li, derli toplu ve kanlı bir B aksiyon filmi.
Film bilgileri
| Original | Death Wish |
|---|---|
| Türkiye'de vizyon tarihi | 16.3.2018 |
| Yönetmen | Eli Roth |
| Oyuncular | Bruce Willis, Vincent D'Onofrio, Dean Norris, Elisabeth Shue, Camila Morrone, Beau Knapp |
| Tür | Aksiyon filmleri, Polisiye filmler, Gerilim filmleri, Dram filmleri |
| Süre | 107 dk |
| Yaş sınırı | 16+ |
| Ülke | Amerikan filmleri |
Öldürme Arzusu nerede izlenir?
| Kiralık |  Google Play Movies Apple TV Store |
|---|---|
| Satın alınabilir | Google Play MoviesApple TV Store |
Öldürme Arzusu neyi anlatıyor? (Spoiler yok)
Dr. Paul Kersey, sokak şiddetini o güne kadar yalnızca ameliyat masasının başından tanımış Chicagolu bir cerrah. Her gün kurşun ve bıçak yaralarıyla gelen kurbanlar önüne getiriliyor, o da işini yapıyor: yamıyor, dikiyor, kurtarıyor, sonra banliyödeki ailesinin yanına dönüyor. Bu güvenli mesafe tek bir gecede yerle bir oluyor; karısı Lucy ve kızı Jordan kendi evlerinde vahşi bir saldırıya uğruyor.
Polis işin altından kalkamıyor, dava yığının içindeki dosyalardan biri, Paul da kendisi bir şey yapmazsa kimsenin yapmayacağını giderek daha net görüyor. Karanlık yolculuk buradan başlıyor: hayat kurtaran adam, adaleti kendi eliyle sağlamak için failleri takibe koyuluyor. Kurgu bundan ibaret ve açıkçası önceden daha fazlasını bilmeye gerek yok; zaten tek bir intikam filmi izlemiş biri için film pek sürpriz de saklamıyor.
Bruce Willis, somurtkan cerrah
Bruce Willis'in adı uzun yıllar boyunca perdede yorgun ama sarsılmaz birinin ortalığı toparlayacağının garantisiydi. Zor Ölüm'ün John McClane'inden beri biliyoruz ki yanlış zamanda yanlış yerde bulunan ve mecburen kahramana dönüşen sıradan adamı ondan iyi oynayan pek az kişi var. Paul Kersey kâğıt üzerinde tam böyle bir karakter, üstelik heyecan verici bir kıvrımı da var: hayatı korumaya yemin etmiş bir doktor şimdi can alıyor.
Sorun şu ki Willis bu iç çelişkiyi neredeyse hiç kullanmıyor. Yas ve öfke onda çoğunlukla sabit, yarı sıkılmış bir yüz ifadesine indirgeniyor; karakterin uysal aile babasından intikam meleğine dönüşümü perdeden çok kâğıt üzerinde gerçekleşiyor. Eski karizmanın parladığı anlar var, kuru kuru söylenmiş bir replikte ya da gergin bir sahnede, ama çoğu zaman Willis'in listesinden bir aksiyon rolünü daha işaretlediğini hissediyorsunuz. Yazık, çünkü bu rol daha fazlasını hak ediyordu.
Daha fazlasını hak eden yan karakterler
Oyuncu kadrosu kâğıt üzerinde gayet güçlü. Vincent D'Onofrio, Paul'ün kardeşi Frank Kersey'yi canlandırıyor ve aile dramına en çok inandırıcılığı katan da onun varlığı. D'Onofrio, Full Metal Jacket'tan beri en küçük jestten bile ağırlık çıkarabildiğini kanıtladı; burada da perdedeyken gözünüzü ondan alamıyorsunuz.
Çoğumuzun Breaking Bad'in Hank Schrader'ı olarak tanıdığı Dean Norris, Dedektif Rains'i oynuyor. Rolü büyük ölçüde yorgun, kinik polis kalıbına dayansa da Norris bundan bile en iyisini çıkarıyor: filmin kasvetli tonunda iyi gelen rahat, kuru bir mizahı var. Yanında Kimberly Elise, Dedektif Jackson olarak görünüyor. Lucy Kersey rolünde Elisabeth Shue ve Jordan rolünde Camila Morrone ailenin sıcaklığını yansıtmakla görevli, ancak senaryo trajedi patlamadan önce onları gerçekten sevmenize yetecek alanı tanımıyor. Oysa filmin duygusal motoru tam da buna bağlı.
Knox rolündeki Beau Knapp yeterince itici, Len Cariou ise Ben olarak daha kısa ama daha akılda kalıcı bir varlık gösteriyor.
Eli Roth ve türler arasında kalmak
Korku hayranları Eli Roth'u Hostel ve Cabin Fever'dan tanır; yani kandan ve acımasızlıktan çekinmeyen bir yönetmenden söz ediyoruz. Bu Öldürme Arzusu'nda da kendini gösteriyor: şiddet çiğ ve zaman zaman düpedüz grotesk biçimde sunuluyor. Roth'un korku reflekslerinin ortaya çıktığı bir iki sahne var ve o anlarda film birden canlanıyor, çünkü nihayet kendine özgü bir şey taşıyor.
Asıl sorun ton. Film bir yandan yas ve toplumsal şiddet üzerine ciddi bir dram, öte yandan kötüler hak ettiğini bulunca seyircinin alkışladığı eğlenceli, biraz da küstah bir aksiyon filmi olmak istiyor. Bu ikisi zor bağdaşıyor ve Roth anahtarı bulamıyor. Kendi adaletini sağlamanın ahlaki sorularını ortaya atıyor ama acıtacak kadar uzun süre üzerlerinde durmuyor. Charles Bronson'ın başrolde olduğu 1974 yapımı orijinal kendi döneminde kışkırtıcıydı; bu versiyon ise formülü rahat rahat tekrarlamakla yetiniyor.
Neler işliyor, nerede kayıyor?
- İşliyor: cerrahlık geçmişi, Paul'ün tıbbi bilgisinin işine yaradığı birkaç zekice an sunuyor.
- İşliyor: tempo. 107 dakika sürünmüyor, film hızlı ilerliyor ve hiç sıkıcı olmuyor.
- İşliyor: her sahnelerine hayat katan D'Onofrio ve Norris.
- Zayıf: karakter gelişimi. Paul'ün dönüşümü fazla hızlı ve fazla pürüzsüz.
- Zayıf: temanın ele alınışı. Silah kültürü ve kendi adaletini sağlama yüzeysel kalıyor; film taraf tutmaya cesaret edemiyor, ettiğinde de biraz sıkıntılı oluyor.
- Zayıf: öngörülebilirlik. Daha önce bir intikam filmi izlediyseniz dramatik dönüm noktalarını aşağı yukarı önceden bilirsiniz.
Görsel açıdan film fena değil; Chicago'nun karanlık, yağmurlu sokakları atmosferik, aksiyon sahneleri anlaşılır ve iyi kurgulanmış. Yalnızca haftalar sonra aklınıza gelecek hiçbir şey sunmuyor.
Kimlere öneriyoruz?
- Tam sana göre, eğer: Akşam birası eşliğinde basit, kanlı, hızlı tempolu bir intikam filmi arayanlar ve Bruce Willis'i yine elinde silahla görmekten keyif alanlar için.
- Pas geçsen iyi olur, eğer: Derin bir dram ya da kendi adaletini sağlama meselesinin incelikli bir irdelemesini bekleyenler ve çiğ, natüralist şiddete dayanamayanlar için değil.
Beğendiysen bunlara da göz at: Death Wish (1974), The Equalizer (2014), Taken (2008), Law Abiding Citizen (2009), Harry Brown (2009)
Sıkça sorulan sorular
Öldürme Arzusu (2018) neyi anlatıyor?
Chicagolu cerrah Dr. Paul Kersey'nin ailesi evlerinde vahşi bir saldırıya uğrar; iş yükü altında ezilen polis ilerleme kaydedemeyince Paul failleri kendisi takibe koyulur.
Öldürme Arzusu Türkiye'de ne zaman vizyona girdi?
Film Türkiye'de 16 Mart 2018'de vizyona girdi.
Öldürme Arzusu kaç dakika?
Film 107 dakika sürüyor.
Öldürme Arzusu'nu kim yönetti, başrollerde kimler var?
Yönetmen Eli Roth. Başrolde Paul Kersey olarak Bruce Willis var; ona Vincent D'Onofrio, Dean Norris, Elisabeth Shue ve Camila Morrone eşlik ediyor.
Öldürme Arzusu'nun orijinal adı ne?
Filmin orijinal İngilizce adı Death Wish.
Bu akşam intikamı Bruce Willis'e emanet etmeye değer mi?
Beklentinizi en aza indirip oturursanız Öldürme Arzusu sizi hayal kırıklığına uğratmaz: afişinin vaat ettiğini tam olarak veren, düzgünce kurulmuş, kanlı ve hareketli bir tür filmi. Ama daha fazlasını istiyorsanız, gerçekten sarsıcı bir aile dramı, ahlaki açıdan rahatsız edici sorularla dolu bir gerilim ya da akılda kalıcı bir Willis performansı, orijinal Bronson filmini veya daha güçlü bir modern intikam filmini açmanız daha iyi olur. Dijital platformda sıkıcı bir akşam için idare eder, ama yeniden izleyeceğinizi pek sanmam. Benden ona üzerinden kıl payı bir beş; buna D'Onofrio ve Norris'in birkaç iyi sahnesi de dahil.