Monster Mia ön inceleme: Canavarlar okulundaki tek insan, kaykaylı bir yabancı
Her sınıfta bir çocuk vardır: hep yanlış yerde durur, yanlış kıyafeti giyer, yanlış anda konuşur, üstüne bir de evcil faresi tuhaftır. Monster Mia tam olarak bu çocuğu anlatıyor ve onun durumunu zekice bir fikirle tersine çeviriyor: Ya sonunda bir topluluğa katılırsa ve orada canavar olmayan tek kişi o olursa? Yapımcılar bu temel fikri iyi kullanırsa, sonbaharın en keyifli aile filmlerinden biri çıkabilir ortaya.
Farklılık ve kendini kabul etme gibi eski bir masalı yerinde bir ters çevirmeyle sunan, sevimli ve tanıdık temalı bir canavar okulu animasyonu. Asıl soru, alışılmışın biraz dışına çıkmaya cesaret edip etmeyeceği.
Film bilgileri
| Yönetmen | Verena Fels |
|---|---|
| Tür | Aile animasyon filmleri |
| Süre | 81 dk |
| Ülke | Alman filmleri, Avusturya filmleri, İspanyol filmleri |
Monster Mia neyi anlatıyor? (Spoiler yok)
Mia 12 yaşında ve hayatı boyunca kendini yabancı hissetmiş. Sadece doğduğu şehirde değil, kendi ailesinde de. İkincisi elbette çok daha acı verici. İkiz kardeşi kusursuz bir ergenin vitrin örneği; Mia ise kaykay sürüyor, tuhaf kıyafetler giyiyor ve en yakın arkadaşı Quentin adında bir evcil fare. Bundan daha iyi bir karakter tanıtımı zor bulunur: tek cümleyle anlıyoruz ki Mia, koridorda herkesin bir an baktığı, sonra hemen başını çevirdiği kız.
Okulda yeni bir olay patlak veriyor ve sabrı tükenen müdire Mia'yı Rotwood Akademisi'ne gönderiyor. Burası sıradan bir okuldan çok büyülü bir şatoyu andırıyor ve öğrencileri gerçek canavarlar. Mia ise aralarındaki tek insan. Ters köşe dâhiyane derecede basit: Evde fazla tuhaf olduğu için dışlanan kız, burada fazla normal olduğu için dışlanacak.
Bundan neler çıkacağını, şatonun duvarları arasında onu hangi maceraların, dostlukların ve karmaşaların beklediğini ön bilgilerden henüz bilmiyoruz ve tahmin yürütmeye de niyetimiz yok. Ama başlangıç noktası tek başına bile umut verici.
Şimdiden tuttuğumuz yabancı kız
Dışlanmış kahraman, animasyon filmlerinin en eski ve en garantili tariflerinden biri. Ama bu tarifin bir tuzağı var: Ana karakter yalnızca kâğıt üzerinde farklıysa, gerçekteyse herkes gibi gülümseyen, kusursuz bir figürse, her şey inandırıcılığını yitirir. Mia'nın tanıtımına bakılırsa burada bu tuzaktan kaçınma şansı var. Kaykay, tuhaf kıyafetler, fare: Bunlar somut, elle tutulur şeyler. Pek çok aile filminin kahramanına yapıştırdığı o belirsiz "ben biraz farklıyım" etiketi değil.
İkiz kardeş de ayrı bir artı. Kusursuz bir kardeşin gölgesinde büyümek, pek çok çocuğun ve yetişkinin bildiği bir deneyim. Film bu hikâyeyi ciddiye alırsa, elimizde yalnızca canavarlı bir macera değil, yetişkin izleyiciyi de yakalayabilecek bir aile draması olur. Bence filmin gizli gücü tam da burada: Canavarlar işin görsel yanı, aile ise kalbi.
Bir de Quentin var tabii. İyi bir animasyon filminde küçük hayvan yan karakter ya en sevilen ya da en sinir bozucu figür olur. Bir fare zaten sevimli bir köpekten daha cesur bir tercih, o yüzden bu konuda biraz iyimserim.
Rotwood Akademisi: Canavarlar, şato ve iyi bilinen bir tür
Canavar okulu yeni bir icat değil. Üniversiteye giden canavarlar gördük, otel işleten vampirler gördük, dışlanan çocuğun sonunda yerini bulduğu sayısız büyü okulu gördük. Yani Rotwood Akademisi epey aşınmış bir yoldan yola çıkıyor ve bu hem avantaj hem risk.
Avantaj, çünkü seyirci ne izleyeceğini çok iyi biliyor: şato, gizli koridorlar, tuhaf öğretmenler, tüylü, yapış yapış, sivri dişli her türden sınıf arkadaşı. Bu tür bir dünya animasyon için ideal bir oyun alanı, çünkü canavar tasarımında özgürlük neredeyse sınırsız. Risk, çünkü film denenmiş unsurlara fazla yaslanırsa, çocukların sevdiği ama ebeveynlerin ikinci yarıda telefonlarına göz attığı, hoş ama çabuk unutulan bir yapım çıkar.
Yine de umutlu olmamın sebebi şu ters dışlanma fikri. Canavarlı aile filmlerinin çoğu, kabul edilmesi gereken farklı olanın canavar olduğu fikrinden yola çıkar. Burada ise tuhaf, şüpheli, aykırı olan insan. Senaryo bunu mizah ve biraz ironiyle oynayabilirse, Monster Mia kalabalık bir türde kendi sesini bulabilir.
Verena Fels ve Avrupa animasyonunun şansı
Filmi Verena Fels yönetti; Monster Mia, Almanya, Avusturya ve İspanya ortak yapımı. Bu önemli bir bilgi, çünkü beklentilerimizi şekillendiriyor. Avrupa animasyonları nadiren büyük Amerikan stüdyolarının bütçeleriyle gelir, ama karşılığında çoğu zaman daha cesur, daha tuhaf, daha az cilalıdır ve tam da bu yüzden akılda kalabilir.
Hollywood ölçeğinde, her tüyü tek tek işlenmiş bir görsellik beklemiyorum ve açıkçası mesele de bu değil. Bir canavar okulu hikâyesinin kusursuz dokulara değil; karaktere, tempoya ve mizaha ihtiyacı var. Yönetmen Mia'nın ergen inatçılığını ve şatonun atmosferini yakalayabilirse, teknik farklar izlerken çabucak silinir gider.
81 dakikalık süre de iyiye işaret. Bir aile animasyonu için neredeyse ideal: Karakterlerin gelişmesine yetecek kadar uzun, en küçüklerin sonlara doğru kıpırdanmayacağı kadar kısa. Uzadıkça uzayan iki saatlik çocuk filmleri çağında bu gerçekten ferahlatıcı bir tercih.
Neden iyi olabilir, nerede tökezleyebilir?
Film perdeye geldiğinde nelere dikkat edeceğimi sıralamam gerekirse, liste şöyle:
- Mizahın keskinliği. Canavarların arasındaki bir insan çocuğu sonsuz bir espri kaynağı. Soru şu: Film kolay şakalarla mı yetinecek, yoksa biraz daha iğneleyici olmaya cesaret edecek mi?
- Ailenin anlatımı. İkiz kardeş kalıplaşmış bir "kusursuz kız" olarak kalırsa kaçmış bir fırsat olur. Derinlik kazanırsa film bundan çok şey kazanır.
- Canavarların kişiliği. Rotwood'un öğrencileri akılda kalan karakterler de olabilir, renkli bir arka plan gürültüsü de. Çocukların onlardan evde de söz edip etmeyeceği buna bağlı.
- Mesajın dozu. Kendini kabul etme dersi güzel bir şey, ama film bunu her iki sahnede bir ağza verirse çocuklar için bile sıkıcı olur.
En büyük riski, bu kadar sağlam bir temel fikrin yapımcıları kolayca tembelliğe itebilmesinde görüyorum. En büyük şansı ise bir Avrupa yapımının Mia'nın gerçekten tuhaf, gerçekten inatçı ve her zaman sevimli olmayan biri olmasından belki daha az korkmasında. Bu kız bir prenses değil ve umarım film de onu prensese dönüştürmeye çalışmaz.
Bu canavarlı macera kime hitap ediyor?
Öncelikle ilkokul çağındaki ve ergenliğe yeni adım atan çocuklara, yani tam Mia'nın yaşındakilere ya da o yaşa yaklaşanlara. Onlar için film bir ayna olabilir: Pek çoğu sınıfa uyum sağlayamadığını hisseder ve kaykay süren, fare besleyen bir kahraman onlara yeni bir kusursuz masal kahramanından çok daha yakındır.
Ebeveynler içinse kardeş rekabeti ve dışlanmışlığın yetişkin gözüyle de tanıdık acısı var. Gözyaşı dökeceklerini vaat etmiyorum, ama film iyi çıkarsa eve dönüş yolunda çocukla konuşacak çok şey olur. Canavarlı tema da Cadılar Bayramı havasına gayet iyi oturuyor.
Kimlere öneriyoruz?
- Tam sana göre, eğer: İlkokul çağındaki ve ergenliğe adım atan çocuklara, özellikle zaman zaman kendini dışlanmış hissedenlere; ayrıca aile için kısa, Cadılar Bayramı havasında bir sinema programı arayan ebeveynlere.
- Pas geçsen iyi olur, eğer: Çığır açan, yetişkinlere yönelik bir animasyon deneyimi arayanlara ya da canavar okulu hikâyelerinden artık bıkmış olanlara.
Beğendiysen bunlara da göz at: Monsters University (2013), Hotel Transylvania (2012), Monsters, Inc. (2001), Coraline (2009)
Sıkça sorulan sorular
Monster Mia neyi anlatıyor?
Ailesinde ve şehrinde kendini hep yabancı hissetmiş 12 yaşındaki Mia'yı. Okuldaki bir olayın ardından öğrencilerinin gerçek canavarlar olduğu Rotwood Akademisi'ne gönderiliyor ve oradaki tek insan oluyor.
Monster Mia kaç dakika?
Filmin süresi 81 dakika.
Monster Mia'yı kim yönetti?
Filmin yönetmeni Verena Fels.
Film hangi ülkelerin yapımı?
Monster Mia, Almanya, Avusturya ve İspanya ortak yapımı.
Mia ile canavarların arasına katılmaya değer mi?
Ön bilgilere dayanarak söylüyorum: Büyük ihtimalle evet, değer. Monster Mia türü yeniden icat etmeye çalışmıyor; iyi bilinen bir hikâyeyi akıllıca bir ters köşeyle çeviriyor ve karakteri olan bir kahramana sahip. Kısa süresi, Cadılar Bayramı ruhu ve dışlanmışlık gibi hiç eskimeyen bir tema, hepsi onun lehine.
Beklediğim puan güçlü bir 7. Mizah beklediğimden keskin çıkar ve aile hikâyesi yeterince ilgi görürse daha da yükselebilir. Film güvenli kalıplarla yetinirse, tatlı ama çabucak unutulan bir canavarlı öğleden sonra olur. Ben Mia'yı, Quentin'i ve Rotwood'un bütün canavarlarını ilk ihtimal için destekliyorum.