Orman Çocuğu inceleme: Jon Favreau, Kipling'in ormanına can veriyor
Bazen çocukken dinlediğiniz bir masal sizi yeniden içine çeker ve sinema koltuğunda kendinizi bir anda yedi yaşında hissedersiniz. Jon Favreau'nun 2016 yapımı Orman Çocuğu tam olarak böyle bir film: tanıdık ama şaşırtıcı derecede karanlık ve nefes kesici. Kipling'in klasiği burada çizgi film şakalarından ibaret değil; karşımızda gerçek, nabzı atan ve tehlikeli bir orman var.
Göz alıcı, yüreğe dokunan ve yer yer düpedüz ürkütücü bir masal filmi. Seslendirme kadrosu, dijital olarak yaratılmış herhangi bir ağaçtan çok daha fazlasını katıyor.
Film bilgileri
| Original | The Jungle Book |
|---|---|
| Türkiye'de vizyon tarihi | 15.4.2016 |
| Yönetmen | Jon Favreau |
| Oyuncular | Neel Sethi, Bill Murray, Ben Kingsley, Idris Elba, Scarlett Johansson, Christopher Walken |
| Tür | Macera filmleri, Aile filmleri, Fantastik filmler |
| Süre | 106 dk |
| Ülke | Amerikan filmleri |
Konusu ne? Kurtların arasında bir insan yavrusu
Bir zamanlar çocuk olmuş herkes aşağı yukarı neyle karşılaşacağını bilir. Mowgli adında yetim bir çocuk ormanın derinliklerinde büyür ve onu yetiştirenler de sıradan biri değildir: kurtlar onu sürüye kabul eder, bilge kara panter Bagheera ona göz kulak olur, sonra da hayata rahat bakan ayı Baloo onu kendi bildiği yoldan götürmeye çalışır. Kulağa cennet gibi geliyor ama orman bir oyun parkı değil.
Kaplan Shere Khan uzun zamandır insan yavrusuna diş biliyor ve tehlike bununla da sınırlı değil. Hipnotik bakışları kucaklamaktan çok tuzak kurmaya yarayan yılan Kaa var, bir de insanın en iyi dostu olduğunu söylemek pek mümkün olmayan maymun kralı King Louie. Yani filmin ana hatları tanıdık; Rudyard Kipling'in hikâyesini kimseye tanıtmaya gerek yok. Asıl mesele ne olduğu değil, Favreau'nun bunu nasıl anlattığı. Ve bu konuda övülecek çok şey var.
Sürprizleri bozmayacağım ama şunu söyleyeyim: neşeli şarkılardan başka bir şey hatırlamayanlar, bu versiyonda ne kadar gerilim ve risk olduğunu görünce şaşıracak.
Neel Sethi ve ormanı canlandıran sesler
En zor işten başlayalım. Neel Sethi'nin Mowgli'si, tamamen dijital olarak kurulmuş bir dünyada neredeyse tek başına etten kemikten bir karakter. Bu, bir çocuk oyuncu için muazzam bir yük. Çekim sırasında beyazperdede gördüğümüz hâliyle var olmayan partnerlerle oynamak zorunda. Buna rağmen Sethi inandırıcı, enerjik ve kurtlar arasında büyümüş bir çocuğa yakışan yabani bir sevimliliği var. Zaman zaman tecrübesizliği hissediliyor ama bunu ona yüklemem.
Seslendirme kadrosu ise sanki biri bir peçetenin üzerine rüya takımını yazmış gibi:
- Bill Murray, Baloo'nun sesinde tam on ikiden vuruyor. Rahat, tembel ama kocaman yürekli ayı sanki onun için yazılmış; Murray'nin o bildik, yarı sıkılmış mizahı burada altın değerinde.
- Ben Kingsley'nin Bagheera'sı ağırbaşlı, sert ama bir o kadar da şefkatli. Böyle bir akıl hocası karakterin tam ihtiyaç duyduğu ses.
- Idris Elba'nın Shere Khan'ı filmin en güçlü silahlarından biri. Derin, sakin ve tüyler ürpertici; kaplan her ağzını açtığında midemiz kasılıyor.
- Scarlett Johansson'ın Kaa'sı kısa ama hipnotik bir varlık; sesi kelimenin tam anlamıyla insanı uyuşturuyor.
- Christopher Walken, King Louie olarak bir Walken rolünden ne bekliyorsak o: tuhaf, öngörülemez ve komik, ama arka planda tehdit hep orada.
Kurt ailesini Lupita Nyong'o (Raksha) ve Giancarlo Esposito (Akela) seslendiriyor. Daha az sahneleri olsa da ikisi de sürü sahnelerine ağırlık katıyor. Özellikle Nyong'o'nun annelik sıcaklığı akılda kalıyor.
Jon Favreau, görselliğin sihirbazı
Jon Favreau adı çoğu kişiye ilk Iron Man filmlerini hatırlatır ve gerçekten de daha o zaman büyük bütçeli, seyirci dostu sinemayı ne kadar iyi bildiğini göstermişti. Orman Çocuğu'nda ise bambaşka bir şey yapıyor: bir masal dünyası kurarken neredeyse belgesel gerçekliğinin peşine düşüyor.
Bu filmde orman yaşıyor. Sarmaşıkların arasından süzülen ışık, çamur, su, hayvanların tüyleri ve hareketleri o kadar titizlikle işlenmiş ki ilk dakikalardan sonra neredeyse hiçbir şeyin gerçek olmadığını unutuyoruz. Bu çok önemli, çünkü böylece büyü teknolojiyle değil hikâyeyle ilgili oluyor. Favreau görsellikle hava atmıyor, onu hikâyenin hizmetine sunuyor.
Yönetmen, klasik Disney mirası ile daha ciddi, daha karanlık bir ton arasında ustaca denge kuruyor. Eski çizgi filmin hayranları birkaç tatlı göz kırpma yakalıyor ama film kölece bir kopya olmaya çalışmıyor. Bu bence çok iyi işlemiş.
Büyüleyen taraf: neredeyse kokusunu alabileceğiniz bir orman
Tek bir şeyi öne çıkarmak gerekirse, o da görsel dünya. Bu filmin dijital olarak yaratılmış hayvanlar konusunda bir kilometre taşı olduğunu söylemek abartı değil. Hayvanların yüzleri ifadeli ama çizgi film gibi insansı değil; hareketlerinde gerçek bir ağırlık var. Shere Khan ortaya çıktığında konuşan bir peluş değil, gerçekten bir yırtıcı görüyoruz.
Atmosfer de harika. Film sahnelerin nefes almasına sık sık izin veriyor ve bu sessiz anlarda bu dünyanın küçük bir çocuk için ne kadar devasa ve yabancı olduğunu asıl o zaman hissediyoruz. Bu arada mizah da kaybolmuyor: Baloo ile Mowgli'nin ortak sahneleri filmin kalbi; karanlık bölümleri dengeleyen hafif bir sıcaklık yayıyorlar.
Müzik ve ses tasarımı da güçlü. Ormanın sesleri, hırıltılar, yaprakların hışırtısı deneyimi zenginleştiriyor, nostaljik melodiler de yerli yerinde.
Aksadığı yerler: fazla tanıdık, bazen fazla korkutucu
Her şey kusursuz değil tabii. Çok iyi bilinen bir masalı uyarladığı için hikâye pek az gerçek sürpriz barındırıyor. Klasik çizgi filmi ya da Kipling'in kitabını bilen biri, olayların nereye gittiğini hemen her an tahmin edebiliyor. Bu illa ki kötü bir şey değil ama dramaturji yer yer biraz öngörülebilir.
Diğer mesele ton. Bu, küçük çocuklara yönelik masum bir aile filmi değil: Shere Khan gerçekten korkutucu ve bazı sahneler küçük yaştaki çocuklar için fazla yoğun olabilir. Hafif, şarkılı bir aile filmi bekleyenler şaşırabilir. Ben bunu daha çok bir artı olarak görüyorum ama ebeveynlerin bunu aklında tutması iyi olur.
Son olarak şarkılı bölümler, filmin gerçekçi dünyasında zaman zaman biraz sırıtıyor. Nostaljik olarak tatlılar ama ciddi tonun yanında biraz tuhaf kaçıyorlar.
Kimlere öneriyoruz?
- Tam sana göre, eğer: Klasik masalı sevmiş ve görsel teknolojinin gerçek duygularla nasıl buluşabileceğini merak eden herkese. Gençlere de yetişkinlere de çok uygun; biraz büyümüş çocuklarla birlikte izlemek için harika bir aile filmi.
- Pas geçsen iyi olur, eğer: Korkutucu sahneler nedeniyle çok küçük ve kolay ürken çocuklara önerilmez. Tamamen yeni ve öngörülemez bir şey bekleyenler, iyi bilinen hikâye karşısında hayal kırıklığına uğrayabilir.
Beğendiysen bunlara da göz at: Orman Çocuğu (1967), Aslan Kral (2019), Pi'nin Yaşamı (2012), Aslan Kral (1994)
Sıkça sorulan sorular
Orman Çocuğu Türkiye'de ne zaman vizyona girdi?
Film Türkiye'de 15 Nisan 2016'da vizyona girdi.
Orman Çocuğu kaç dakika?
Filmin süresi 106 dakika.
Orman Çocuğu'nu kim yönetti?
Filmin yönetmeni Jon Favreau.
Mowgli'yi kim oynuyor, seslendirme kadrosunda kimler var?
Mowgli'yi Neel Sethi canlandırıyor. Baloo'yu Bill Murray, Bagheera'yı Ben Kingsley, Shere Khan'ı Idris Elba, Kaa'yı Scarlett Johansson, King Louie'yi Christopher Walken, Raksha'yı Lupita Nyong'o, Akela'yı ise Giancarlo Esposito seslendiriyor.
Orman Çocuğu'nun konusu ne?
Yetim bir çocuk olan Mowgli, ormanda kurtların arasında, Bagheera ve Baloo'nun yardımıyla büyür; bu sırada kaplan Shere Khan onun canının peşindedir.
Ormana bugün de geri dönmeye değer mi?
Kesinlikle. Vizyona girişinin üzerinden yıllar geçmesine rağmen hâlâ ayakta; görselliği bugün bile eskimiş değil ve Bill Murray'nin Baloo'su da Idris Elba'nın Shere Khan'ı da hâlâ tüylerimizi diken diken ediyor, sadece farklı sebeplerle. Jon Favreau, Kipling'in masalını baştan yazmamış, ona saygıyla yeniden anlatmış ve bir klasiğin de yeni bir kabuğa bürünebileceğini göstermiş. Biraz öngörülebilir, biraz korkutucu ama büyük bir özenle ve yürekle çekilmiş bir film. Çocuklar yeterince büyükse, benim gönül rahatlığıyla önerdiğim bir aile akşamı programı.