Kinoster
GR ▾

Κριτική · Πρεμιέρα: 29.10.2026

Coyote vs. Acme κριτική: ο Κογιότ πάει επιτέλους στα δικαστήρια και εμείς καθόμαστε στην αίθουσα

Αμερικανικές ταινίεςΤαινίες περιπέτειαςΤαινίες κινουμένων σχεδίων

Πόσα αμόνια χρειάστηκε να πέσουν στο κεφάλι αυτού του δύστυχου ζώου μέχρι να σκεφτεί κάποιος ότι ίσως πρόκειται για υπόθεση ευθύνης κατασκευαστή; Το Coyote vs. Acme χτίζει ολόκληρη ταινία πάνω σε αυτή την ερώτηση και, προς έκπληξή μας, δεν μένει σε ένα αστείο. Η ταινία του Dave Green είναι ταυτόχρονα μια τρελή καρτουνίστικη εκδίκηση και ένα παράξενα συγκινητικό παραμύθι για το τι γίνεται όταν ο χαμένος βρίσκει επιτέλους φωνή.

7,5/10
Βαθμολογία
Έξυπνη, τρυφερή και απρόσμενα συγκινητική κωμωδία που μετατρέπει το πιο παλιό αστείο των Looney Tunes σε σινεμά που λειτουργεί, ακόμα κι αν στο δεύτερο μισό η ορμή της κάπου λιγοστεύει.
Ιστορία
8
Ερμηνείες
7
Σκηνοθεσία
7
Εικόνα
8
Μουσική και ήχος
7
Συναίσθημα
8

Η συνολική βαθμολογία είναι ο μέσος όρος έξι κριτηρίων.

Στοιχεία ταινίας

Πρεμιέρα στην Ελλάδα29.10.2026
ΣκηνοθεσίαDave Green
ΠρωταγωνιστούνJohn Cena, Lana Condor, Will Forte, P.J. Byrne, Nancy Linehan Charles
ΕίδοςΤαινίες περιπέτειας, Ταινίες κινουμένων σχεδίων
Διάρκεια103 λεπτά
ΚαταλληλότηταK
ΧώραΑμερικανικές ταινίες

Τι λέει η ιστορία; Ένα κογιότ που δεν αντέχει άλλο

Η βασική ιδέα είναι τόσο απλή που αναρωτιέσαι πώς δεν την έκανε κανείς νωρίτερα. Τα προϊόντα του κολοσσού ACME, από τα πατίνια με πύραυλο μέχρι τη θαυματουργή κόλλα, προδίδουν συνεχώς τον Κογιότ (και συνήθως τον αφήνουν σμπαράλια επί τόπου), την ώρα που εκείνος προσπαθεί ακούραστα να πιάσει τον Road Runner. Αυτή είναι η δουλειά του εδώ και δεκαετίες, και εδώ και δεκαετίες όλα τελειώνουν με τον ίδιο τρόπο: έκρηξη, πτώση και ένα μικρό σύννεφο σκόνης στον πάτο του φαραγγιού.

Μια μέρα όμως ο Κογιότ τα παίρνει στο κρανίο. Πηγαίνει στον δικηγόρο που του χαμογελά από μια τεράστια διαφημιστική πινακίδα και του αναθέτει να τον εκπροσωπήσει σε μια αγωγή κατά της ACME. Η μάχη είναι χαμένη από χέρι, και η ταινία δεν το κρύβει ούτε για ένα λεπτό: ένας ήρωας κινουμένων σχεδίων απέναντι σε μια γιγαντιαία εταιρεία. Στο μεταξύ ξεδιπλώνεται μια άγνωστη πλευρά του κογιότ και ρίχνουμε μια ματιά στα παρασκήνια, στην καθόλου ζηλευτή καθημερινότητα των καρτούν.

Περισσότερα για την πλοκή δεν θέλω να αποκαλύψω, γιατί η μεγαλύτερη χαρά της ταινίας είναι ο τρόπος που παίρνει στα σοβαρά αυτή την παράλογη ιδέα. Γιατί την παίρνει στα σοβαρά, και γι' αυτό ακριβώς είναι αστεία.

Ο βουβός χαμένος που αποκτά επιτέλους φωνή

Όποιος μεγάλωσε με τα Looney Tunes θυμάται πόσο περίεργο ήταν να υποστηρίζεις τον Κογιότ. Ήταν το άγαλμα της επιμονής: ποτέ δεν τα παρατούσε, πάντα παράγγελνε νέο δέμα, πάντα σχεδίαζε νέο σχέδιο. Και πάντα την πλήρωνε εκείνος. Ο Road Runner απλώς εξαφανιζόταν σε ένα σύννεφο σκόνης κάνοντας «μπιπ μπιπ».

Η καλύτερη κίνηση του Coyote vs. Acme είναι ότι ξυπνά αυτό το παλιό αίσθημα δικαιοσύνης που όλοι κουβαλάμε υποσυνείδητα. Επιτέλους κάποιος λέει δυνατά ότι αυτό δεν είναι δίκαιο. Η ταινία δεν κοροϊδεύει τον Κογιότ, στέκεται στο πλευρό του, και έτσι κάτω από το μπουρλέσκ αποκτά ένα απρόσμενα ανθρώπινο στρώμα. Υπάρχει κάτι πολύ σύγχρονο και πολύ γλυκόπικρο στον τρόπο που ένας μικρός άνθρωπος (εδώ, ένα μικρό κογιότ) τα βάζει με έναν κολοσσό, ξέροντας ότι οι πιθανότητές του είναι περίπου όσο αξιόπιστος ένας πύραυλος της ACME.

Αυτή είναι η καρδιά της ταινίας, και αυτή η καρδιά χτυπά. Όχι φορτικά, όχι με εκβιαστική μουσική για δάκρυα, αλλά όπως το κάνουν οι καλές οικογενειακές κωμωδίες: ανάμεσα στα αστεία πιάνεις ξαφνικά τον εαυτό σου να τον υποστηρίζει στ' αλήθεια.

Ο John Cena και η παρέα: άνθρωποι σε ένα καρτουνίστικο δικαστήριο

Στο καστ βρίσκουμε τους John Cena, Lana Condor, Will Forte, P.J. Byrne και Nancy Linehan Charles, και ήδη από τα ονόματα καταλαβαίνεις ότι το βάρος πέφτει στην κωμωδία. Ο Cena έχει αποδείξει τα τελευταία χρόνια ότι πίσω από τους μυς του παλαιστή κρύβεται πραγματικό κωμικό ένστικτο: αυτοσαρκάζεται, δεν φοβάται να γίνει ρεζίλι, και αυτό ακριβώς χρειάζεται μια ταινία όπου ο παρτενέρ του είναι ένα ζωγραφιστό κογιότ.

Ο Will Forte νιώθει επίσης σαν στο σπίτι του σε ρόλους λίγο παλαβούς, λίγο αξιολύπητους αλλά τελικά αξιαγάπητους, ενώ η Lana Condor φέρνει μια φρέσκια, συμπαθητική παρουσία. Το σύνολο δένει: οι ηθοποιοί προφανώς διασκεδάζουν και δεν υποτιμούν το υλικό. Αυτό μετράει, γιατί αν σε μια τέτοια ταινία κάποιος κλείσει το μάτι στο κοινό σαν να λέει «τι παιδιάστικο που είναι όλο αυτό», η μαγεία καταρρέει αμέσως.

Δεν παίρνουν όλοι οι δεύτεροι ρόλοι αρκετό υλικό και κάποιοι λειτουργούν περισσότερο ως εργαλεία της πλοκής παρά ως χαρακτήρες, αλλά οι βασικοί άξονες κρατούν γερά.

Η σκηνοθεσία του Dave Green: χάος, αλλά υπό έλεγχο

Ο Dave Green είχε να βρει μια πολύ λεπτή ισορροπία. Από τη μία, να μείνει πιστός στο ανελέητα ακριβές σωματικό χιούμορ των κλασικών καρτούν, όπου μια σωστά τοποθετημένη παύση αξίζει περισσότερο από οποιοδήποτε λογοπαίγνιο. Από την άλλη, να απλώσει αυτόν τον κόσμο σε μια ιστορία μεγάλου μήκους, 103 λεπτών, με τόξο, διακύβευμα και συναίσθημα.

Για το πρώτο μισό, καπέλο. Τα γκαγκ πέφτουν το ένα μετά το άλλο, το οπτικό χιούμορ πετυχαίνει και η ταινία φανερά ξέρει και αγαπά την πηγή της. Και το κομμάτι της δίκης είναι απρόσμενα διασκεδαστικό: η σύγκρουση νομικής διαδικασίας και καρτουνίστικης λογικής είναι εξαιρετική πρώτη ύλη και ο Green την εκμεταλλεύεται. Στο δεύτερο μισό όμως νιώθεις ότι η ιστορία πρέπει να γίνει «μεγαλύτερη», και εκεί χάνεται πού και πού εκείνη η ακριβής, μινιμαλιστική κωμωδία που έκανε θρυλικά τα παλιά επεισόδια. Δεν είναι τραγικό, αλλά φαίνεται.

Τι δουλεύει και πού σκοντάφτει;

Τι δουλεύει πολύ καλά:

Πού σκοντάφτει:

Γιατί έχει σημασία που υπάρχει αυτή η ταινία;

Τα τελευταία χρόνια αμέτρητα κλασικά franchise κινουμένων σχεδίων πήραν «σύγχρονη» εκδοχή και, ας είμαστε ειλικρινείς, οι περισσότερες ξεχάστηκαν γρήγορα. Αυτές οι ταινίες συχνά αντιμετώπιζαν την πηγή τους σαν μάρκα που πρέπει να πουληθεί. Το Coyote vs. Acme αντίθετα κάνει μια ερώτηση στους ίδιους του τους χαρακτήρες: τι γίνεται αν αυτές οι φιγούρες νιώθουν πραγματικά κάτι; Τι γίνεται αν ο Κογιότ δεν είναι απλώς μια μηχανή για γκαγκ;

Αυτό την κάνει κάτι παραπάνω από ένα ακόμα προϊόν νοσταλγίας. Δεν είναι επαναστατική, δεν είναι η κορυφή του είδους, αλλά έχει κάτι να πει και το λέει με πνεύμα και τρυφερότητα. Και, ειρωνικά, μιλάμε για μια ταινία γύρω από εταιρικά προϊόντα που επαναστατεί ενάντια στην εταιρική μηχανή. Δύσκολο να μην το απολαύσεις.

Σε ποιους το προτείνουμε;

Αν σου αρέσει, δες επίσης: Ποιος παγίδευσε τον Ρότζερ Ράμπιτ (1988), Looney Tunes: Back in Action (2003), Space Jam (1996), The Lego Movie (2014)

Συχνές ερωτήσεις

Πότε κάνει πρεμιέρα το Coyote vs. Acme στην Ελλάδα;

Η ταινία βγαίνει στις ελληνικές αίθουσες στις 29 Οκτωβρίου 2026.

Τι πραγματεύεται το Coyote vs. Acme;

Τα προϊόντα του κολοσσού ACME προδίδουν διαρκώς τον Κογιότ ενώ κυνηγά τον Road Runner. Κάποια στιγμή εκείνος δεν αντέχει άλλο και, με έναν δικηγόρο που γνώρισε από μια διαφημιστική πινακίδα, καταθέτει αγωγή κατά της ACME.

Πόση διάρκεια έχει το Coyote vs. Acme;

Η ταινία διαρκεί 103 λεπτά.

Ποιος σκηνοθέτησε το Coyote vs. Acme;

Τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Dave Green.

Ποιοι παίζουν στην ταινία;

Στο καστ συμμετέχουν οι John Cena, Lana Condor, Will Forte, P.J. Byrne και Nancy Linehan Charles.

Αξίζει να παρακολουθήσεις τη δίκη του Κογιότ;

Ναι, και όχι μόνο από νοσταλγία. Το Coyote vs. Acme είναι η σπάνια περίπτωση όπου ένα παλιό καρτουνίστικο αστείο γίνεται πραγματική ταινία και όχι απλώς μια τραβηγμένη διαφήμιση. Έχει χιούμορ, έχει καρδιά και έχει κάτι ευχάριστα επαναστατικό στον τρόπο που ο μεγαλύτερος χαμένος του κόσμου ανταποδίδει επιτέλους το χτύπημα. Το δεύτερο μισό κάθεται λίγο και το κοινό του δεν το βρίσκει πάντα με ακρίβεια, αλλά αυτά τα ψεγάδια μικραίνουν μπροστά στο ότι, μετά από δεκαετίες, μπορούμε επιτέλους να σταθούμε στο πλευρό του Κογιότ. Εγώ στο δικαστήριο κάθομαι στα δικά του έδρανα. Φέρτε και μια ομπρέλα της ACME, μήπως αντί για βροχή πέσει αμόνι.

Βαθμολογία: 7,5/10 · Ιστορία 8 · Ερμηνείες 7 · Σκηνοθεσία 7 · Εικόνα 8 · Μουσική και ήχος 7 · Συναίσθημα 8