Het Wilde Avontuur recensie: Harrison Ford en een hond die zijn eigen baas leert worden
Er is een hond die van een comfortabele Californische veranda zo de sneeuwstormen van de Yukon in wordt gesmeten, en eerlijk is eerlijk: deze film heeft alles aan hem te danken. Het Wilde Avontuur is een ouderwetse avonturenfilm met het hart op de goede plek. Hij probeert niet slimmer te zijn dan zijn publiek, maar weet precies waar hij je keel moet dichtknijpen. En de bebaarde, vermoeide aanwezigheid van Harrison Ford voelt als een warme deken op een koude nacht.
Niet foutloos en soms iets te glad gepolijst, maar je ziet zelden een familiefilm die zo helder en liefdevol vertelt wat het betekent om je plek in de wereld te vinden.
Filmgegevens
| Original | The Call of the Wild |
|---|---|
| Première in Nederland | 19.2.2020 |
| Regie | Chris Sanders |
| Cast | Harrison Ford, Dan Stevens, Colin Woodell, Karen Gillan, Omar Sy, Raven Scott |
| Genre | Avonturenfilms, Familiefilms, Drama's |
| Speelduur | 100 min |
| Leeftijdsclassificatie | AL |
| Land | Amerikaanse films |
Waar kijk je Het Wilde Avontuur?
| In abonnement |  Disney Plus |
|---|---|
| Te huur |  Pathé Thuis Apple TV Store Google Play Movies |
| Te koop | Pathé ThuisApple TV StoreGoogle Play Movies Rakuten TV |
Waar gaat het over, zonder spoilers: van veranda naar postslee
Het leven van Buck, een grote, aandoenlijke en ietwat verwende hond, is lekker overzichtelijk. Hij woont in Californië, heeft het prima naar zijn zin en zijn grootste avontuur is waarschijnlijk iets omstoten in huis. Dan wordt hij onverwacht ver van huis weggerukt en belandt hij tijdens de goldrush van de jaren 1890 in de ruige wildernis van de Yukon. Daar aait niemand hem meer over zijn kop omdat hij zo schattig is.
Buck wordt het nieuwste lid van een hondenspan dat een postslee trekt, en later zelfs de leider ervan. In de kern is de film zijn groeiverhaal: hoe een verwend huisdier verandert in een dier dat op eigen poten staat en uiteindelijk zijn eigen baas wordt. Meer hoef je niet te weten, want de kracht van de film zit juist in hoe hij die verandering stukje bij beetje, scène na scène opbouwt.
Het recept is klassiek: een vreemde wereld, zware beproevingen, goede en slechte mensen, en een dier dat het allemaal overleeft en er sterker uitkomt. Wie als kind weleens heeft zitten janken bij een hondenfilm, weet precies waar hij aan begint.
Harrison Ford, het mopperende hart
Laten we eerlijk zijn: veel mensen kopen een kaartje voor Harrison Ford. Na Han Solo en Indiana Jones zien we hem hier in een heel andere rol. John Thornton is een gebroken, zwijgzame man bij wie zijn blik meer zegt dan woorden. Ford is op deze leeftijd niet meer de avonturier zelf, maar de oude man naast de avonturier, en dat staat hem verrassend goed. Hij heeft een vermoeide warmte waarzonder deze film een stuk leger zou voelen.
Ook de rest van de cast zit goed. Omar Sy brengt als Perreault die ontwapenende, zonnige charme die we sinds Intouchables zo van hem waarderen, en Cara Gee is als Françoise een prima tegenspeler. Aan de andere kant staan Dan Stevens als Hal, Karen Gillan als Mercedes en Colin Woodell als Charles. Stevens is het type acteur dat het heerlijk vindt om een personage een tikje aan te dikken, en dat doet hij hier ook. Voor sommigen is dat misschien al karikatuur, maar in een familiefilm kan het voor mij prima.
In kleinere rollen duiken ook Raven Scott en Wes Brown op, maar de echte hoofdrolspeler is zonder twijfel Buck. Alles draait om hem, en de film werkt het best wanneer de mensen alleen het kader vormen voor zijn reis.
Chris Sanders weet hoe je over dieren vertelt
De regie is in handen van Chris Sanders, en dat verklaart veel. Hij maakte eerder Lilo & Stitch en Hoe Tem Je een Draak, en heeft dus een groot deel van zijn carrière verhalen verteld over de band tussen mens en niet-mens. Die ervaring voel je hier ook: Sanders is niet bang voor grote, pure emoties en schaamt zich er niet voor als een scène gewoon ontroerend wil zijn.
Het tempo is aangenaam. Met 100 minuten duurt de film lang genoeg om Bucks transformatie uit te werken, zonder dat het gaat slepen. Tegelijk is Sanders' achtergrond in animatie een tweesnijdend zwaard. De film voelt soms als het live-action broertje van een tekenfilm: alles is net wat glanzender, expressiever en sprookjesachtiger dan de werkelijkheid. Voor kinderen is dat geweldig, maar als volwassene vraag je je weleens af of een hardere, rauwere versie niet nog meer indruk had gemaakt.
Sneeuw, licht en goudkoorts: het beeld
De Yukon is de tweede hoofdrolspeler. De besneeuwde landschappen, de eindeloze witte vlakten, de bevroren rivieren en de drukke, modderige wereld van de goldrush vormen een prachtig contrast. Het moment waarop Buck voor het eerst beseft hoe immens de wildernis is, is echte bioscoopmagie en verdient een groot scherm.
De sleescènes hebben vaart, snelheid en gevaar, en laten goed voelen hoeveel moeite het kostte om in die wereld de post te bezorgen. Hier en daar zijn de beelden te perfect, alsof je naar een ansichtkaart kijkt, maar ik geef toe dat je dat een film die je juist wil betoveren moeilijk echt kunt aanrekenen.
Waar slipt de slee?
De grootste vraag is hoeveel emotionele openheid je aankunt. Hou je van een helder verhaal waarin goed en kwaad duidelijk gescheiden zijn, dan is dit een schot in de roos. Zoek je juist genuanceerde, duistere personages, dan vind je de schurken waarschijnlijk te tekenfilmachtig en de wendingen te voorspelbaar.
Het andere risico is die voorspelbaarheid zelf. Deze film wil je niet verrassen, maar geruststellen en raken. Dat is een kracht en een zwakte tegelijk. Mij stoorde het niet, maar ik snap het als iemand aan het eind zijn schouders ophaalt: dit hebben we al eens gezien, alleen met een andere hond.
- Wat werkt: Harrison Ford, het personage Buck, het landschap, de oprechte emoties.
- Wat minder werkt: de al te simpele schurken, de voorspelbare opbouw, het soms te glimmende beeld.
Voor wie raden we hem aan?
- Iets voor jou als: Gezinnen met wat oudere kinderen, hondenliefhebbers en iedereen die houdt van ouderwetse avonturenfilms met een groot hart. Ook een goede keuze voor fans van Harrison Ford die zijn rustigere kant willen zien.
- Sla hem liever over als: Wie een rauw, realistisch overlevingsdrama verwacht of allergisch is voor openlijke emoties en voorspelbare verhalen, wordt waarschijnlijk teleurgesteld.
Vind je dit leuk, bekijk dan ook: White Fang (1991), Balto (1995), Togo (2019), A Dog's Purpose (2017)
Veelgestelde vragen
Wanneer ging Het Wilde Avontuur in Nederland in première?
De film draaide vanaf 19 februari 2020 in de Nederlandse bioscopen.
Waar gaat Het Wilde Avontuur over?
Buck, een Californische huishond, belandt onverwacht in de wildernis van de Yukon tijdens de goldrush van de jaren 1890. Daar wordt hij lid en later leider van een hondenspan dat een postslee trekt, en vindt hij uiteindelijk zijn plek in de wereld.
Hoe lang duurt Het Wilde Avontuur?
De film duurt 100 minuten.
Wie spelen er mee in Het Wilde Avontuur?
Harrison Ford speelt John Thornton. Verder zijn onder anderen Omar Sy (Perreault), Cara Gee (Françoise), Dan Stevens (Hal), Karen Gillan (Mercedes) en Colin Woodell (Charles) te zien.
Wie regisseerde Het Wilde Avontuur?
De film is geregisseerd door Chris Sanders.
Moet je met Buck mee naar de Yukon?
Ja, als je weet waar je voor gaat zitten. Het Wilde Avontuur is geen revolutionaire film en wil ook geen nieuwe regels schrijven, maar vertelt met oprechtheid en liefde een tijdloos verhaal over vrijheid, trouw en het idee dat je soms je comfort moet kwijtraken om jezelf te worden. Harrison Ford is betrouwbaar, Buck is innemend, de Yukon is overweldigend en Chris Sanders voelt precies aan waar hij op je hart moet drukken.
Perfect voor een regenachtige zondagmiddag met het hele gezin. Leg wel een pakje zakdoeken klaar, want hondenfilms kennen zelden genade.