The Duchess recensie: Keira Knightley in een gouden kooi, Ralph Fiennes met een ijskoude blik
Je hebt kostuumdrama's waarin het korset geen versiering is maar een gevangenis. The Duchess is er zo een: achter de glinsterende bals, gevederde hoeden en politieke salons vecht een vrouw ervoor om op zijn minst over haar eigen hart te mogen beslissen. Door de scènes tussen Keira Knightley en Ralph Fiennes komt deze film nog altijd harder binnen dan je vooraf zou verwachten.
Een prachtig, verstikkend en verrassend actueel kostuumdrama, gedragen door de kille vertolking van Ralph Fiennes en de vurige rol van Keira Knightley.
Filmgegevens
| Regie | Saul Dibb |
|---|---|
| Cast | Keira Knightley, Ralph Fiennes, Charlotte Rampling, Dominic Cooper, Hayley Atwell, Simon McBurney |
| Genre | Drama's, Historische films, Romantische films |
| Speelduur | 110 min |
| Land | Italiaanse films, Britse films, Franse films |
Waar kijk je The Duchess?
| In abonnement | |
|---|---|
| Te huur | |
| Te koop |
Waar gaat The Duchess over, zonder spoilers?
We zitten aan het eind van de achttiende eeuw. Centraal staat Georgiana Spencer, een van de meest fascinerende persoonlijkheden van haar tijd. Op jonge leeftijd trouwt ze met de veel oudere hertog van Devonshire, een vaste waarde in de hogere kringen, aan wie ze kinderen moet schenken. Georgiana groeit al snel uit tot hét modeicoon van haar tijd, een toegewijde moeder en een scherpzinnige speler in het politieke leven. Het gewone volk is dol op haar.
Maar achter al die glans zit wat het verhaal pas echt interessant maakt: een wanhopig gevecht om de liefde. Georgiana raakt verwikkeld in een hartstochtelijke en gedoemde affaire met Charles Grey, terwijl er ondertussen een gespannen, behoorlijk vreemde driehoek ontstaat tussen haar man en haar beste vriendin, Lady Bess Foster. Meer verklap ik niet, want de kracht van de film zit juist in de manier waarop die draden langzaam door elkaar raken en zich steeds strakker om Georgiana's hals trekken.
Haar extravagante smaak, het gokken en de liefdesschandalen maakten deze vrouw tegelijk beroemd en berucht. De film wil haar niet heilig verklaren en velt ook geen oordeel. Hij laat vooral zien hoe het is als een heel land je op handen draagt, terwijl thuis niemand vraagt wat jij eigenlijk wilt.
Keira Knightley, die hier eindelijk meer is dan alleen mooi
Rond 2008 was Keira Knightley al de ongekroonde koningin van het kostuumdrama; denk maar aan Pride & Prejudice of Atonement. Het zou makkelijk zijn geweest om opnieuw datzelfde koppige, brutale type neer te zetten, en in het eerste halfuur heb je soms ook echt het gevoel dat ze op bekend terrein speelt. Maar naarmate Georgiana's wereld kleiner wordt, wordt Knightleys spel stiller en pijnlijker.
Wat mij het meest raakte, is hoe ze het verschil laat zien tussen de publieke en de private Georgiana. In de salon straalt ze, maakt ze grappen en hangen de politici aan haar lippen. Maar zodra de deur achter haar dichtvalt, verwelkt de glimlach en blijft er een jonge vrouw over die beseft dat haar leven onderdeel is van een deal. Die dubbelheid is het hart van de film, en Knightley brengt het geloofwaardig over.
Foutloos is het niet: soms halen de iets te uitgewerkte gebaren en het bekende vooruitgestoken kaakje je uit de film. Maar bij de zwaarste scènes staat ze er, en daar gaat het om.
Ralph Fiennes, de ijskoude hertog
Als je het mij vraagt, is Ralph Fiennes het echte geheime wapen van deze film. Als de hertog van Devonshire bouwt hij een personage op dat je tegelijk haat en beklaagt. Geen luidruchtige schurk, hij schreeuwt niet en smijt niet met deuren. Hij snapt gewoon niet wat zijn vrouw dwarszit. Voor hem is het simpel: het huwelijk is een contract, en de taak van de echtgenote staat vast.
Fiennes zegt met één klein trekje in zijn gezicht, een afgebroken zin of een scène met een hond meer dan een ander met een hele monoloog. Wie sinds Schindler's List weet hoe angstaanjagend koud hij op het doek kan zijn, krijgt hier een veel ingetogener maar minstens zo verontrustende versie. Door zijn aanwezigheid wordt de film meer dan een mooie kostuumromance.
De bijrollen: moeder, vriendin, minnaar
Ook aan de bijrollen zie je dat hier niet is bezuinigd. Charlotte Rampling heeft als Lady Spencer, de moeder van Georgiana, maar weinig scènes, maar ze is er nadrukkelijk. Zij vertegenwoordigt het systeem: ze houdt van haar dochter, maar weet precies wat de regels zijn, en ook dat die regels niet door een vrouw zijn geschreven.
Hayley Atwell kreeg als Bess Foster misschien wel de lastigste rol. De vriendin die tegelijk toevluchtsoord en verraad is, en Atwell speelt haar niet als simpele intrigant. Ook haar personage heeft haar eigen dwang, en daardoor wordt de driehoek echt pijnlijk in plaats van soapachtig.
Dominic Cooper is als Charles Grey de belofte van passie en vrijheid. Eerlijk gezegd voelde ik bij hem de minste diepgang: meer functie dan mens, de belichaming van romantisch verlangen. Op de politieke achtergrond zien we verder Simon McBurney als Charles Fox, Aidan McArdle als Richard Brinsley Sheridan en John Shrapnel als General Grey, die de salonwereld tot leven brengen waarin Georgiana de helderste ster is.
De regie van Saul Dibb: mooi beeld, smal kader
Saul Dibb is geen gedurfde vernieuwer, en deze film wil dat ook niet zijn. De regie is klassiek, elegant en hier en daar misschien wat te voorzichtig. Visueel is het wel echt overweldigend: de kostuums, de kapsels en de zalen van de landhuizen versterken allemaal het gevoel dat Georgiana in een prachtige maar gesloten doos leeft. Dat is een bewuste keuze, en die werkt.
Waar ik het zwakker vond: het tempo. 110 minuten is niet lang, toch is er een middenstuk waarin de film meer illustreert dan vertelt. De politieke lijn, die Georgiana zo bijzonder maakte, blijft vaak achtergrondruis, terwijl ik graag meer had gezien van hoe deze vrouw zich in een mannenwereld bewoog. Het zwaartepunt ligt duidelijk bij het privédrama. Begrijpelijk, maar het maakt het portret wel wat smaller.
Waarom voelt het nog steeds zo actueel?
Georgiana's verhaal is een heel hedendaags verhaal over roem, glorie en het verlangen naar echte liefde. Een vrouw die door het publiek wordt aanbeden, van wie elke jurk wordt nagemaakt en over wie iedereen praat, terwijl haar privéleven volledig in handen van anderen ligt. Dat patroon komt je bekend voor, en de film is zo verstandig om die parallel niet in je gezicht te duwen. Je ziet hem vanzelf.
Daardoor is The Duchess meer dan zomaar weer een kostuumfilm op de plank. Niet het verre verleden maakt hem interessant, maar hoe sterk de tralies van die kooi op die van nu lijken. Alleen knelt er tegenwoordig iets anders dan een korset.
Voor wie raden we hem aan?
- Iets voor jou als: Voor wie houdt van kostuumdrama's, pijnlijke liefdesdriehoeken en sterke acteerduels. Voor fans van Keira Knightley en Ralph Fiennes is dit verplichte kost.
- Sla hem liever over als: Wie een vlot verhaal, actie of een luchtige romantische komedie verwacht, komt bedrogen uit. Het trage, ingehouden tempo is niet voor iedereen.
Vind je dit leuk, bekijk dan ook: Pride & Prejudice (2005), Anna Karenina (2012), Marie Antoinette (2006), The Favourite (2018), Elizabeth (1998)
Veelgestelde vragen
Waar gaat de film The Duchess over?
Over het leven van Georgiana Spencer, hertogin van Devonshire, aan het eind van de achttiende eeuw: haar huwelijk met de veel oudere hertog, haar rol in de wereld van mode en politiek, haar affaire met Charles Grey en de liefdesdriehoek rond haar man en haar beste vriendin Bess Foster.
Hoe lang duurt The Duchess?
De film duurt 110 minuten.
Is The Duchess gebaseerd op een echt persoon?
Ja. Georgiana Spencer, hertogin van Devonshire, leefde echt en was in de achttiende eeuw beroemd en berucht om haar extravagante smaak, haar gokgedrag en haar liefdesschandalen.
Wie heeft The Duchess geregisseerd?
De film is geregisseerd door Saul Dibb.
Wie spelen er in The Duchess?
Keira Knightley (Georgiana), Ralph Fiennes (de hertog van Devonshire), Charlotte Rampling (Lady Spencer), Dominic Cooper (Charles Grey), Hayley Atwell (Bess Foster), en verder Simon McBurney, Aidan McArdle en John Shrapnel.
Wat is de originele titel van The Duchess?
De originele titel is ook The Duchess. Het is een Italiaans-Brits-Franse coproductie.
Is het nog steeds de moeite waard om een avondje het korset aan te trekken met Georgiana?
Wat mij betreft wel. The Duchess is geen revolutionaire film en in het middenstuk hapert hij wat, maar het acteerwerk maakt veel goed. Knightley geeft ons een kwetsbare, levende Georgiana, en Fiennes een echtgenoot die je dagenlang niet uit je hoofd krijgt. Zoek je op een regenachtige avond iets moois, droevigs en verrassend herkenbaars, dan raakt deze film je precies waar het pijn doet.
