Miami Vice inceleme: Michael Mann'in neon ışıklı, terli ve yanlış anlaşılmış polisiyesi
Pastel ceketler, pembe flamingolar ve synthpop şarkılar bekleyenler 2006'da büyük bir hayal kırıklığı yaşadı. Michael Mann'in Miami Vice'ı bir nostalji partisi değil. Karanlık, rutubetli, gece kokan bir polisiye. Hikâye anlatmaktan çok atmosfer kuruyor. Aradan geçen yirmi yılın ardından bunun bir kaza değil, bilinçli bir tercih olduğu giderek daha net görülüyor.
Kusurlu, soğuk ve zaman zaman sinir bozucu derecede içine kapanık bir film. Ama pek az aksiyon filminin göze alabileceği türden bir atmosferi var.
Film bilgileri
| Türkiye'de vizyon tarihi | 8.9.2006 |
|---|---|
| Yönetmen | Michael Mann |
| Oyuncular | Colin Farrell, Jamie Foxx, Naomie Harris, 巩俐, John Ortiz, Ciarán Hinds |
| Tür | Aksiyon filmleri, Polisiye filmler, Gerilim filmleri |
| Süre | 132 dk |
| Ülke | Alman filmleri, Amerikan filmleri |
Miami Vice nerede izlenir?
| Abonelikle |  Netflix |
|---|---|
| Kiralık |  Google Play Movies Apple TV Store |
| Satın alınabilir | Google Play MoviesApple TV Store |
İki polis, bir sızma operasyonu ve yanlış bir karar
Kurgu klasik. Sonny Crockett (Colin Farrell) ve Ricardo Tubbs (Jamie Foxx), tek başlarına da kolay adamlar olmayan, bir araya geldiklerinde ise resmen patlamaya hazır iki Miami dedektifi. Yeni görevlerinde Tubbs'un Güney Florida'daki uyuşturucu şebekesine sızması gerekiyor. Amaç, üç cinayetin sorumlularını yakalamak.
Operasyon bir süre yağ gibi akıyor, sonra filmin olmazsa olmazı olan hata geliyor: Crockett, silah ve uyuşturucu taciri bir adamın karısı Isabella'ya (Gong Li) âşık oluyor. Bu noktadan sonra iş ile özel hayat birbirine karışıyor, film de yavaş yavaş bir polis hikâyesinden daha hüzünlü, romantik bir noir'a doğru kayıyor.
Önceden bundan fazlasını bilmeye gerek yok. Miami Vice ters köşe sürprizleriyle değil, anlattığını nasıl anlattığıyla öne çıkan bir film.
Pastel renkleri unutun: burası seksenler değil
Film, seksenlerin efsane dizisinin beyazperde uyarlaması. O dönem Don Johnson ve Philip Michael Thomas'ın ikonlaştırdığı dizinin yapımcıları arasında Michael Mann da vardı. İşte bu yüzden Mann'in, seyircinin bu isimle özdeşleştirdiği neredeyse her şeyi kenara atması bu kadar şaşırtıcıydı.
İroni yok, kendiyle dalga geçme yok, seyirciye göz kırpma yok. Görüntü grenli, dijital ve gece ağırlıklı. Bulutlar fırtınalı, deniz karanlık, kulüpler dumanlı. Miami burada güneşli bir cennet değil. Paranın ve uyuşturucunun su gibi aktığı, nemli, boğucu, tehlikeli bir kavşak.
Açık konuşayım: ilk izleyişte ben de ne olduğunu pek anlamamıştım. İkincide ise bunun dizinin sinema versiyonu değil, bir yönetmenin bu dünya ciddiye alınsa nasıl olurdu sorusuna verdiği kişisel bir cevap olduğunu fark ettim. Büyük bir stüdyonun yaz filmi için oldukça cesur bir hamle.
Farrell, Foxx ve unutulmaz bir Gong Li
Colin Farrell'ın Crockett'ı bıyıklı, hırpani, az konuşan biri. Uzun bir bakışla bir monologdan fazlasını anlatıyor. Pek çok kişi onu fazla kaskatı buldu, bana göre ise mesele tam da bu: bir kadın onu oradan çekip çıkarana kadar kendini işine gömen bir adam.
Jamie Foxx'un Tubbs'ı daha ölçülü, daha ayakları yere basan biri. İkilinin aklı başında olan tarafı o. Hak ettiği kadar alan bulamıyor ve bu, filmin en büyük eksiklerinden biri. Foxx'u Mann'in bir önceki filmi Collateral'da izleyenler, bu yönetmenin elinde neler yapabileceğini bilir.
Asıl sürpriz ise Gong Li. Isabella'sı hem soğuk hem kırılgan. Farrell'la paylaştığı sahneler filmin duygusal çekirdeğini oluşturuyor. Onların yanında Naomie Harris (Trudy Joplin), John Ortiz (José Yero), Ciarán Hinds (FBI ajanı Fujima), Justin Theroux (Zito) ve Barry Shabaka Henley (Teğmen Castillo) sağlam ve inandırıcı bir yan kadro kuruyor. Ortiz, öngörülemez ve itici Yero rolünde özellikle çok iyi.
Atmosferin büyük ustası Michael Mann
Michael Mann adı her polisiye meraklısı için zorunlu bir ders. Heat'ten beri biliyoruz ki şehir gecesini, çatışmayı ve erkek yalnızlığını onun gibi çeken kimse yok. Miami Vice ise bu üslubun belki de en radikal örneği.
Kamera çoğu zaman karakterleri omuzdan takip ediyor, sahnelerin tam ortasına dalıyor, uzun girişlere yer yok. Diyaloglar meslek jargonuyla dolu ve Mann her şeyi açıklamaya uğraşmıyor. Bu bazılarını filmden koparıyor, beni ise içine çekiyor. Sanki gerçekten tek bir kelimeyi bile yanlış anlama lüksü olmayan bir gizli ajanın yanında oturuyormuşuz gibi hissediyorsunuz.
Çatışmalar geldiğinde ise müthiş bir güçle çarpıyor. Sesleri boğuk, sert ve gerçekçi, içlerinde koreografik bir parıltı yok. Mann bu alanda hâlâ rakipsiz.
Makinenin tekleediği yerler
132 dakikalık süre kendini hissettiriyor. Filmin romantik hikâyeye yoğunlaştığı orta bölüm, kimine rüya gibi güzel gelecek, kimine düpedüz yavaş. Ben ikisinin arasında bir yerdeyim: atmosfere bayılıyorum ama itiraf etmeliyim ki bir noktadan sonra izlemek heyecandan çok bir dalışa dönüşüyor.
Diğer sorun karakterlerin derinliği. Crockett ve Tubbs, oyuncuların verebileceğinden çok daha az canlı figürler. Mann melodramdan o kadar kaçıyor ki bazen duyguları da öldürüyor. Örneğin Tubbs ile Trudy arasındaki ilişki çok daha fazla ilgiyi hak ediyordu.
- Güçlü yanlar: eşsiz atmosfer, acımasızca gerçekçi aksiyon, büyüleyici görüntüler.
- Zayıf yanlar: sığ karakterler, ağır ilerleyen orta bölüm, soğuk bir ton.
Yirmi yılda nasıl yaşlandı?
Şaşırtıcı derecede iyi. Zamanında pek çok kişinin çirkin ve ucuz bulduğu dijital görüntü dili, bugün teknolojinin nasıl bir üsluba dönüştürülebileceğinin ders kitabı örneği. Sonradan gelen sayısız film ve dizi bu gece kokan, grenli, neonlu estetiği devam ettiriyor.
Miami Vice, vizyona girdiğinde yanlış anlaşılan, sonra yavaş yavaş etrafında bir kült oluşan filmlerden. Hiçbir zaman herkesin favorisi olmayacak. Ama atmosferi bir kez sizi yakaladıysa, özellikle gece geç saatlerde, perdeler kapalıyken, ona tekrar tekrar dönersiniz.
Kimlere öneriyoruz?
- Tam sana göre, eğer: Michael Mann hayranlarına, atmosferi güçlü yetişkin polisiyeleri sevenlere ve bir aksiyon filminin açıklamaktan çok askıda bırakmasını, üzerine çökmesini seven herkese.
- Pas geçsen iyi olur, eğer: Seksenler dizisinin hafif ve renkli havasını arayanlar ya da tempolu, esprili bir ortak polis filmi bekleyenler hayal kırıklığına uğrayacak.
Beğendiysen bunlara da göz at: Heat (1995), Public Enemies (2009), To Live and Die in L.A. (1985), Training Day (2001), Sicario (2015)
Sıkça sorulan sorular
Miami Vice filmi ne anlatıyor?
İki Miami dedektifi, Sonny Crockett ve Ricardo Tubbs, üç cinayetten sorumlu suçluları yakalamak için Güney Florida'daki bir uyuşturucu şebekesine sızıyor. İşler, Crockett'ın silah ve uyuşturucu taciri bir adamın karısına âşık olmasıyla karışıyor.
Miami Vice Türkiye'de ne zaman vizyona girdi?
Film Türkiye'de 8 Eylül 2006'da vizyona girdi.
Miami Vice kaç dakika?
Filmin süresi 132 dakika.
Miami Vice filminin yönetmeni kim?
Filmi Michael Mann yönetti.
Miami Vice'ın başrollerinde kimler var?
Sonny Crockett'ı Colin Farrell, Ricardo Tubbs'ı Jamie Foxx canlandırıyor. Onlara Gong Li, Naomie Harris, John Ortiz, Ciarán Hinds, Justin Theroux ve Barry Shabaka Henley eşlik ediyor.
Mann'in karanlık Miami'sine bugün yeniden dalmaya değer mi?
Evet, ama ancak doğru ruh halindeyseniz. Miami Vice, pazar öğleden sonra bir gözünüz telefonda izleyeceğiniz bir film değil. Gece geç saatte, karanlık bir odada, sesi iyice açıp karşısına geçmeli ve o boğucu, titreşen gecenin sizi yutmasına izin vermelisiniz. Böyle yaparsanız kusurlarıyla birlikte büyüleyici, karakterli ve büyük bütçeli aksiyon filmlerinin çoğundan daha cesur bir polisiye bulursunuz. Hızlı espriler ve pastel nostalji bekliyorsanız eski diziyle yetinmeniz daha iyi. Benden güçlü bir yedi alıyor, atmosferi için de ayrıca artı puan.